Posterior spinopelvik fiksasyon yapılanAO/OTA C3 pelvis yaralanmalarındaanteriorda plakla tespit ile internalfiksasyon (ın-fıx) yöntemlerininbiyomekanik olarak karşılaştırılması
Comparison between anterior plate fixation versus in-fix in AO/OTA C3 pelvic injuries with posterior SPF, biomechanical studies
- Tez No: 916562
- Danışmanlar: PROF. DR. YALIM ATEŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bakanlığı
- Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Cerrahi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Anterior ve Posterior yaralanmalarını birlikte içeren pelvis kırıklarında anteriorda yapılacak tespit tercihleri tüm pelvis stabilizasyonunu etkileyen önemli bir parametredir. Bu çalışmanın amacı, iki farklı anterior tespit sistemi olan anterior subkutan internal fiksatör (INFIX) ve plakla tespit uygulamalarının biyomekanik değerlendirmesini ortaya koymaktır. 'Visible Human Project' kapsamında açık kaynaklı olarak elde edilip bilimsel araştırmalar için kullanımı serbest olan alt ekstremite bilgisayarlı tomografi (BT) görüntüleri kullanılarak üç boyutlu kemik doku geometrileri elde edilmiştir. L4, L5 ve intervertebral diskler dahil olmak üzere sakroiliak eklem kıkırdak yapısı, simfizis pubis ve kemik dokular ile intakt bir model oluşturulmuştur. Pelviste posterior arkın çift taraflı kırılması ve simfizis pubis ayrılmasını içeren bir yaralanma modeli olan AO/OTA 61C3.3 kırık tipi oluşturulmuştur. İki farklı tespit tekniği ile fikse edilerek gruplar oluşturulmuştur: İlk grup için tespit modeli posteriorda spinopelvik fiksasyon (SPF) ve anteriorda plak uygulaması iken, ikinci grupta posterior tespit sabit tutulup anteriorda INFIX uygulaması olarak modellenmiştir. Sonlu elemanlar yöntemi (SEY) kullanılarak hem aksiyel yük altında hem de tek ayak duruş pozisyonu için sanal ortamda analizler gerçekleştirilmiştir. Analizler sonucunda toplam yer değiştirme, kemik doku ve implantlarda oluşan gerilme dağılımları ve kırık hatlarında oluşan yer değiştirme sonuçları değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlarda, L4 üzerinden uygulanan aksiyel yüklenmede plak uygulamasının daha stabil olduğu ortaya çıkmaktadır. Tek ayak duruş pozisyonu için yapılan analizlerde ise sonuçlar benzer olmasına karşın, pelvis anterior yer değiştirmesi açık bir şekilde fazla hesaplanmıştır. Aynı zamanda, INFIX modelinde SPF'de oluşan maksimum gerilme değerinde belirgin artış gözlemlenmiştir. Sonuç olarak, özellikle tek ayak duruş pozisyonu için yapılan analizlerde, bilateral INFIX uygulamasının, modellerde tanımlanan tam vertikal kırıklar söz konusu olduğunda, yükü anterior bölümde plak uygulamasından çok daha düşük düzeyde aktarabilmesi mekanik dezavantaj yaratmaktadır. Kuvvet transferinin yetersiz kalması, özellikle simfizis pubis stabilizasyonunu etkilemekte ve SPF üzerine binen gerilmeleri artırmaktadır. Bu tip yaralanmalarda plak uygulamasına alternatif olarak INFIX sisteminin kullanılmasında, bilateral uygulama yerine genişletilmiş unilateral ya da genişletilmiş bilateral uygulamanın tercih edilmesinin, pelvis stabilizasyonuna pozitif etki edeceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Pelvic fractures involving combined anterior and posterior injuries, anterior fixation preferences are an important parameter affecting overall pelvic stability. The aim of this study is to present the biomechanical evaluation of two different anterior fixation systems, namely anterior subcutaneous internal fixators and anterior plate applications. Three-dimensional bone tissue geometries were obtained using lower extremity computerized tomography images obtained as open source within the scope of the 'Visible Human Project' and freely available for scientific research. An intact model was created with the cartilage structure of the sacroiliac joint, pubic symphysis, and bone tissue including L4, L5, and intervertebral discs. An injury model was then created that included a bilateral posterior iliac arch fracture and pubic symphysis separation of fracture type AO/OTA 61C3.3. Groups were formed by fixation with two different fixation techniques: The fixation model for the first group was spinopelvic fixation in the posterior region and plate application in the anterior region, while the posterior fixation was kept constant in the second group and modeled as bilateral anterior subcutaneous internal fixator application. Analyses were performed in a virtual environment for both axial loading and single-leg stance using the finite element method. As a result of the analyses, total displacements, stress distributions in bone tissue and implants, and displacement results in fracture lines were evaluated. The results obtained show that the anterior plate application is more stable under axial loading over L4. In the analysis for the one-legged stance, the results were similar. However, the anterior pelvic displacement was calculated significantly overestimated for bilateral anterior subcutaneous internal fixator. Furthermore, a significant increase in the maximum load on of the spinopelvic fixation was observed in the bilateral anterior subcutaneous internal fixator model. As a result, especially in the analyses performed for the single-leg stance position, the fact that the application of bilateral anterior subcutaneous internal fixation can transfer the load much less than the plate application in the anterior section in the case of complete vertical fractures defined in the models creates a mechanical disadvantage. Inadequate force transmission has a particular impact on the stabilization of the pubic symphysis and increases the load on the spinopelvic fixations. When using the anterior subcutaneous internal fixation system as an alternative to plate application for such injuries, it is believed that favoring extended unilateral or extended bilateral application rather than bilateral application will have a positive effect on pelvic stabilization.
Benzer Tezler
- Spinopelvik stabilizasyon ameliyatı geçiren hastaların 30-90 günlük, 1 ve 2 senelik yeniden yatış ve reoperasyon nedenleri
Readmission and reoperation reasons in patients who underwent spinopelvic stabilization surgery at 30-90 days, 1 year, and 2 years
TAHSİN ATMACA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Nöroşirürjiİzmir Katip Çelebi ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ İSMAİL ERTAN SEVİN
- Sakroiliak yaralanmaların eşlik ettiği pelvik halka yaralanmalarının posterior tedavisinde güncel implantların sonlu elemanlar ve biyomekanik değerlendirilmesi
Pelvic ring with sacroiliac injuriescurrent in the posterior treatment of injuries finite element and biomechanics of implant sevaluation
ÇAĞRI HAVITÇIOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUTLU AKDOĞAN
- Cerrahi tedavi gerektiren nöromüsküler skolyozlarda enstürmantasyon seviyesinin pelvik oblisite ve yaşam kalite skorları üzerine etkisi
The impact of instrumentation level on pelvic obliquity and quality of life scores in surgically treated neuromuscular scoliosis
MUHAMMET KALKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET BÜLENT BALİOĞLU
- Kısa segment stabilizasyonun sagital denge parametreleri ve klinik sonuçlar üzerine etkileri
The effects of short segment stabilization on sagittal balance parameters and clinical outcomes
SENA ERDOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
NöroşirürjiBolu Abant İzzet Baysal ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ RIZA GEZİCİ
- Lomber omurga enstrümantasyonunun omurga açılarına etkisi
The effect of lumbar spinal instrumentation on spinopelvic parameters
ŞAMİL DİKİCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
NöroşirürjiSüleyman Demirel ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ALİ SERDAR OĞUZOĞLU