Geri Dön

İslam Hukuku metadolojisi açısından kıyas ve İbn Hazm'ın kıyasa bakışı

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 89370
  2. Yazar: MEHMET DİRİK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. OSMAN ESKİCİOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Din, Religion
  6. Anahtar Kelimeler: Kıyas, Mezhepler, Zahiri, İbn Hazm, İslam Hukuku, Comparison, Sects, Zahiri, İbn Hazm, Islamic Law
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET İslâm Hukukunun temel kaynakları: Kitap (Kur'an) ve Sünnet'tir. Hz. Peygamber'in vefatından sonra, Kitap ve Sünnet'te hükmü bulunmayan meselelerle karşılaşan müslümanlar, yukarıda adı geçen kaynaklarm yanında bir takım yöntemler kullanarak bu meseleleri çözmeye çalışmışlardır. Bu yöntemler, icma, kıyas, istihsan, istislah, şer'ü men kablena... vb.dir. İslâm hukuk bilginleri Kitap ve Sünnetin dışında İslâm Hukukunun başka kaynağa ihtiyaç duyup duymadığım tartışa gelmişlerdir. Büyük çoğunluk, Kitap ve Sünnetin yanında başka kaynağın kullanılmasını kabul etmişlerdir. İlk temsilcisi Dâvud b. Ali olan Zahirî Mezhebi, İslâm Hukukunun bilgi kaynaklarını; Kitap, Sünnet, İcma ve Delil ile sınırlandırmıştır. Başka kaynaklarm kullanılmasını kabul etmemiştir. Bu çalışmada, bu ekolün ikinci ve en önemli imamı saydan İbn Hazm'in kıyasa bakışı ile İslam Hukuk metodolojisi açısmdan kıyas karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT The basic sources of the Islamic Jurisprudence are the Book (the Qur'an) and the Prophet's sayings (the Sunnah). After the Prophet's death, the Muslims, who faced with some problems which the Qur'an and the Sunnah did not dealt with, used some methods along with those sources in order to find out solutions for those problems. Some of those methods as follows: Consensus (Ijma), Analogy (Qiyas), Approval (Istihsan), taking the public interest in to account (Istislâh), and the way that those before us followed (Shar'u man gablenâ)... The lawyers of Islam had discussed whether the Islamic Jurisprudence needed any other sources along with the Qur'an and the Sunnah. The majority of them accepted the opinion that the Islamic Jurisprudence may use other sources. However, the Zahiri sect, which was established by Dâvûd b. Ali, had limited the sources of information to the Book, the Sunnah, Consensus and Evidence (Dalil). They did not accept the use of other sources. In our study, analogy (Qiyas) in dealt with comparatively both in Ibn Hazm, who was the second important leader within the Zahiri movement, and the Islamic methodology.

Benzer Tezler

  1. İslam Hukuk metodolojisi açısından Kur`an`da nesih meselesi

    The Problem of nesih in Qoran the İslamic Jurispendence

    VEYSEL DUDU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    DinYüzüncü Yıl Üniversitesi

    DOÇ.DR. SELAHATTİN KIYICI

  2. Hukukta köken problemi açısından sosyal realite nass ilişkisi

    Relation of social reality and text (nass)

    TEVHİT AYENGİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    DinAtatürk Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BEŞİR GÖZÜBENLİ

  3. İslam Hukuk metodolojisinde lafız-mana ilişkisi (Delalet yolları)

    Relationship of word-meaning in Islamic Law methodology (Way of denotation)

    SEYİT AHMET KAYHAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    DinAnkara Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞAMİL DAĞCI

  4. Kur`an-ı Kerim'de insanlar arası iletişim

    The Communication of between human beings in the Quran

    HALİL BOZYİĞİT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    DinCumhuriyet Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. ALİ AKPINAR

  5. Ziya Gökalp sosyolojisinde İslamcılık ve modernizm

    Başlık çevirisi yok

    KAMİL ÖZER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Kamu YönetimiDokuz Eylül Üniversitesi

    Y.DOÇ.DR. M. EMİN KÖKTAŞ