Sıçanlarda deneysel koroziv özofagus yanık modelinde TNF-alfa inhibitörü Adalimumab'ın striktür ve inflamasyon üzerine koruyucu etkisinin incelenmesi
Investigation of the protective effect of TNF-alpha inhibitor adalimumab on stricture and inflammation in experimental corrosive esophageal burn model in rats
- Tez No: 873071
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET AKİF ÜSTÜNER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Bursa Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada TNF alfa inhibitörü Adalimumab'ın sıçanlarda oluşturulan korozif özofagus yanıklarında TNF alfa salınımını inhibe ederek inflamasyona ve sonrasında striktür gelişimi üzerine ne kadar etkin olabileceğinin araştırılması amaçlandı. Teorik olarak Crohn hastalarında bağırsak lümenindeki inflamatuar daralmayı azaltan bu ilacın özofagus darlıklarında da etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 250-300 gram ağırlığındaki 48 adet dişi Wistar Albino sıçanı 4 gruba ayrıldı. Gruplar 12 sıçandan oluşturuldu. Grup 1 (kontrol): Laparotomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu. Tedavi verilmedi. Grup 2 oral (lokal) Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve intraluminal 5mg/kg Adalimumab verildi. Grup 3 sistemik (subkutan) Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve sistemik olarak 5mg/kg Adalimumab verildi. Grup 4 lokal+sistemik Adalimumab: Laparatomi yapılarak korozif özofagus modeli oluşturuldu ve hem sistemik, hem intraluminal 5mg/kg Adalimumab verildi. Her gruptaki sıçanların deney öncesi ve sakrifiye edilmeden hemen önce ağırlıkları ölçüldü. 10 gün sonra sıçanlar sakrifiye edildi ve özofagusun distal 2 cm'lik segmenti çıkartıldı. Patolojik incelemelerde özofagus stenozunu belirlemek lümen açıklığının özofagus duvar kalınlığına oranı hesaplanarak stenoz indeksi belirlendi. Özofagus duvarındaki doku hasarını ölçmek için dokular incelenerek 3 ayrı kategoride 0-5 arası skorlama yapılarak histopatolojik hasar skoru kullanıldı. Ayrıca çıkartılan özofagus dokularından spektrofotometrik yöntem ile doku hidroksiprolin düzeyleri ölçüldü. Sonuçların analizi SPSS programı ile yapıldı. Testlerde 0.05'ten küçük p değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Koroziv özofagus yanık modeli oluşturulup sistemik ve sistemik + lokal Adalimumab tedavisi alan gruplarda histopatolojik değerlendirme ve biyokimyasal değerlendirmelerde inflamasyon ve striktür derecesi tedavi almayan gruba göre istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük saptandı (p<0,05). Yalnızca lokal Adalimumab tedavisi alan grupta tedavi almayan gruba göre inflamasyon ve striktür derecesinde anlamlı fark bulunmadı. Sonuç: Adalimumab sistemik olarak kullanıldığında koroziv özofagus yanıklarında inflamasyon derecesini ve stenozu azalttığı saptandı. İntraluminal kullanımda böyle bir etki saptanmadı. Deneysel olarak kullandığımız Adalimumab'ın koroziv özofagus yanık vakalarında kullanılması için ileri klinik çalışmaların yapılması gereklidir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study was to investigate the effectiveness of TNF alpha inhibitor Adalimumab on inflammation and subsequent stricture development by inhibiting TNF alpha release in corrosive esophageal burns in rats. Theoretically, it was aimed to investigate the effect of this drug, which reduces inflammatory narrowing of the intestinal lumen in Crohn's disease patients, on esophageal strictures. Material and Method: Forty-eight female Wistar Albino rats weighing 250-300 grams were divided into 4 groups. The groups consisted of 12 rats. Group 1 (control): A corrosive esophagus model was created by laparotomy. No treatmant was given. Group 2 oral (local) Adalimumab: A corrosive esophagus model was created by laparotomy and intraluminal 5mg/kg Adalimumab was given. Group 3 systemic (subcutaneous) Adalimumab: A corrosive esophagus model was created by laparotomy and 5mg/kg Adalimumab was given systemically. Group 4 local+systemic Adalimumab: A corrosive esophagus model was created by laparotomy and both intraperitoneal and intraluminal 5mg/kg adalimumab was given. The weights of rats in each group were measured before the experiment and just before sacrifice. After 10 days, the rats were sacrificed and the distal 2 cm segment of the esophagus was removed. In pathologic examinations, stenosis index was determined by calculating the ratio of lumen patency to esophageal wall thickness to determine esophageal stenosis. In order to measure tissue damage in the esophageal wall, tissues were examined and histopathologic damage score was used by scoring between 0-5 in 3 different categories. In addition, tissue hydroxyproline levels were measured from the removed esophageal tissues by spectrophotometric method. The results were analyzed by SPSS program. P values less than 0.05 were considered significant. Results: The degree of inflammation and stricture in histopathologic and biochemical evaluations were statistically significantly lower in the groups receiving systemic and systemic + local adalimumab treatment in the corrosive esophageal burn model compared to the untreated group (p<0.05). There was no significant difference in the degree of inflammation and stricture in the group receiving only local adalimumab treatment compared to the group receiving no treatment. Conclusion: Adalimumab was found to reduce the degree of inflammation and stenosis in corrosive esophageal burns when used systemically. No such effect was found in intraluminal use. Further clinical trials are necessary for the experimental use of Adalimumab in corrosive esophageal burn cases.
Benzer Tezler
- Deneysel özofagus ve mide alkali koroziv yanıklarında Hypericum perforatum'un (Sarı kantaron) iyileştirici etkisinin araştırılması
Investigation hypericum perforatum (St. john's wort) therapeutic effects on the experimental models of esophageal and gastric alkali corrosive burns
ERKAN GÜVENÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
İlk ve Acil YardımEge ÜniversitesiDahili Tıp Bilimleri Bölümü
DOÇ. DR. GÜÇLÜ SELAHATTİN KIYAN
- Koroziv özofagus yanıkları üzerine elektromagnetik alanın etkisi deneysel çalışma
Başlık çevirisi yok
RAMAZAN KONKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Ratlarda deneysel olarak oluşturulmuş koroziv ösofagus yanık modelinde amnion mayisinin tedavi edici etkisi
Therapeutic effect of amniotic fluid on the model of experimental corrosive esophageal burn in rats
BESTAMİ KÖSE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
İlk ve Acil YardımSağlık Bilimleri ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ŞENOL ARDIÇ
- Ratlarda deneysel korozif özefagus yanğını modelinde silibinin terapötik etkisinin incelenmesi
Investigation of the therapeutic effect of silibinin in experimental corrosive esophageal burn model
BURCU SAĞLAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Çocuk CerrahisiKaradeniz Teknik ÜniversitesiAcil Tıp Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ AYNUR ŞAHİN
- Sfingozinfosforilkolinin koroziv özofagus darlıklarının engellenmesindeki yeri (Sıçanlarda deneysel çalışma)
Sphingosylphosphorylcholine improves healing of caustic esophageal burns
BURHAN AKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Çocuk CerrahisiAnkara ÜniversitesiÇocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF.DR. HÜSEYİN DİNDAR