Ratlarda deneysel ovaryan torsiyon-detorsiyon hasarında G-CSF ve metilprednizolon tedavisinin oksidatif stres ve enflamasyon üzerine etkisi
The effects of G-CSF and methylprednisolone treatment on oxidative stress and inflammation in ovarian torsion-detorsion injury in rats
- Tez No: 837492
- Danışmanlar: PROF. DR. FİSUN VURAL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: Over torsiyon-detorsiyonu, G-CSF, metilprednizolon, iskemi reperfüzyon hasarı, enflamasyon, Detorsiyon, Granülosit koloni stimülan faktör, Oksidatif stres, Over torsiyonu, Reperfüzyon lezyonu, Sıçanlar, Torsiyon, İnflamasyon, İskemi, Ovarian torsion-detorsion, G-CSF, methylprednisolone, ischemia reperfusion injury, inflammation, Detortion, Granulocyte colony stimulating factor, Oxidative stress, Ovarian torsion, Reperfusion injury, Rats, Torsion, Inflammation, Ischemia
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Ratlarda over torsiyon ve detorsiyon işleminde G-CSF ve metilprednizolon birlikte ve ayrı ayrı kullanımının oksidatif stres ve enflamasyon üzerine etkisini araştırmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 39 adet erişkin sağlıklı, gebe olmayan, 200- 250 gram ağırlığında, Sprague-Dawley cinsi dişi rat kullanıldı. Ratlar rastgele olarak 5 gruba ayrıldı. Grup 1(n:7): Batın açılıp direk sol ooferektomi yapıldı. Grup 2 (n:8): Sol overde torsiyon uygulandı. Batın kapatıldı. 120 dakika sonra batın açıldı, detorsiyon yapıldı. Detorsiyon işleminden 120 dakika sonra sol ooferektomi uygulandı. Grup 3(n:8), Grup 4(n:8), Grup 5(n:8)'e aynı cerrahi teknik uygulandı. Torsiyon işleminden 90 dakika sonra intraperitoneal olarak ajanlar enjekte edildi. Torsiyon işleminden 120 dakika sonra relaparatomi yapılarak detorsiyon yapılıp batın tekrar kapatıldı. Detorsiyondan 120 dakika sonra batın tekrar açılarak sol ooferektomi yapıldı. Ratlardan 3 cc kan alınarak usulüne uygun olarak sakrifikasyon işlemi yapıldı. Torsiyon işleminden 90 dakika sonra Grup 3, Grup 4, Grup 5'e sırasıyla filgrastim (100 µg/kg), metilprednizolon (30 mg/kg), filgrastim (100 µg/kg) + metilprednizolon (30 mg/kg) dozunda verildi. Laboratuvar incelemesi olarak sol over dokusunun yarısı; TAS, TOS, OSİ, IL1β, IL 6, TNFα için -70 °C'de derin dondurucuda saklandı. Diğer yarısı ise hematoksilen-eozin ile boyandı ve preparatlarda folikül dejenerasyonu, interstisyel ödem, vasküler dilatasyon, hemoraji, PNL infiltrasyonuna bakıldı. Her preparata hasar skoruna göre puan verildi. Skorlar için; 0: hasar yok, 1: az hasar, 2: orta hasar, 3: şiddetli hasar puanlama sistemi kullanıldı. Bulgular: Filgrastim tedavisi uygulanan grupta TAS, TOS, OSİ, IL1β, IL 6, TNFα değerlerinde ve histolojik skorlarda tedavi verilmeyen gruba göre azalma meydana gelmiş olsa da biyokimyasal olarak istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Değişikliklerden istatistiksel olarak anlamlı olanlar ise vasküler dilatasyon ve PNL infiltrasyonu hasar skorlarında azalmadır (p<0,001). xi Metilprednizolon tedavisinde biyokimyasal belirteçlerde ve histolojik skorlarda tedavi verilmeyen gruba göre azalma meydana gelmiş olsa da içlerinden sadece TOS seviyeleri istatistiksel olarak anlamlı derecede düşüktür (p<0,001). Folikül dejenerasyonu hasar skorunda ise istatistiksel olarak anlamlı derecede azalma göstermiştir (p<0,001). Kombine tedavi uygulanan grupta TAS ve IL 6 seviyeleri haricinde tüm değerlerde tedavi uygulanmayan gruba göre istatistiksel olarak azalma mevcuttur (p<0,001). Histolojik olarak yine tüm parametrelerde tedavi uygulanmayan gruba göre istatistiksel olarak hasar skorları anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0,001). Tedavi grupları arasındaki değerlendirmede kombine tedavi uygulanan grupta filgrastim uygulanan gruba göre anlamlı düzeyde düşük serum TOS, serum OSİ, doku TNFα ve doku IL1β saptanmıştır (p<0,001). Kombine tedavini uygulanan grupta serum TOS düzeyi metilprednizolon grubuna göre ististiksel olarak anlamlı derecede düşük saptanmıştır (p<0,001). Histolojik bulgular değerlendirildiğinde ise folikül dejenerasyon ve hemoraji hasar skoru kombine tedavi uygulanan grupta anlamlı düzeyde daha düşük bulunmuştur (p<0,001). Metilprednizolon grubu ve filgrastim grubu karşılaştırıldığı zaman sadece doku IL1β düzeyi metilprednizolon grubunda anlamlı derecede daha düşük saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Over torsiyon-detorsiyon modelinde uygulanan filgrastim, metilprednizolon ve filgrastim + metilprednizolon kombine tedavisi over dokusunda oksidatif stres ve enflamasyon belirteçlerinde azalmaya sebep olmuştur. Filgrastim ve metilprednizolon tedavisinin birlikte kullanılması etkiyi arttırmıştır.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study was to investigate the effects of G-CSF and/or methylprednisolone on oxidative stress and inflammation of ischemia reperfusion injury. Materials and Methods: In our study, 39 adult healthy, non-pregnant, female Sprague-Dawley rats weighing between 200-250 grams were used. The rats were randomly divided into five groups. Group 1 (n:7): An open abdominal procedure was performed, and direct left oophorectomy was carried out. Group 2 (n:8): Torsion was applied to the left ovary, and the abdomen was closed. After 120 minutes, the abdomen was reopened, detorsion was performed, and 120 minutes later, left oophorectomy was applied. Group 3 (n:8), Group 4 (n:8) and Group 5 (n:8) underwent the same surgical technique. Agents were injected intraperitoneally 90 minutes after the torsion procedure. After 120 minutes of the torsion procedure, a relaparotomy was performed to carry out detorsion, and the abdomen was closed again. Following detorsion for 120 minutes, the abdomen was reopened, and left oophorectomy was performed. 3 cc of blood was collected from the rats and the sacrifice process was performed in accordance with the procedure. 90 minutes after the torsion procedure, Group 3, Group 4 and Group 5 were administered filgrastim (100 µg/kg), methylprednisolone (30 mg/kg) and filgrastim (100 µg/kg) + methylprednisolone (30 mg/kg) doses respectively. Half of the left ovarian tissue was stored at -70 °C in deep freezer for the laboratory analysis of TAS, TOS, OSI, IL1β, IL 6 and TNFα. The other half was stained with hematoxylin and eosin and follicle degeneration, interstitial edema, vascular dilatation, hemorrhage and PNLinfiltration were examined in the preparations. Each preparation was scored based on the degree of damage. A scoring system was used as follows; 0:no damage, 1: minimal damage, 2: moderate damage, 3: severe damage. xiii Results: While the values of TAS, TOS, OSI, IL1β, IL 6, TNFα as well as the histological scores, decreased in the group treated with filgrastim compared to the untreated group, there was no statistically significant difference biochemically. The changes that were statistically significant are the reduction in vascular dilatation and PNL infiltration damage scores (p<0,001). In the group treated with methylprednisolone although there was a decrease in biochemical markers and histological scores compared to the untreated group, only the TOS levels are significantly lower (p<0,001). A significant decrease in the follicle degeneration damage score was observed (p<0,001). In the group receiving combined treatment, except for TAS and IL 6 levels, there is a statistically significant decrease in all values compared to the untreated group (p<0,001). Histologically, all parameters were found to have significantly lower damage scores compared to the untreated group (p<0,001). In the evaluation between the treatment groups, significantly lower serum TOS, serum OSI, tissue TNFα and tissue IL1β were observed in the group receiving combined treatment compared to the group treated with filgrastim (p<0,001). The serum TOS level in the group receiving combined treatment was found to be significantly lower compared to the methylprednisolone group (p<0,001). When histological findings were evaluated, the follicle degeneration and hemorrhage damage score were significantly lower in the group receiving combined treatment (p<0,001). When the methylprednisolone group and the filgrastim group were compared, only tissue IL1β levels were significantly lower in the methylprednisolone group (p<0,001). Conclusion: In ovarian torsion-detorsion model administration of filgrastim, methylprednisolone and filgrastim + methylprednisolone combination treatment decreased oxidative stress and inflammatory markers in the ovarian tissue. The combination of filgrastim and methylprednisolone treatment has enhanced the effect.
Benzer Tezler
- Ratlarda deneysel ovaryantorsiyon - detorsiyon hasarında g-csf vemetilprednizolon tedavisinin over rezerviüzerine etkisi
The effect of g-csf and methylprednisolone treatmenton ovarian reserve in rats with ovarian torsiondetorsion injury
ELİF USLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FİSUN VURAL
- Deneysel olarak oluşturulan tıkanma sarılıklarında eritrosit morfolojisi
Başlık çevirisi yok
M.ZEKİ TÜR
- Ratlarda massif ince barsak rezeksiyonu sonrası oluşan hiperasiditeye trunkal vagotominin etkileri
Başlık çevirisi yok
SALİH Z. PİŞKİN