Diyabetik, hipertiroidili ve sağlıklı kontrol grubunda depresif semptomatolojinin taranması
The Evaluation of depressive symptomatology on diabetics, hyperthyroid patients and healthy control group
- Tez No: 86885
- Danışmanlar: DOÇ. DR. M. KEREM DOKSAT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Psikiyatri, Psychiatry
- Anahtar Kelimeler: Depresyon, Stres, Depression, Stress
- Yıl: 1999
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Psikiyatri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
46 ÖZET Çalışmamızın amacı diyabet ve hipertiroidi gibi toplumda en sık nöropsiki- yatrik bozukluğa yol açan iki endokrinopatide görülen depresif semptomatolojinin ülkemizdeki klinik özelliklerini ve psikososyal zorlanmalann hastalar üzerindeki etkilerini ve eğer varsa sağlıklı kontrol grubuyla aralarındaki farkları irdelemektir. Çalışmamıza Cerrahpaşa Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı, Endokrinoloji Bilim Dalı polikliniğine Şubat 1997 - Haziran 1997 tarihleri arasında baş vuran yaşlan 18 ile 70 arasında dağılım gösteren 50 diyabetik (23 erkek, 27 kadın), 50 hipertiroidili (19 erkek, 31 kadın) ve herhangi bir fiziksel hastalığı olmayan 50 kontrol grubu (28 erkek, 22 kadın) olmak üzere 150 olgu alındı. Tüm denekler yaş, cinsiyet, sosyoekonomik düzey, meslek, geçirilmiş depres yon öyküsü açısından incelenerek bu özelliklerin gruplar arasında benzer olmasına özen gösterildi. Diyabetikler ayrıca diyabetin tipi, eşlik eden organ bozukluğu, diyabetin derecesi ve süresi, tedavisi ve psikososyal zorlanmalar açısından, hiper tiroidi olguları ise yine psikososyal zorlanmalar, hastalığın aktivfte durumu, hipertiroidinin tipi ve organ tutulumu açısından araştırıldı. Çalışmaya alınan deneklerle psikiyatrik görüşme yapıldı. Deneklere Beck Depresyon Ölçeği ve SCL-90 verildi. 21 itemli Hamilton Depresyon Skalası uygulan dı. Psikiyatrik tanılar DSM-IV kriterlerine göre koyuldu. Sonuç olarak çalışmaya alınan 150 olgunun 27'sinde (%18) depresyon 45'inde (%30) psikopatoloji saptandı. Diyabetik olguların 16'sında (%32), hipertiroidili olguların 7'sinde (%14) kontrol grubunun 4'ünde (%8) depresyon tesbit edildi. Gruplar arasında depresyon açısından istatistiksel olarak ileri düzeyde anlamlı bir fark bulundu (p<0,01). Depresyon en sık diyabetli grupta saptanmasına rağmen psikopatoloji hiper tiroidili grupta daha yaygındı. Üç grup arasında SCL-90'dan alman puan toplamı ve psikopatoloji sıklığı açısından istatistiksel olarak anlamlı düzeyde bir fark bulunamadı. Ancak puanların semptom gruptan arasındaki dağılım oldukça farklılık göstermekteydi. Üç grup arasında kızgınlık-düşmanlık, obsesif kompulsif belirti,47 psikotizm, paranoid düşünce, depresyon, somatizasyon, kişiler arası duyarlılık ve ek belirtiler açısından anlamlı fark bulundu. Hipertiroidili grupta depresyon sıklığı ile yaş arasında; sağlıklı kontrol grubunda psikopatoloji sıklığı île yaş arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulundu (p<0.05). Hipertiroidili olguların 27'si (%54), diyabetli olguların 16'sı (%32) hastalık öncesi, sağlıklı kontrol grubununsa 14'ü (%28) son bir yılda psikososyal zorlanma yaşadıklarını ifade ettiler. Diyabetli olgularda depresyon ile psikososyal zorlanma arasında (k= 0.377; Z= 2.68; rs = 0.38) çok zayıf bir ilişki saptanırken, hipertiroidili olgularda psikopatoloji ile psikososyal zorlanma arasında (k= 0.484; Z= 3.57; rs= 0.50) zayıf; sağlıklı kontrol grubunda yine psikopatoloji ile psikososyal zorlanma arasında orta güçte ilişki vardı (k= 0.688; Z= 4.90; rs= 0.69). Çalışmamızda meslek grupları ile depresyon arasındaki ilişki incelendiğinde işsizlerde depresyona daha sık rastlandı (p<0.05). Çalışmamıza katılmış diyabetik ve hipertiroidili olgularda sıklıkla rastladığımız depresyon ve psikopatolojinin varlığı bi reylerin yaşamım olumsuz şekilde etkileyebilmekte, tedaviye uyumu zorlastırarak komplikasyon olasılığını arttırmakta ve bireyleri kısır bîr döngüye sokabilmektedir. Tüm bu faktörler göz önüne alınarak, hastaların“biyo-psiko-sosyo-kültürel”bir bütünlük içinde ele alınmaları ve tedavi edilmeleri gerektiği kanısındayız.
Özet (Çeviri)
48 SUMMARY The aim of our study is to examine clinical peculiarities of depressive symptomatology in two frequent endocrinopathies such as diabetes and hyperthyroidism that are the most common causes of neuro-psychiatric attitudes in our country and to examine the effects of psychosocial forces on patients and the differences between the patient group and healthy control group. 150 persons followed between February 1997 - June 1997 in Cerrahpaşa Faculty of Medicine, Internal Medicine Clinics, Endocrinology Clinics as outpatients were investigated. The cases were 18-70 years old and included SO diabetic patients (23 men, 27 women), 50 patients with hyperthyroidism (19 men, 31 women) and 50 healthy people (28 men and 22 women). Examining all the patients about age, sex, socioeconomic situation, professions, history of depression in the past, we cared that these features were similar amongst the groups. Furthermore, diabetics were investigated according to the type of diabetes, accompanying organ failure, degree of diabetes regulation, treatment modalities, duration of diabetes and psychosocial forces; the hyperthyroid patients were researched according to psychosocial forces, activation of illness, the type of hyperthyroidism and organ involvement. Psychiatric interviews were performed with all cases. Beck Depression Scale and SCL-90 were given to the trieds and, Hamilton Depression Scale were applied. Psychiatric diagnoses have been determined according to DSM IV criteria. As a result, depression was defined in 27 trieds (18 %) and psychopathology for 45 trieds (30 %) of the total 150 trieds. Depression was found in 16 diabetic patients (32 %), 7 hyperthyroid patients (14 %), and in 4 cases of the control group (8 %). Between three groups there was a statistically significant great difference in depression frequency among the groups (jx 0,01). Although depression was most frequently determined in diabetic group, psychopathology was more widespread in hyperthyroid group, but there was no statistically significant difference. The distribution of scores between symptom groups showed a great difference. We found statistically significant difference between the49 three groups in terms of aggressively-hostility, obsessive-compulsive symptoms, psychotic symptoms, paranoid thoughts, depression, somatization, interindividual vulnerability and additive signs. We found positive correlations between the frequency of depression and age in the hyperthyroid group, and the frequency of psychopathology and age in the healthy control group (p<0.05). 27 of the hyperthyroid patients (54 %), 16 of the diabetic patients (32 %), and 14 of the healthy control group (28 %) declared to experience psychosocial forces in the past one year. In diabetic group, there was a very weak correlation between depression and psychosocial forces (k = 0,377; Z = 2,68; rs = 0,38), while the correlation between psychopathology and psychosocial forces was weak in the hyperthyroid patients (k = 0,484; Z = 3,57; rs = 0,50) and moderate in the healthy control group (k - 0,688; Z = 4,90; rs = 0,69). Examining the relationship between professions and depression we found depression more frequently in the unemployed group (p<0.05). The frequent occurrence of depression and psychopathology in the diabetic and hyperthyroid patients may negatively influence the quality of the patients' lives, increasing the possibility of developing complications by enabling the compliance of the patient to therapy, and result in a vicious circle. Taking into consideration of all these factors, we believe that the patients should be considered and treated as a "bio-psycho-socio- culturaT integrity.
Benzer Tezler
- Diyabetik böbrek komplikasyonlarının incelenmesinde böbrek biyopsisinin yeri
Başlık çevirisi yok
HASAN SAV
