Veteriner kliniklerinde biyogüvenlik uygulamalarının değerlendirilmesi
Assessment of biosafety practices in veterinary clinics
- Tez No: 885259
- Danışmanlar: DOÇ. DR. RAMAZAN YILDIZ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
- Anahtar Kelimeler: Evcil hayvanlar, İnsan-hayvan etkileşimi, Domestic animals, Human-animal interaction
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Veterinerlik İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: İç Hastalıkları (veterinerlik) Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Veteriner hekimlik uygulamalarında biyogüvenlik üzerine gerekli özenin gösterilmemesi büyük bir risk oluşturmaktadır. Bu çalışmada Türkiye'deki küçük hayvan veteriner hekimleri arasında biyogüvenlik kontrol uygulamaları (BKU) hakkındaki bilgi ve kullanım düzeyini değerlendirmek amaçlanmıştır. 2023 yılında rastgele seçilen Türkiye'de çalışan küçük hayvan veteriner hekimlerinin, önlem bilincini ve zoonotik hastalık risklerine ilişkin algılarını değerlendirmek üzere bir anket Microsoft Forms aracılığı ile elektronik ortamda anonim olarak katılımcılara gönderilmiştir. Katılımcılara yanıtları temelinde Likert ölçeğine göre bir önlem farkındalığı (ÖF) puanı (0 ile 4 arasında) verilmiştir. Daha yüksek verilen puanlar BKU'nın daha sıkı olduğunu ifade etmektedir (asla diyenler 0, her zaman diyenler 4 gibi). Benzer konu ile alakalı olan soru yanıtları kendi aralarında gruplandırılarak bireysel bazda puanlar toplanmıştır. Cinsiyet, yaş, deneyim süresi, hizmet tipi, biyogüvenlik ile alakalı eğitim düzenlenenler/düzenlenmeyenler, yazılı enfeksiyon protokolü olanlar/olmayanlar, ayrı temizlik görevlisi olanlar/olmayanlar, ayrı izolasyon odası olanlar/olmayanlar, ayrı yeme içme alanı ve buzdolabı olanlar/olmayanlar v.b gibi ilişkili özellikler grup grup farklı analizler yapılarak değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler yapılırken IBM SPSS Statistics programından faydalanılarak Bağımsız Örneklem T testi yapılmıştır. Testler uygulanırken Güven Aralığı (GA) %95 olacak şekilde hesaplamalar yapılmıştır. Analizler arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı sig. P değeri (<0,05 veya >0,05) baz alınarak değerlendirilmiştir. Genel olarak, katılımcılar zoonotik hastalık bulaşmasına karşı korunmak için uygun olduğu düşünülen koruyucu davranışlarda bulunmamış veya kişisel koruyucu ekipman (KKE) kullanmamıştır. Yazılı enfeksiyon kontrol politikası olmayan muayenehanelerde çalışan küçük hayvan veteriner hekimlerinin düşük farkındalığa sahip olma olasılığı önemli ölçüde daha yüksektir. Erkek veya kadın bireyler arasında KKE kullanımı dışında anlamlı bir fark bulunamamıştır. Çalışan personel sayısı 5 kişi< olanlar ve biyogüvenlik ile alakalı eğitim düzenlenmeyen; ayrı bir izolasyon odası bulunmayan; temizlik için görevlendirilmiş ayrı bir personel olmayan işletmelerde çalışanlar küçük hayvan veteriner hekimleri düşük farkındalık ile ilişkilendirilmiştir. Yaş ve deneyim yılı ile ilgili anlamlı bir fark bulunamamıştır. Sonuçlar, Türkiye'deki veteriner hekimlerin çoğunun uygun KKE kullanımının farkında olmadığını ve zoonotik hastalık bulaşmasını azaltmaya yardımcı olabilecek uygulamalarda bulunmadığını göstermiştir. BKU hakkında bilgi ve eğitim sağlanması ve yazılı enfeksiyon kontrol politikalarının oluşturulması, veteriner hekimlik uygulamalarında BKU'nın iyileştirilmesi için etkili araçlar olabilir.
Özet (Çeviri)
Failure to pay due attention to biosecurity in veterinary medicine practices poses a great risk. The aim of this study was to evaluate the level of knowledge and utilisation of biosecurity control practices (BCP) among small animal veterinarians in Turkey. In 2023, a questionnaire was sent anonymously to randomly selected small animal veterinarians working in Turkey electronically via Microsoft Forms to assess their awareness of precautions and perceptions of zoonotic disease risks. Respondents were given a precaution awareness (PA) score (between 0 and 4) on a Likert scale based on their responses. Higher scores indicate a stricter level of BCP (e.g. 0 for never and 4 for always). Question responses related to similar topics were grouped among themselves and scores were collected on an individual basis. Related characteristics such as gender, age, duration of experience, type of service, whether or not biosafety-related training was organised, whether or not a written infection protocol was available, whether or not a separate cleaning staff was available, whether or not a separate isolation room was available, whether or not a separate eating and drinking area and refrigerator was available, etc. were evaluated by conducting different analyses group by group. IBM SPSS Statistics programme was used for statistical analyses and Independent Sample T test was performed. When applying the tests, calculations were made with a Confidence Interval (CI) of 95%. If there is a significant relationship between the analyses, sig. P value (<0,05 or >0,05). Overall, respondents did not engage in protective behaviours or use personal protective equipment (PPE) considered appropriate to protect against zoonotic disease transmission. Small animal veterinarians working in practices without a written infection control policy were significantly more likely to have low awareness. No significant difference was found between male or female individuals except for the use of PPE. Small animal veterinarians working in establishments with <5 staff and no biosecurity-related training; no separate isolation room; no separate staff assigned for cleaning were associated with low awareness. No significant difference was found for age and years of experience. The results showed that most veterinarians in Turkey are not aware of appropriate PPE use and are not engaged in practices that can help reduce zoonotic disease transmission. Providing information and education about BCP and establishing written infection control policies may be effective tools for improving BCP in veterinary practice.
Benzer Tezler
- İstanbul ilindeki bazı veteriner kliniklerinde muayene edilen kedilerde obezite ve risk faktörlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of obesity and risk factors in cats examined at selected veterinary clinics in Istanbul
ERDAL ÖZENİR
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
Veteriner HekimliğiErciyes ÜniversitesiVeterinerlik Hayvan Besleme ve Beslenme Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EROL BAYTOK
- Kedi ve köpek kliniklerinde beşeri ilaçların kullanım durumu
The conditions for the use of human medicine in cat and dogs
MEHTAP ETER
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Veteriner HekimliğiFırat ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET ATEŞŞAHİN
- Veteriner fakültesi klinik birimlerinde mekansal örgütlenme ve mimari niteliklerin belirlenmesi
Spatial organization in the clinical units of the faculty of veterinary medicine and determination of architectural qualities
BENGİNUR DOĞAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2025
MimarlıkNecmettin Erbakan ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DİCLE AYDIN
- Kedilerde genel muayene sırasında oluşan stresin davranış üzerine etkilerinin değerlendirilmesi
The assessment of the effects of stress developing during the physical examination on behaviour
CANSU ÇOMAK
Doktora
Türkçe
2019
Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EBUBEKİR CEYLAN
- Köpek uteruslarında herpes virus enfeksiyonlarının histopatolojik ve immunohistokimyasal olarak araştırılması
Histopathological and immunohistochemical investigation of Herpes Virus infections in dog uterus
FATMA GÜLTEN BAYRAKTAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
Veteriner HekimliğiAtatürk ÜniversitesiVeterinerlik Patolojisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERKAN YILDIRIM