Geri Dön

Ratlarda sekonder pankreatit enfeksiyonların önlenmesinde, erken ve geç dönem antibiyotik profilaksisinin etkinliği

Effectiveness of early versus late antibiotic prophylaxis on the prevention of secondary pancreatic infection in experimental acute pancreatitis

  1. Tez No: 91789
  2. Yazar: ABDULLAH BAYSAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. M. REFİK MAS
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Gastroenteroloji, Genel Cerrahi, Gastroenterology, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2000
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gata
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI- ÖZET Günümüzde, AP'ye bağlı mortalitenin en önemli nedeni, ölümlerin %80'inden sorumlu olan pankreatik nekrozun sekonder enfeksiyonudur. Günümüzde AP'ye bağlı mortaliteyi azaltmamn tek yolu, şiddetli AP'de oluşan sekonder pankreatik enfeksiyonların, proflaktik antibiyotiklerle önlenmesi olarak görülmektedir. Bugüne kadar yapılmış olan deneysel antibiyotik çalışmalarının önemli bir özelliği, antibiyotik tedavisinin erken dönemde başlatılmasıdır. Geç dönemde başlanan antibiyotik tedavisinin etkinliği bilinmemektedir. Bu çalışmada, AP'deki sekonder pankreatik enfeksiyonların proflaksisinde ilk seçenek ilaçlar arasında olan siprofloksasin ile, pankreatik dokuda iyi konsantre olabilen, fakat sekonder pankreatik enfeksiyonlara olan etkisi bilinmeyen meropenemin, deneysel akut nekrotizan pankreatitte, erken ve geç dönemde uygulandıklanndaki etkinlikleri araştırılmıştır. întraduktal taurokolat enjeksiyonu ile akut pankreatit oluşturulan ratlar 5 gruba ayrılmıştır. Grup I ratlara plasebo olarak %0.9 sodyum klorür verilmiştir. İndüksiyondan sonra 2. saatte başlayarak grup II ratlara 60mg/kg meropenem, grup İÜ ratlara 50mg/kg siprofloksasin, günde iki kez intraperitoneal olarak uygulanmıştır. İndüksiyondan sonra 24. saatten itibaren, grup IV ratlara meropenem, grup V ratlara ise siprofloksasin aym şekilde uygulanmıştır. 96.saatte tüm ratlar sakrifiye edilerek bakteriyolojik çalışma yapılmıştır. Pankreatit şiddeti, histopatolojik skorlama sistemi ile değerlendirilmiştir. 96. saatte, kontrol grubundaki tüm ratlar enfekte idi. Pankreatik nekrozun enfeksiyon prevalansı grup n (%18.18), grup m (%50) ve grup IV'te (%54.54), kontrol grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı derecede düşük bulunmuştur (sırasıyla, pO.001, p<0.05 ve p<0.05). Pankreatit indüksiyonundan 24 saat sonra siprofloksasin tedavisine başlanan gruptaki enfeksiyon prevalansı, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır (%70 ve %100). Grup İT deki enfeksiyon prevalansı, grup IH ve grup IV ile karşılaştırıldığında daha az oranda olmasına rağmen, çalışmaya alınan ratların sayısı yeterli olmadığından istatistiksel anlamlılığa ulaşamamıştır. Sonuç olarak, deneysel akut nekrotizan pankreatitte sekonder pankreatik enfeksiyonların önlenmesinde, erken dönemde başlanan antibiyotik tedavisi geç dönemde başlanan antibiyotik tedavisinden daha etkili gözükmektedir. ANP'de antibiyotiklerin etkinliği, sadece farmakolojik ve mikrobiyolojik özelliklerine göre belirlenemez. 37

Özet (Çeviri)

VII- SUMMARY EFFECTIVENESS OF EARLY VERSUS LATE ANTIBIOTIC PROPHYLAXIS ON THE PREVENTION OF SECONDARY PANCREATIC INFECTION IN EXPERIMENTAL ACUTE PANCREATITIS Secondary infection of the inflamed pancreas is the principal cause of death after severe acute pancreatitis. Although patients are not always managed early in the course of acute pancreatitis in clinical practice, prophylactic antibiotics that were used in experimental studies in rats always initiated early after induction of pancreatitis. The effectiveness of antibiotics initiated lately is unknown. The aim of this study was to compare the effectiveness of antibiotics initiated early versus lately in the course of acute necrotising pancreatitis in rats. Acute necrotizing pancreatitis (ANP) was induced in rats by injection of taurocholate into the common biliopancreatic duct. Rats divided randomly into five groups: group I rats (n= 10) received normal saline as a placebo, group n and IV rats (n=l 1) were given 60 mg/kg twice daily meropenem intraperitoneally at 2 and 24 hours respectively, after induction and group HI and V rats (n=10) were given 50 mg/kg twice daily ciprofloxacin intraperitoneally at 2 and 24 hours respectively, after induction. At 96 hours, all rats were sacrificed for quantitative bacteriologic study. A point scoring system of histological features and serum amylase levels was used to evaluate the severity of pancreatitis. Meropenem and ciprofloxacine that were initiated 2 h after induction of pancreatitis significantly reduced the prevalance of pancreatic infection (p<0.001 and p<0.05 respectively) as compared to controls. However, from the antibiotics that were initiated 24 h after induction of ANP, only meropenem reduced the prevalance of pancreatic infection significantly (p<0.05) as compared to controls. Although the rats treated early infected less frequently than the rats treated lately, the comparison did not reach statistical significance because of the low number of the rats studied. In conclusion, early antibiotic treatment reduces pancreatic infection more efficiently than late antibiotic treatment in ANP in rats. Antibiotic effectiveness in acute pancreatitis can not be estimated solely on the basis of their pharmacological and microbiological properties. 38

Benzer Tezler

  1. Deneysel akut pankreatit sürecindeki pankreas dokusuna Meropenem ve Sefepim'in penetrasyonu

    Başlık çevirisi yok

    UĞUR SAĞLAMKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    GastroenterolojiGata

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. REFİK MAS

  2. Ratlarda deneysel MCA oklüzyonundan sonra intratekal uygulanan IL-6 antagonistinin ultrastrüktürel değişikliklere etkisinin elektron mikroskopik değerlendirilmesi

    Effects of intrathecal administration of IL-6 antagonist on ultrastructural changes after experimental MCA occlusion in the rat examination with electron microscopy

    MUSTAFA ZEREN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    NöroşirürjiÇukurova Üniversitesi

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FARUK İLDAN

  3. Tek taraflı inmemiş testis modelinde genitofemoral sinir kesisinin karşı inmiş testis üzerine etkisi

    Başlık çevirisi yok

    K. LATİF ABBASOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DR. OSMAN PEKTAŞ

  4. Deferoxamine'in travmatik spinal kord injurisi üzerine olan etkileri (Deneysel çalışma)

    Başlık çevirisi yok

    GÖKHAN ACKA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    NöroşirürjiGata

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı