İlk sıra tedaviye kısmi ve/veya daha kötü yanıt veren multipl myelom tanılı hastaların geriye dönük olarak incelenmesi
Retrospective analysis of newly diagnosed multiple myeloma patients with partial or worse response to first-line induction therapy
- Tez No: 905379
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AYŞE SALİHOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: indüksiyon tedavisi, otolog kök hücre nakli, primer refrakter hastalık, induction therapy, autologous stem cell transplantation, primary refractory myeloma
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Multipl myelom (MM) tanılı hastaların küçük bir kısmı başlangıç tedavisine yanıtsız olup geleneksel yüksek risk belirteçlerinin yokluğunda da olumsuz sonuçlar sergilemektedir. Bu çalışmada indüksiyon tedavisine yeterli yanıt alınamayan hastaların klinik özellikleri, prognozu ve bunları etkileyen faktörleri incelemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2015 ile Aralık 2022 tarihleri arasında MM tanısı alan ve bortezomib içerikli ilk sıra indüksiyon tedavisine kısmi (PR) ve daha kötü yanıt veren 52 hasta çalışmaya dahil edildi. Bulgular: İndüksiyon tedavisine genel yanıt oranı (ORR) %84,6; PR ve daha kötü yanıt oranı %29,6, primer refrakter hastalık oranı %7,3 bulundu. Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama genel sağkalım süresi (OS) 67,4 ay (%95 GA: 56,5 – 78,3); ortalama progresyonsuz sağkalım süresi (PFS) 27 ay (%95 GA: 19,5 – 34,6) bulundu. Başlangıç tedavisine PR, MR (minimal yanıt), SD (stabil hastalık) ve PD (progresif hastalık) yanıt düzeylerinde ortalama OS sırasıyla 76,1 ay; 76,9 ay; 58,7 ay; 30,6 ay olup yanıt düzeyi PD olan hastalarda ortalama OS daha kısa bulundu (p=0,005). Lenalidomide PR'den kötü ve ≥PR yanıt veren hastaların ortalama OS'si sırasıyla 43 ve 79 ay; ortalama PFS'si sırasıyla 10 ve 33 ay saptandı (sırasıyla p=0,012 ve p=0,001). Lenalidomide dirençli hastaların otolog kök hücre nakli (OKHN) sonrası sağkalımları (OS-2 ve PFS-2) da daha kısa saptandı (sırasıyla p=0,015 ve p=0,042). Sekonder ekstrameduller hastalık (EMH) ve yüksek riskli sitogenetik anormallik varlığı genel sağkalımda azalma ile ilişkiliydi (sırasıyla p=0,052 ve p =0,006). 65 yaş üzeri tanı almış olmak ve sekonder ekstraosseöz EMH varlığı mortalite ile bağımsız olarak ilişkiliydi (sırasıyla HR:5,2; %95 GA: 1,7 – 16,4; p=0,004 ve HR:12,4; %95 GA: 3,3 – 46,6; p<0,001). OKHN yapılan grupta artmış tam yanıt oranları (p=0,016) ve genel sağkalımda iyileşme gösterildi (p=0,007). Sonuç: İndüksiyon tedavisine yanıtsızlık sağkalımı olumsuz yönde etkilemektedir. OKHN bu grupta etkili bir tedavi seçeneğidir.
Özet (Çeviri)
Aim: A small proportion of newly diagnosed multiple myeloma (NDMM) patients do not respond to initial treatment and show adverse outcomes even in the absence of traditional high-risk factors. This study aimed to examine the clinical characteristics, prognosis and factors affecting survival of patients who did not respond adequately to induction therapy. Material and Method: Between January 2015 and December 2022, 52 patients with NDMM and a partial (PR) or worse response to first-line induction therapy containing bortezomib were included in the study. Results: The overall response rate (ORR) to induction therapy was 84.6%; PR and worse response rate was 29.6%, primary refractory disease rate was 7.3%. The mean overall survival (OS) from start of therapy was 67,4 months (95% CI: 56.5 – 78.3) and the mean progression-free survival time (PFS) was 27 months (95% CI: 19.5 – 34.6). The mean OS was shorter in patients who progressed with first-line induction therapy (76.1, 76.9, 58.7 and 30.6 months for PR, MD, SD and PD, respectively; p=0.005). The mean OS of patients who achieved worse than PR and ≥PR after lenalidomide-containing therapy was 43 months and 79 months, respectively (p=0.012) and the mean PFS was 10 months and 33 months, respectively (p=0.001). Overall and progression-free survival (OS-2 and PFS-2) after autologous stem cell transplantation (ASCT) were also found to be shorter in lenalidomide-refractory patients (p=0.015 and p=0.042, respectively). The presence of secondary extramedullary disease and high-risk cytogenetic abnormalities were associated with decreased overall survival (p=0.052 and p =0.006, respectively). Age over 65 years and secondary extraosseous EMH were independently associated with mortality (HR: 5.2; 95% CI: 1.7 – 16.4; p=0.004 and HR: 12.4; 95% CI: 3.3 – 46.6; p<0.001, respectively). Increased complete response rates (p=0.016) and improvement in overall survival were demonstrated in the ASCT group (p=0.007). Conclusion: Failure to respond to induction therapy negatively affects survival. ASCT is an effective treatment option in this group.
Benzer Tezler
- Derin öğrenme ve büyük veri analitiği yöntemleriKullanarak Covid-19 yayılımının ileriye dönük tahmini
Forecasting the spread of covid-19 using deep learning and big data analytics methods
CYLAS KIGANDA
Yüksek Lisans
İngilizce
2023
Bilgisayar Mühendisliği Bilimleri-Bilgisayar ve KontrolGazi ÜniversitesiBilgisayar Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHAMMET ALİ AKCAYOL
- Çağdaş Suriye nesrinde siyasî hapishane edebiyatı üzerine eleştirel bir bakış
The literature of political prisons in contemporary Syrian prose analytical prepective
ABDOLGADER MOHAMED ALİ
Yüksek Lisans
Arapça
2014
Doğu Dilleri ve EdebiyatıSelçuk ÜniversitesiDoğu Dilleri ve Edebiyatları Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. FİKRET ARSLAN
- Targeting and activation of antigen specific CD8+ T cells with peptide-major histocompatibility complex I tetramers
Peptit-majör histokompatibilite kompleks I tetramerleri ile antijen spesifik CD8+ T hücrelerin hedeflenmesi ve aktivasyonu
ŞAFAK CEREN USLU ŞIVGIN
Doktora
İngilizce
2025
BiyoteknolojiHacettepe ÜniversitesiTemel Onkoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HANDE CANPINAR
- Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri
Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara
İKBAL OK BOZKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi ÜniversitesiÇocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU
- Development of mirna biomarkers for the differentiation between gingivitis and periodontitis: A pilot study
Gingivitis ve periodontitis ayrımı için mirna biyobelirteçlerinin geliştirilmesi: Pilot çalışma
DHAFIR LATIEF FAYADH FAYADH
Doktora
İngilizce
2023
BiyokimyaSüleyman Demirel ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA CALAPOĞLU