Geri Dön

Sağlıklı kişiler ve hemodiyaliz olgularında HGV RNA prevalansı

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 88951
  2. Yazar: NERMİN ÖZTÜRK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. REŞİT MISTIK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Hepatit G virüsü, Renal diyaliz, Hepatitis G virus, Renal dialysis
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Uludağ Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Mikrobiyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET HGV, son yıllarda tanımlanan, tüm dünyada yaygın olan bir Flavivirus'tur. Akut posttransfüzyon ve toplumdan kazanılan hepatitlerin % 10-20'sinin, Kronik hepatitlerin % 2-10'unun etyolojisi bilinmemektedir. Bunların bir kısmından HGV'nun sorumlu olduğu düşünülmektedir. HGV prevalansı sağlıklı popülasyonda % 1-3 oranlarında, parenteral bulaşma riski bulunan çeşitli gruplarda ortalama % 15-30 oranlarında saptanmıştır. HGV'nun, HBV ve HCV ile birlikteliğine sık rastlanmaktadır. Kronik HBV enfeksiyonu olan hastaların yaklaşık % 10'unun, kronik HCV enfeksiyonu olanların yaklaşık % 20'sinin HGV ile de enfekte olduğu bildirilmiştir. Hemodiyaliz hastaları, HGV için yüksek risk grubunu oluşturmaktadır. Bu hastalarda yapılan çalışmalarda % 3.1- % 57.5 arasında değişen prevalanslar bildirilmektedir. Çalışmada HGV'nun hemodiyaliz hastaları ve sağlıklı kişilerdeki prevalansının yanısıra yaş, cinsiyet özellikleri, HBV ve HCV ile birlikteliği, serum AST ve ALT düzeylerine etkisi, kan transfüzyonu ve hemodiyaliz süresi ile ilişkisi araştırıldı. 84 hemodiyaliz hastası (17'sine renal transplantasyon yapılmış) ve 200 sağlıklı kişi çalışma kapsamına alındı. HGV varlığı RT-PCR ile serumda HGV RNA araştırılarak belirlendi. Serum AST ve ALT düzeylerinin yanısıra makro ELISA testi (Abbott) kitleri ve Axsym cihazı ile HBsAg ve anti-HCV'na bakıldı, anti-HCV pozitif olanlarda HCV RNA çalışıldı. Hastaların kan transfüzyon sayıları ve hemodiyalize girme süreleri ile RT hastalarında transplantasyondan sonra geçen süreleri kaydedildi. 53Hemodiyaliz hastalarının 21 'inde (% 31.3), RT hastalarının 6'sında (% 35.2) olmak üzere kronik renal yetmezlikli 27 hastada (% 32.1) ve sağlıklı kişilerin 1'inde (% 0.5) HGV RNA pozitif saptandı. Hasta grubundaki oranlar, sağlıklı kişilerden anlamlı derecede yüksekti (p < 0.001). HGV'nun yaş, cinsiyet, hemodiyaliz süresi ve kan transfüzyonu ile ilişkisi bulunmazken, HGV RNA pozitif RT hastalarının HGV RNA negatif olanlara göre, transplantasyondan sonra geçen sürelerinin ortalaması anlamlı olarak uzundu (p < 0.05). HGV'nun HBV ile anlamlı bir birlikteliği bulunmazken, HCV ile ilişkisi anlamlı kabul edilebilir oranda idi (p = 0.05). HGV ile enfekte hastaların % 33.3'ünde transaminaz yüksekliği saptanmış olmakla birlikte, hepsi HBV veya HCV ile koenfekte idi. Yalnız HGV enfeksiyonu olan hastalarda ise transaminaz yüksekliği belirlenmedi. Bu bulgu HGV'nun benign klinik seyir gösterdiğini desteklemektedir. Yine de bu hasta grubunda HGV'nun klinik anlamı açık değildir ve daha detaylı çalışmaları gerektirmektedir. Hasta grubunda HGV'nun kan transfüzyonu ve hemodiyaliz süresi ile ilişkili bulaşma ait bir kanıt sağlanamadı. Hastaların bir kısmının enfekte olmasında bu faktörler etkili olabilirse de hemodiyaliz üniteleri içinde, bizim saptayamadığımız başka bir bulaş şeklinin olduğu anlaşılmaktadır. Sağlıklı kişilerde bulduğumuz düşük prevalans da bu görüşümüzü desteklemektedir. Sonuçta; Hemodiyaliz hastaları, HGV enfeksiyonu için yüksek riskli bir grubu oluşturmaktadır. HGV enfeksiyonu bu hastalarda, tek başına kronik karaciğer hastalığının bir nedeni olarak görünmemektedir. HGV'nun bulaşmasında kan transfüzyonu ve hemodiyaliz süresinin anlamlı bir etkisinin olmadığı görülmüştür. HGV'nun HCV ile koenfeksiyonu, HBV'na göre daha sık olarak saptanmıştır. Bu durum, HCV ile benzer bulaş yollarını paylaştığını göstermektedir. 54KAYNAKLAR 1- ZANETTİ AR, TONZİ E, ROMANO L, GALLİ C: GBV-C/HGV: a new human hepatitis related virus. Res Virol 1997;148:119-122. 2- ZUCKERMAN AJ.: The new GB hepatitis viruses. Lancet 1995;345:1453-1454. 3- ROBİNSON SW, HE X.: Hepatitis G virusu ve buna bağlı Flaviviruslar: Patojen mi gezginci mi? İnfeksiyon Hastalıklarında Güncel Klinik Yaklaşımlar. Ed. Remington SJ, Swartz NM,. Çeviri Ed. Ünal S, Bonus Ltd St, Ankara, 300- 314,1997. 4- ZUCKERMAN AJ.: Alphabet of hepatitis viruses. Lancet 1996;347:558-559. 5- LINNEN J, WAGES J, ZHANG-KECK YZ, et al.: Molecular cloning and disease association of hepatitis G virus:A transfusion-transmissibl agent. Science 1996;271:505-508. 6- LEARY PT, MUERHOFF SA, SIMONS NJ, et al.: Sequence and genomic organization of GBV-C:A novel member of the Flaviviridae associated with human non A-E hepatitis. J Med Virol 1996;48:60-67. 7- DAWSON GJ, SCHLAUDER GG, PILOT-MATIAS TJ, THIELE D, et al.: Prevalance studies of GB virus C infection using reverse transcriptase polymerase chain reaction. J Med Virol 1996;50:97-103. 8- ALTER JM, GALLAGHER M, MORRIS TT, et al.: Acute non A-E hepatitis in the United States and role of hepatitis G virus infection. N Engl J Med 1997;336:741-746. 9- ALTER JH, NAKATSUJI Y, MELPOLDER J, WAGES J, et al.: The incidence of transfusion-associated hepatitis G virus infection and its relation to liver disease. N Engl J Med 1997;336:747-754. 10- WU JC, CHIANG TY, HUANG YH, HUO Tl, et al.: Prevalence, implication and viral nucleotid sequence analysis of GB virus C/Hepatitis G virus infection in acute fulminant and non fulminant hepatitis. J Med Virol 1998; 56:118-122. 55

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Kronik hemodiyaliz hastalarında bağışıklık sistemi ve bağışıklık sistemi üzerine intravenöz esansiyel amino asit uygulamasının etkileri

    The Immune system of chronic hemodialysis patients and the effects of intravenous essential amino acid administration upon the immune system

    MURAT AKGÜN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1995

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGata

    DOÇ.DR. M. YAŞAR TÜLBEK

  2. Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda lipid peroksidasyonu ve antioksidan sistemler

    Lipid peroxidation and antioxidant systems in patients with chronic renal failure

    AYMELEK GÖNENÇ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    BiyokimyaGazi Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. BOLKAN ŞİMŞEK

  3. Kronik böbrek yetmezliği olan hastalarda ve sağlıklı kişilerde lipoprotein, E vitamini seviyeleri

    Lipoporeins and vitamin E levels in chronic renal failure and normal subjects

    MEHMET AKDOĞAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1992

    BiyokimyaSelçuk Üniversitesi

    YRD. DOÇ. DR. SADIK BÜYÜKBAŞ

  4. Kronik hemodiyaliz hastalarında 24 saatlik kan basıncı monitörizasyonu ve vücut sıvı dağılımının biyoelektrik impedans ile analizi

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA CANBAKAN

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Nefrolojiİstanbul Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEMRA BOZFAKİOĞLU