Geri Dön

Prostat kanserli hastalarda gözetim altında, video temelli ve ev programı şeklinde uygulanan dirençli egzersiz programının etkinliğinin karşılaştırılması

Comparison of the effectiveness of physiotherapy program applied under compact supervision, video small and home program in prostate cancer patients

PDF İndir

  1. Tez No: 880709
  2. Yazar: MERVE AKYOL YALÇIN
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM FEYZİOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Cinsiyet hormonları, Kas germe egzersizleri, Reseptörler-androjen, Sex hormones, Muscle stretching exercises, Receptors-androgens
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Acıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Prostat kanseri tedavisinde sıklıkla kullanılan Androjen Deprivasyon Tedavisi (ADT) hastaların kas kuvvetinde, kas kütlesinde, fiziksel performans düzeyinde ve yaşam kalitesinde azalmaya, sarkopeni riskinde, yorgunluk, anksiyete ve depresyon düzeyinde de artışa neden olmaktadır. ADT yan etkisi ile baş etmek için egzersiz önemli rol oynamaktadır. Çalışmamızın amacı prostat kanserli hastalarda gözetimli ve gözetimsiz yapılan dirençli egzersiz programının etkinliğini araştırmaktır. En az 3 ay ADT tedavisi alan 62 hasta egzersiz programına alındı ve randomize olarak 3 gruba ayrıldı. Egzersiz şiddeti OMNI-Dirençli Egzersiz Skalasına göre belirlendi. Hastalara alt ekstremite için elastik dirençli bant ile ''leg pres'' üst ekstremite için ''chest press'' egzersizleri yaptırılarak 1 maksimum tekrar (1RM) belirlendi ve oluşturulan egzersiz programı 2 gün/hafta olacak şekilde 8 hafta uygulandı. Hastaların kas kuvveti manuel dinamometre ile, yaşam kalitesi Functional Assesment of Cancer Therapy-Prostate Cancer anketi ile, fiziksel performansı kısa fiziksel performans bataryası ile, kemik yoğunluğu Dual X-ray absorbsiyometri ile, yorgunluk düzeyi Functional Assesment of Cancer Therapy- Fatique anketi ile, anksiyete ve depresyon düzeyi Hospital Anxiety Depression Scale ile değerlendirildi. Kas kuvvetinde grupların zamana bağlı değişim ortalamalarının karşılaştırılmasında anlamlı fark oluşmadı (p>0.05). Grupların sadece yorgunluk, yaşam kalitesi ve depresyon değişim skorlarının karşılaştırılması istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Diğer sonuç ölçümlerinde gruplar arasında anlamlı fark gözlenmedi. ADT tedavisi alan hastalarda gözetimli ve gözetimsiz uygulanan egzersiz programı yorgunluk, yaşam kalitesi ve depresyon düzeyleri dışında benzer sonuçlar göstermiştir.

Özet (Çeviri)

Androgen Deprivation Therapy (ADT), which is frequently used in the treatment of prostate cancer, causes a decrease in muscle strength, muscle mass, physical performance and quality of life, while an increase in the risk of sarcopenia, fatigue, anxiety and depression. Exercise plays a critical role in coping with ADT side effects. The aim of our study was to investigate the effectiveness of supervised and unsupervised resistance exercise programme in patients with prostate cancer. Sixty-two patients who received ADT treatment for at least 3 months were recruited to exercise programme and randomly divided into 3 groups. Exercise intensity was determined according to OMNI-Resistance Exercise Scale. The patients were performed“leg press”exercises with resistance band for lower extremity and“chest press”exercises for upper extremity and 1 maximum repetition (1RM) was determined and exercise programme was conducted 2 days/week for 8 weeks. Muscle strength was assessed by manual dynamometer, quality of life was assessed by Functional Assessment of Cancer Therapy-Prostate Cancer questionnaire, physical performance was assessed by short physical performance battery, bone mineral intensity was assessed by Dual-Energy Xray Absorptiometry, fatigue level was assessed by Functional Assessment of Cancer Therapy-Fatique scale, anxiety and depression levels were assessed by Hospital Anxiety Depression Scale.There was no significant difference in the comparison of the mean time-dependent changes in muscle strength between the groups (p>0.05). Only fatigue, quality of life and depression change scores of the groups was statistically significant (p<0.05). No difference was observed between the groups in other outcome measures. Supervised and unsupervised exercise programmes in patients receiving ADT treatment showed similar results except for fatigue, quality of life and depression levels.

Geri Dön