Oral antidiyabetik veya insülinle kan şeker regülasyonu sağlanan tip II diyabetes mellituslu hastalarda oksidan-antioksidan değerlerde tedavi öncesi ve sonrası değişikliklerin karşılaştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 91270
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET İŞLER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Hematoloji, Hematology
- Anahtar Kelimeler: Antioksidanlar, Diabetes mellitus-tip 2, Oksidanlar, Serbest radikaller, Antioxidants, Diabetes mellitus-type 2, Oxidants, Free radicals
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Süleyman Demirel Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
8.ÖZET AMAÇ: Bu çalışmada kan şekeri regüle olmayan Tip II DM'Iu hastalarda, oral antidiyabetik (OAD) ve insülinle kan şeker regülasyonunun, serbest oksijen radikali (SOR) aktivitesindeki azalmaya etkilerinin farklı olup olmadığını araştırmayı amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışma, yaş ve cinsiyet açısından benzer 24 sağlıklı birey (Kontrol Grubu) ve 62 Tip II diyabetik olgu ile tamamlanmıştır. Diabetik olguların 40'ında oral antidiyabetik (OAD, gliklazid), 22'sinde insulin (insulin Mixtard) ile kan şekeri regülasyonu sağlanmıştır (OAD ve (nsülin Grupları). Tüm olgularda tedavi başlangıcında hemogram ve rutin biyokimyasal analizler yaptırılmış, diabetik hastaların komplikasyonlar yönünden biyokimyasal, oftalmolojik ve nörolojik muayeneleri tamamlanmıştır. Tüm olgularda, serum süperoksid dismutaz (SOD), glutatyon peroksidaz (Gpx), malondialdehit (MDA) ve HbAic analizleri için çalışma başlangıcında kan örnekleri alınmış, diabetik hastalarda bu işlem kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönemin sonunda tekrarlanmıştır. SOD tayininde, Randox-Ransel SOD kiti, Gpx tayininde Randox-Ransel Gpx kiti, HbA1C tayininde, Helena labaratu varlarının kiti kullanılmıştır. MDA tayini tiyobarbütürik asit yöntemiyle yapılmıştır. Bağımsız parametrik değişkenler Student t, bağımlı değişkenler paired t, nonparametrik veriler ki kare testleri ile karşılaştırılmıştır. p < 0.05 anlamlılık sınırı olarak kabul edilmiştir. BULGULAR: OAD ve fnsülin Gruplarının çalışma başlangıcındaki ve kan şekeri regülasyonunun sürdürüldüğü 6 aylık dönem sonundaki açlık kan şekeri (AKŞ) ve HbAlc düzeyleri benzer bulunmuştur. Altıncı ayın sonunda, OAD ve İnsülin Gruplarında, serum SOD aktiviteleri, başlangıç değerlerine göre anlamlı olarak artarken, serum MDA düzeyleri önemli olarak düşmüştür.Gpx aktiviteleride her iki grupta artmış, fakat OAD grubundaki artış istatistik önemde bulunmamıştır. Heriki diyabetik grupta, 54serum MDA düzeyleri başlangıçta kontrol grubundakinden anlamlı olarak yüksek iken, şeker regülasyonu sonrası, serum MDA düzeylerinin OAD, İnsülin ve Kontrol Gruplarında benzer düzeyde olduğu gözlenmiştir. SONUÇ: Tip II diyabetik hastalarda, OAD veya insülinle sağlanan glisemik kontrol, serbest radikal (SR) aktivitesini benzer şekilde azaltmaktadır ve Tip II DM tedavisinde kullanım kolaylığıyla, hasta uyumunun daha kolay temin edilebilmesi nedeniyle OAD'ler tercih edilebilir özellik kazanmaktadır kanısındayız 55
Özet (Çeviri)
SUMMARY Aim of the study: The aim of this study is to evaluate the difference of the effect, between oral antidiabetics (OAD) and insulin on reduction of free oxygen radicals by regulation of blood glucose levels in uncontrolled type 2 diabetic patients. Materials and Methods: in the study, 24 healthy subjects, similar in age and sex were choosen as control group and 62 type 2 diabetic patients as study group. Blood glucose level were controlled in 40 cases by OAD (Gliclazide), in 22 cases by insulin (insulin Mixtard). Routine biochemichal and hematological tests, neurologic, ophthalmologic and biochemical examination were all done before the study. Before the treatment blood samples were taken to evaluate superoxide dismutase (SOD), glutathione peroxidase (GpX), malondialdhyde (MDA) and HbAic level, in diabetic cases blood samples were recollected after 6 months of blood glucose regulation. Randox-Ransel SOD kit were used to measure SOD activity. Randox-Ransel GpX kit were used to evaluate Gpx level's. Helena Labaratories kit were used to measure HbAic Levels. Thiobarbutiric acide method were used to measure MDA levels, independent parametric variables by student t test, dependent variables by paired t test, and nonparametric datas were compared by Chi-square tests. P< 0.05 were accepted as significant. Findings: The fasting levels of blood glucose, HbAic were equal before and after the study in both OAD and insulin groups. The erytrocytes SOD activities were increased significantly and serum MDA levels were significantly decreased, after 6 months of blood glucose regulation in both groups in comparison to initial values. GpX activities, were increased in both groups, but the increase in OAD group were not significant. Serum MDA levels were significantly higher in both diabetic groups 56in comparison to control group at the begining of the study. Serum MDA levels were measured almost equal in OAD, insulin and control groups, after 6 months of blood glucose regulation. Result: Blood glucose regulation by OAD or insulin in type 2 diabetics, decrease free radical activity in similar fashion and we belive that the oral antidiabetics are preferable in type 2 diabetic patients, for easy intake and easy maintanence of patient compliance. 57
Benzer Tezler
- Deneysel diabette çeşitli bitki ekstreleri ve oral antidiabetik ilaçların karaciğer antioksidan sistemi üzerine etkileri
The Effect of plant extracts and oral antidiabetic drugs on liver antioxidant systems in experimental diabetes
YASEMİN ÖZGEY
- Diabetiklerde Laktatemi'nin diabet kontrol ve tedavi durumu ile ilişkileri
Başlık çevirisi yok
DEMET GÜNAY
- Diyabetes mellitus ve üriner sistem taş hastalığı
Diabetes mellitus and urinary stone disease
NEZİH MEYDAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TANER ÇAMSARI
- Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda plazma lipoprotein (a) ve üriner apolipoprotein (a)'nın mikroalbuminüri ve HbA 1c ile ilişkisi
The relationship between uriner apolipoprotein (a) and plasma lipoprotein (a) with microalbuminuria and HbA 1c. in the patients with type 2 diabetes mellitus
MEHMET İBİŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıCumhuriyet Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MEHMET ŞENCAN