2-4 yaş arası çocuklarda ekran maruziyeti ile davranışsal problemler arasındaki ilişkinin incelenmesi
Assesment of the relationship between screen exposure and behavioral problems in 2-4 year old children
- Tez No: 845117
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZLEM BOSTAN GAYRET
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: ekran maruziyeti, sosyoemosyonel gelişim, davranış, güçler ve güçlükler anketi, erken çocukluk, Davranış bozuklukları, Duygusal gelişme, Ekran bağımlılığı, Okul öncesi çocuklar, Sosyal duygusal gelişim, Sosyal gelişme, Çocuklar, screen exposure, socioemotional development, behavior, strengths and difficulties questionnaire, early childhood, Behavioral disorders, Emotional development, Screen addiction, Preschool children, Social emotional development, Social development, Children
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Gelişen teknoloji ile birlikte dijital medya cihazları ve ekran maruziyeti hayatımızın değiştirilemez bir parçası haline gelmiştir. Gelişimin önemli basamaklarının yer aldığı erken çocukluk döneminde ekran maruziyetinin olası etkileri güncel bir araştırma konusudur. Çalışmamızda 2-4 yaş arası çocukların ekran maruziyetinin duygusal ve davranışsal problemler ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu tanımlayıcı kesitsel çalışmaya 2023 yılı Ekim-Kasım ayları arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi (SBÜ) Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Kliniği Çocuk Polikliniği'ne rutin çocuk sağlığı izlemi için başvuran 2-4 yaş arası çocuklar ve anneleri dahil edildi. Annelere yüz yüze görüşme ile Güçler ve Güçlükler Anketi (GGA) ve tarafımızca oluşturulmuş anket uygulanmış, çocukların antropometrik ölçüm verileri elde edilmiştir. Çocuklar, ekran izleme sürelerine göre <1 saat, 1-4 saat arası, >4 saat olarak üç gruba ayrılarak veriler istatistiki olarak karşılaştırılmıştır. Sonuçlar, anlamlılık p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir. BULGULAR: Çalışmaya 116 anne-çocuk çifti dahil edildi. Çocukların %43,48'i erkek, ortalama yaşı 3,39±0,84 olarak saptanmıştır. Çocukların annelerinin yaş ortalaması 36,45±6,2, babalarının yaş ortalaması 39,37±6,25 idi. Çocukların %46,55'i tek çocuk, %18,97'si 2 ya da daha fazla kardeşe sahipti. Ekran izleme süreleri çocukların %56'sının <1 saat, %36,21'inin 1-4 saat arası, %7,76'sının >4 saat olduğu saptanmıştır. Ekran izleme süresi >4 saat olan grubun diğer gruplara göre akıllı cep telefonu erişimi varlığı arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir (p=0,003). Çocuğun yemek saatinde, uyumadan önce ve uyanır uyanmaz ekran izleme varlığı >4 saat grubunda diğer gruplarla karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p=0,009, 0,007, 0,009). GGA alt ölçeklerinden; duygusal sorunlar, dikkat eksikliği/aşırı hareketlilik, akran sorunları ve toplam güçlük puanının ekran izleme süresi 4 saat ve üzerine çıktıkça yükseldiği bulunurken (p=0,015, 0,004, 0,039, 0,007), <1 saat grubu ile 1-4 saat grubunun puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülmedi (p= 0,080, 0,839, 0,077, 0,931). SONUÇ: Ekran maruziyetinin çocuk gelişimindeki olumsuz etkileri sağlık otoriteleri tarafından kabul görmüş bir gerçektir. Günümüz çağında, teknolojik araçların hepimizin hayatındaki artan rolü, çocukların eğitimi için kullanılır hale gelmesi artık ekran maruziyetinin tamamen engellenemeyecek bir unsur olduğunu ortaya koymaktadır. Pediatristlerin, poliklinik esnasında özellikle davranışsal problemleri olan çocukların ekran maruziyetini sorgulamaları ve ebeveynleri olası olumsuz etkileri açısından bilgilendirmeleri, günlük ekran izleme süresinin kısıtlanması gerekliliğini vurgulamaları gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
OBJECTIVE: With developing technology, digital media devices and screen exposure have become an unchangeable part of our lives. The possible effects of screen exposure in early childhood, when important stages of development occur, are a current research topic. Our study aimed to evaluate the relationship between screen exposure and emotional and behavioral problems of children aged 2-4 years. MATERIALS AND METHODS: Children aged 2-4 years old and their mothers who applied to the Health Sciences University (SBU) Bağcılar Training and Research Hospital Child Health and Diseases Clinic for routine child health monitoring between October and November 2023 were included in this cross- sectional descriptive study. The Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) and the questionnaire created by us were administered to the mothers through face-to- face interviews, and the anthropometric measurement data of the children were obtained. The children were divided into three groups as <1 hour, 1-4 hours, and >4 hours according to their screen time, and the data were compared statistically. The results were evaluated at the significance level of p<0.05. RESULTS: 116 mother-child pairs were included in this study. 43.48% of the children were boys. The average age of the children was found to be 3.39±0.84. The average age of the children's mothers was 36.45±6.2, and the average age of their fathers was 39.37±6.25. 46.55% of the children were only children, and 18.97% had 2 or more siblings. It was determined that 56% of the children's screen time was <1 hour, 36.21% was between 1-4 hours, and 7.76% was >4 hours A statistically significant difference was observed between the group with screen time >4 hours and the presence of smart mobile phone access compared to the other groups (p = 0.003). A statistically significant difference was found in the presence of screen during the child's mealtime, before going to sleep and as soon as they woke up in the > 4-hour group compared to the other groups (p = 0.009, 0.007, 0.009). Among the SDQ subscales emotional problems, attention deficit/ hyperactivity, peer problems and total difficulty scores increased as the screen time increased to 4 hours or more (p=0.015, 0.004, 0.039, 0.007), while there was no statistically significant difference viii between the scores of the <1 hour group and the 1-4 hour group (p= 0.080, 0.839, 0.077, 0.931). CONCLUSION: The negative effects of screen exposure on child development is widely accepted by health authorities. In today's age, the increasing role of technological tools in our lives and their use for educational purposes reveals that screen exposure is an element that cannot be completely excluded. Pediatricians should question the screen exposure of children, especially those with behavioral problems, during outpatient clinics, inform parents about its possible negative effects, and emphasize the need to limit daily screen time.
Benzer Tezler
- Ulaş Sağlık Ocağı merkezinde nüfusun bazı niteliklerine ve konutların durumuna ilişkin bir çalışma
An Investigation carried out at the Ulaş Public Health Centre concerning some characteristics of the population and housing conditions in the district of Ulaş
EROL ŞANLI
Doktora
Türkçe
1985
Halk SağlığıCumhuriyet ÜniversitesiHalk Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERVET ÖZGÜR
- Çimentonun sertleşmesi üzerinde kimyasal komponentlerin etkisi
Başlık çevirisi yok
NACİYE TÜRKEL
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Kimya MühendisliğiUludağ ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA CEBE
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Pik demiri ve karbon çeliğinin sulu çözeltiler içindeki korozyon hızının tayini
Determination of the rate of corrosion of the cast iran and carbon steel in the aqueous solutions
EMİNE NAZAN ÜNAL
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Kimya MühendisliğiGazi ÜniversitesiKimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HAYRİ YALÇIN
- Bazı sert çekirdekli meyve türlerinde döllenme biyolojisi üzerinde yöntem çalışmaları
Başlık çevirisi yok
ATBİMOĞLU ADALET