Riskli yenidoğanlarda nörogelişimsel tedavinin nöromotor gelişme sürecine etkisi
The Effect of neurodevelopmenttal treatment on the neuromotor development at-risk infants
- Tez No: 86373
- Danışmanlar: PROF. DR. MERAL ÖZMEN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Nöroloji, Neurology
- Anahtar Kelimeler: Motor beceriler, Risk faktörleri, Serebral palsi, Motor skills, Risk factors, Cerebral palsy
- Yıl: 1999
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Gelişim Nörolojisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Üç yıllık (1994-1997) bir dönemde İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Gelişim Nörolojisi Bilim Dalı polikliniğine riskli bebek olarak gönderilen olgularda risk faktörlerinin incelenmesi, risk faktörleri ile sonradan gelişen nörolojik sorunlar arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi ve takipte nöromotor yönden sorun gelişen bebeklerde nörogelişimsel tedavi yaklaşımının yararının araştırılması amaçlandı. Çalışmaya katılan 183 olguda risk faktörleri sorgulanarak ve kayıtlar incelenerek belirlendi, nörolojik ve nörokinezyolojik muayeneler yapıldı. Tüm olguların ailelerine nörogelişimsel tedavi programının pozisyonlama ve tutuş şekilleri evde uygulanmak üzere öğretildi. Nöromotor sorun gelişme riski olanlara (motor gerilik, tonus bozukluğu, ilkel reflekslerin devamı, uyanlabilen durum reflekslerinde patolojik yanıtlar) nörogelişimsel tedavi programının egzersiz safhasına geçildi. Olguların başvuru ve tedaviye başlama yaşlarının dağılımı 1-8 ay arasında olup, cinsiyet dağılımı %43.2 kız, % 56.8 erkek şeklinde idi. Olguların %52.5'i preterm, %43.2'si term bebeklerden oluşmakta idi. 12-30 ay arasında takip edilen olguların %50.8'i normal gelişme gösterirken %18.6'smda minör ve %30.6'sında majör nöromotor sorunlar gelişti. Majör nöromotor sorun gelişen olguların %55.3'ü spastik tetraparezi, %21.4'ü spastik diparezi, %17.8'i spastik hemiparezi, %5.3'ü diskinezi olarak saptandı. Term bebeklerde risk faktörlerinden perinatal asfiksi (%56.9), yenidoğan konvülziyonu (%37.9), müdaheleli doğum (%34.1), erken sepsis (%29.1) ilk sıralarda yer alırken, preterm bebeklerde müdaheleli doğum (%53.1), hiperbiluribinemi (%42.7), perinatal asfiksi (%41.6), intrakranial kanama (%33.3) önde gelen risk faktörlerini oluşturdu. Term bebeklerde risk faktörleri ile nöromotor bozukluk sıklığı arasında anlamlı ilişki bulunmadı fakat preterm bebeklerde perinatal asfiksi ve intrakranial kanama ile majör nöromotor sorunlar arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptandı. 73Çalışmamızda erken tedavi programına alınan olgular arasındaki spastik diparezili 12 olgu, merkezimizde ortalama 22 ayda tedaviye başlanmış, benzer risk faktörlerini taşıyan 25 spastik diparezili olgu ile motor gelişim açısından karşılaştırıldığında, nörogelişimsel tedavi alan grubun motor gelişim basamaklarını daha erken kazanmış olduğu görüldü ve bu olgularda eklem kontraktürlerine rastlanmadı. Ayrıca bu programa katılan ailelerin bebekleri ile daha iyi iletişim kurabildikleri ve tedaviye daha iyi uyum sağladıkları gözlendi. Sonuç olarak riskli bebeklerde bariz nörolojik bulgular belirmeden başlanan erken rehabilitasyon programının nöromotor prognoz üzerine yararlı olduğu kanısına varıldı. Risk faktörleri bulunmasına rağmen ilk değerlendirmede nörolojik muayene ve motor gelişimleri normal bulunan olguların %37.2'inde ileriki dönemde nöromotor sorunlar saptandı. Bu da bize riskli bebeklerin başlangıçta normal görünseler bile uzun süre yakın takipte tutulmalannm önemini gösterdi. Ayrıca çalışmamızda izlem süresinin minör nörolojik sorunların belirlenmesi açısından yeterli olmadığı dikkate alınırsa halen normal grupta olan olguların okul çağma kadar izlenmesinin gerekli olduğu düşünüldü. 74
Özet (Çeviri)
SUMMARY The aim of this study was to examine the risk factors in cases of at-risk Infants referred to Developmental Neurology Division within a three year period (1994-1997); to evaluate the relations between these risk factors and any further neurological problems and to investigate the benefit of early neuro-developmental therapeutic approach in infants who developed neuromotor problems during follow- up. In 183 cases enrolled in the study, risk factors were determined through investigation and scanning of records. Neurological and neurokinesiological examinations were performed. The families of all cases were taught positioning and handling techniques used in the neuro-developmental therapy program to be applied at home. Those at-risk of developing neuromotor problems (motor delay, tonus impairment, persistent primitive reflexes, pathological responses in postural reactions) were introduced to the exercise stage of the neuro-developmental therapy program. At enrollment and onset of therapy ranged between 1 and 8 months and 43.2% of them were female and 56.8%, male. Of all cases, 52.5% were preterm and 43.2% were term infants. After a follow up of 12 to 30 months, 50.8% of the cases had showed normal development, whereas 18.6% developed minor and 30.6% developed miajor neuromotor disfunctions. Of the cases who developed major neuromotor problems, 55.3% had spastic tetraparesis; 21.4%, spastic diparesis; 17.8%, spastic hemiparesis; and 5.3%, dyskinesia. In term infants, primary risk factors were perinatal asphyxia (56.9%), newborn seizures (37.9%), intervened labor (34.1%), and early sepsis (29.1%), while the leading risk factors in preterm infants consisted of intervened labor (53.1%), hyperbilirubinemia (42.7%), perinatal asphyxia (41.6%), and intracranial bleeding (33.3%). In term infants, no significant relationship was found between the risk factors and the frequency of neuromotor impairment. In preterm infants, however, a statistically significant relationship was found between perinatal asphyxia and intracranial bleeding and major neuromotor problems. 75When motor development of 12 cases with spastic diparesis among the cases who were on the early therapy program were compared to that of 25 cases of spastic diparesis who had similar risk factors and who started therapy in our center at a mean age of 22 months, the group who received early neuro-developmental therapy acquired motor development steps earlier and no joint contracture was found in these cases. In addition, it was noted that the families who participated in this program managed to establish better interaction with their babies and to show better compliance to therapy. As a result, it was concluded that an early rehabilitation program, started before prominent neurological symptoms become evident in at-risk infants, has a beneficial effect on neuromotor prognosis. Of at-risk infant who were found to have normal neurological examination and motor development during the initial evaluation, 37.2% exhibited neuromotor problems later. This suggested how important it is to closely follow-up at-risk infants for a long period, even if they may seem normal in early childhood. Taking into consideration that the follow-up period is not sufficient enough to detect all minör neurological problems, it is believed that the cases currently in the normal group should be followed up until school age. 76
Benzer Tezler
- İşitme kaybı için yüksek riskli yenidoğanlarda beyin sapı uyarılı cevap odyometrisi (BERA) ve transient evoked otoakustik emisyon (TEOAE)'un karşılaştırılması
A Comparison of brainstem evoked response audiometry (BERA) and transient evoked otoacoustic emissions (TEOAE) in the high risk newbors
ABDULLAH TAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Kulak Burun ve BoğazTrakya ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AHMET RIFAT KARASALİHOĞLU
- Normal ve riskli yenidoğanlarda çekirdekli eritrosit ve eritropoietin düzeyleri ile prognozdaki değerleri
The Value of nucleated red cell counts and erythropoietin levels in the detection and follow up of high risk neonates
ÜLFET VATANSEVER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. BETÜL ACUNAŞ
- Riskli preterm ve term yenidoğanlarda intrakranial kanamaların serebral ultrasonografi ile erken tanı ve takibi
Başlık çevirisi yok
AYDAN KIYAR
- Asfiksili term yenidoğanlarda böbrek fonksiyonlarının incelenmesi
Başlık çevirisi yok
H.NURSEL ELÇİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1990
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AYDAN ŞİRİN
- Kayseri yöresinde yenidoğanlarda toksoplazma antikor prevalansı ve konjenital enfeksiyon sıklığı
Başlık çevirisi yok
FATMA BÜYÜKPATIR (KÖRÜKCÜ)
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes ÜniversitesiPediatri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NEŞİDE ÇETİN