Geri Dön

İntramedüller çivileme uygulamalarında oyma işleminin kırık kaynaması üzerine etkileri

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 86696
  2. Yazar: MEHMET HULUSİ UĞUR
  3. Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. DAVUT KESKİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: İntramedüller Çivileme, Oyma İşlemi, Kırık İyileşmesi, Kemik ve kemikler, Kırık fiksasyonu-intramedüller, Intramedullary Nailing, Reaming, Fracture Healing, Bone and bones, Fracture fixation-intramedullary
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

IV ÖZET Bu çalışma Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı tarafından Morfoloji Binası Multidisiplin Laboratuvarlannda gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya aynı fakültenin Patoloji Anabilim Dalı'nın katkıları olmuştur. Çalışmanın amacı uzun kemiklerin kırıklarında en popüler tedavi yöntemi olan intramedüller çivilemenin oymalı veya oymasız yöntemle yapılmasının kırık kaynaması üzerine olan etkilerini araştırmaktır. Çalışmada 20' şer tavşandan oluşan A ve B grupları oluşturulmuştur. İntramuskuler olarak uygulanan Ketamin Hidroklorür+Ksilazin Hidroklorid anestezisinden sonra deneklerin sağ tibialannda iyatrojenik kırık oluşturulmuş, A grubundaki tavşanlara oymalı, B grubundakilere oymasız intramedüller Kirschner teli tespiti yapılmış ve kırık kaynaması radyolojik, makroskopik ve histolojik olarak takip edilmiştir. Her iki gruptan 10'ar tavşan 4. haftanın sonunda, geriye kalanlar 8. haftanın sonunda intraperitoneal Sodyum Pentobarbital ile sakrifiye edilmiş, kırık kaynaması makroskopik olarak ve bu bölgeden alınan doku ömeMerinin histolojik olarak incelenmesi ile değerlendirilmiştir. 2., 4., 6. ve 8. haftanın sonunda çekilen direk röntgen grafileri üzerinde yapılan değerlendirmede 4. ve 6. haftalarda kırık kaynamasınm B grubunda daha iyi olduğu, 8. haftada ise iki grup arasında fark olmadığı tespit edilmiştir. Histolojik incelemede ise hem 4. hafta hem de 8. haftanın sonunda B grubundaki deneklerde kaynamanın daha iyi olduğu belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda intramedüller kırık tespiti uygulamalarında oyma işleminin kaynamayı geciktirdiği ve bununda kortikal kan akımının bozulmasına bağlı olduğu kanaatine varılmıştır.

Özet (Çeviri)

SUMMARY This study was carried out in the Multidicipline Laboratory by the Department of Orthopaedics and Traumatology the Faculty of Medicine Atatürk University. The Department of Pathology contributed to this study. The aim of this study is to research the effect of intramedullary nailing with and without reaming, the most popular treatment method of long bone fractures, on fracture healing. In the study, A and B groups, each with 20 rabbits, were formed. After Ketamin Hydrochlorur+Xcilacin Hydrochlorid anaesthesia was applied intramusculary, iatrogenic fracture was formed on the right tibia of the animals, intramedullary Kirschner wire with reaming in group A and without reaming in group B was fixed, and fracture healing was followed radiologically, macroscopically and histologically. Ten rabbits from both groups at the end of 4th week and the rest at the end of 8th week were sacrified with Sodium Pentobarbital intraperitoneally, and fracture healing was evaluated macroscopically, and tissue samples from this cite were undergone to examination histologically. In the evaluation of direct radiographies taken at the end of 2nd, 4th, 6th and 8th week, we determined that fracture healing in 4th and 6th week was better in group B, and there wasn't any difference betwen two groups in the 8th week. In histological examination, we determined mat healing was better in the animals of group B at the end of both 4th and 8th week. We reached the conclusion that reaming delayed the fracture healing, and this depended upon the disturbances of blood flow to cortex in intramedullary fracture fixation.

Benzer Tezler

  1. Köpeklerin antebrachium kırıklarında Radius'un osteosentezinde dinamik kompresyon plağı (DCP) ve intramedullar çivileme yöntemi ile sağlanan sonuçların karşılaştırmalı değerlendirilmesi

    The comparative evaluation of the result of intramedullary pinning and dynamic compression plate (DCP) fixation methods of the radius's osteosynthesis at the radioulnar fracture in dogs

    AHMET ÖZAK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Veterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ARKUN CANDAŞ

  2. İntramedüller çivileme ile tedavi edilen tibia kırıklarının değerlendirilmesi

    The determination of tibial fractures treated by intramedullary nailing

    MEHMET TÜKENMEZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Ortopedi ve TravmatolojiCumhuriyet Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SITKI PERÇİN

  3. Rijid intramedüller çivileme ile stabil elastik intramedüller çivilemenin kırık iyileşmesi ve kallus oluşumuna etkileri

    Başlık çevirisi yok

    ŞEMSETTİN AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Ortopedi ve TravmatolojiAtatürk Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. NACİ EZİRMİK

  4. Erişkin femur kırıklarının intramedüller çivileme yöntemi ile tedavisi

    The treatment of adult femoral fractures by interlocking intramedullary nailing

    MAHİR MAHİROĞULLARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Ortopedi ve TravmatolojiGata

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÖMER ARPACIOĞLU

  5. Femur diafiz kırıklarında intramedüller çivileme uygulamalarımız

    Our intramedullary nailing applies in diaphyseal femoral fractures

    ŞAMİL ÖNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Ortopedi ve TravmatolojiAtatürk Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ORHAN KARSAN