Geri Dön

Farklı karbon kaynakları ile karbon/azot oranlarının biyoflok sistemde nil tilapya (Oreochromis niloticus) büyüme performansı ve su kalitesi üzerine etkileri

Effects of different carbon sources and carbon/nitrogen ratios on water quality and growth performance of nile tilapia (Oreochromis niloticus) in biofloc system

PDF İndir

  1. Tez No: 835052
  2. Yazar: METE ERDOĞAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET KIR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Su Ürünleri, Aquatic Products
  6. Anahtar Kelimeler: Biyoflok, karbon kaynağı, tilapya (Oreochromis niloticus), büyüme, su kalitesi, C/N oranı, Biofloc, carbon source, Oreochromis niloticus, tilapia, growth, water quality, C/N ratio
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Su Ürünleri Yetiştiriciliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tezde, biyoflok (BF) üretiminde farklı karbon kaynaklarının [arpa unu (AU), nohut kepeği (NK), mısır kepeği (MK) ve melas (M)] kullanılması ve Nil tilapya (Orechromis niloticus) kültürünün yapıldığı biyoflok teknoloji sisteminde (BFT) değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Karbon kaynaklarının balığın büyüme performansı, su kalitesi ve biyoflok kompozisyonu üzerindeki etkileri belirlenmiştir. Bu amaçla çalışma üç deneme ile gerçekleştirilmiştir. Tezin ilk denemesinde, yukarıda bahsedilen karbon kaynakları (AU, MK, NK ve M) ve azot kaynağı olarak %35 ham protein içeren toz yem kullanılarak BF üretimi gerçekleştirilmiştir. Tüm deneme gruplarında farklı karbon kaynakları ile üretilen BF'lerin protein içerikleri %36,18-39,85 aralığında ölçülmüş ve tilapya protein gereksinimi açısından yeterli bulunmuştur. AU, MK ve M deneme gruplarında üretilen BF'ler için 0,73 ve 0,86 aralığında yüksek esansiyel amino asit indeksleri (EAAI) hesaplanırken, NK deneme grubunda üretilen BF'ler için daha düşük bir EAAI (0,39) hesaplanmıştır. Bu durum, AU, MK ve M ile üretilen BF'lerin su ürünleri yetiştiriciliğinde ilave yem olarak kullanılabileceğini, NK ile üretilen BF'lerin ise yetersiz olduğunu ve dolayısıyla kullanılamayacağını açıkça göstermektedir. BF'lerin ham yağ içeriği tüm deneme gruplarında %0,76-3,78 arasında, ham kül içeriği ise %12,30-16,33 arasında değişmiştir. Deneme gruplarındaki BF'lerin yağ içeriği düşük olmasına rağmen, deneme gruplarından elde edilen NK (%0,76) hariç BF'lerin esansiyel yağ asidi içeriği açısından zengin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca tüm deneme gruplarında üretilen BF'lerde heterotrofik bakteri yoğunluğunun bir göstergesi olan iso15:0 ve anteiso15:0 yağ asitlerinin varlığı tespit edilmiştir. Tezin ikinci denemesinde, %50AU ve %50MK tahıl karışımının (TK) melas ile farklı oranlarda karıştırılmasıyla geliştirilen farklı karbon kaynakları tilapya kültüründe test edilmiştir. Çalışma melas oranı %100 ile %20, TK oranı %0 ile %80 arasında değişen 6 deneme grubu (0TK, 20TK, 40TK, 50TK, 60TK, 80TK) ve karbon kaynağı eklenmeyen kontrol grubu (K) ile yürütülmüştür. Denemede ortalama ağırlığı 2,34 g olan toplam 525 tilapya kullanılmıştır. 25 balık rastgele 21 plastik kültür tankına (100 L) 3 tekrarlı olarak stoklanmıştır. Balıklar 56 gün boyunca günde iki kez vücut ağırlığının %6'sı oranında %35 ham protein içeren yemle beslenmiştir. Deneme süresince, TAN, NH3-N, NO2-N ve NO3-N değerleri sırasıyla 2,96-4,48 mg/L; 0,27-0,36 mg/L; 0,96-2,16 mg/L ve 35,24-47,21 mg/L arasında ölçülmüştür. Her kültür tankına her gün her beslemeden 1 saat sonra 20:1 C/N oranıyla karbon kaynağı karışımı ilave edilmiştir. BF'lerin besin içerikleri, deneme grupları arasında önemli ölçüde farklık göstermiştir (P<0,05). En yüksek ham protein ve ham yağ 60TK deneme grubunda sırasıyla %40,50 ve %1,59 olarak belirlenmiştir. En düşük ham protein oranı 20TK deneme grubunda %31,56 olarak ölçülürken, en düşük ham yağ oranı %0,69 ile 0TK deneme grubunda saptanmıştır. Hesaplanan EAAI değerleri dikkate alındığında; 60TK, 40TK ve 50TK gruplarının BF'leri yüksek kaliteli, 80TK, 0TK ve 20TK gruplarının BF'leri ise faydalı protein kaynakları olarak belirlenmiştir. Balıkların büyüme ve yem verimliliği parametreleri göz önüne alındığında, deneme grupları arasında önemli bir fark bulunmamış (P>0,05), ancak kontrol ve deneme grupları arasındaki fark önemli bulunmuştur (P<0,05). En iyi SBO (%2,03), PEO (1,71) ve YDO (1,68) 60TK deneme grubunda kontrolden önemli ölçüde farklı olarak tespit edilmiştir (P<0,05). Tezin üçüncü denemesinde, bir önceki tahıl karışımı denemesinde belirlenen en iyi karbon kaynağı karışımı [%60(AU+MK) + %40 M] tilapya üretiminde farklı C/N oranlarıyla [12:1(12C), 14:1 (14C), 16:1(16C), 18:1(18C), 20:1(20C), 22:1(22C), 24:1(24C)] test edilmiştir. Ortalama ağırlığı 3,31 g olan toplam 525 balık, rastgele 21 kültür tankına üç tekerrürlü olarak stoklanmış, ikinci denemede kullanılan aynı besleme prosedürü ile biyoflok ortamında 56 gün boyunca beslenmiştir. Her kültür tankına, her gün beslemeden 1 saat sonra yukarıda belirtilen ilgili C/N oranları ile karbon kaynağı karışımı ilave edilmiştir. Test tanklarına eklenen karbon kaynağı ile C/N oranı arttıkça BH ve AKM miktarında artış, azot bileşiklerinin konsantrasyonlarında azalma gözlenmiştir. En düşük TAN ve NO3-N değerleri 20C grubunda sırasıyla 3,46 mg/L ve 32,66 mg/L olarak ölçülürken, en düşük NH3-N konsantrasyon değeri 18C'de 0,17 mg/L ve en düşük NO2-N 0,12 mg/L olarak 16C grubunda ölçülmüştür. BF örneklerinde en yüksek protein 16C, 18C, 20C, 22C gruplarında belirlenmiştir. Elde edilen BF'lerin EAA, toplam amino asit ve EAAI açısından yeterli değerlere ulaştığı, tilapyanın amino asit ihtiyacını karşılamada 20C grubunun en iyi olduğu görülmüştür. 16C, 18C, 20C ve 24C gruplarından elde edilen BF'lerin hesaplana EAAI'ler dikkate alındığında kaliteli bir protein kaynağı oldukları bulunmuştur. BF örneklerinin yağ asidi profilleri incelendiğinde en yüksek değerler 16C, 18C, 20C ve 22C deneme gruplarında belirlenmiştir. 24C deneme grubu, tilapya büyümesi (%3,01), protein etkinlik oranı (2,57) ve yem dönüşüm oranı (1,15) açısından en iyi performansı göstermiştir. Üçüncü denemeden elde edilen sonuçlar, C/N'nin 16C'den itibaren uygulanabileceğini gösterse de ekonomik analiz sonuçları dikkate alındığında, tilapya yetiştiricliğinde 24:1 C/N oranının önerilebileceği sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

In this thesis, it is aimed to use of different carbon sources [barley flour (AU), chickpea bran (NK), corn bran (MK) and molasses (M)] to produce Biofloc (BF) and is to evaluate in b iofloc technology (BFT) system where tilapia (Oreochromis niloticus) were cultured. The effects of carbon sources on growth performance of the fish, water quality and biofloc composition were determined. For this purpose, the study was carried out with three trials. In the first trial of thesis, BF production was carried out by using the carbon sources mentioned above (AU, MK, NK and M) and the powder feed with 35% crude protein as nitrogen source. In all trial groups, protein contents of BFs produced with different carbon sources were measured in the range of 36.18%-39.85% and found to be sufficient in terms of tilapia protein requirement. The high essential amino acid indexes (EAAI) ranged of 0.73 and 0.86 were calculated for the BFs produced in the trial groups of AU, MK and M, while a lower EAAI (0.39) was estimated for BFs produced in the trial group of NK. This clearly shows that BFs produced with AU, MK and M can be used as additional feed in aquaculture, while BFs produced with NK are insufficient and so cannot be used. The crude oil content of the BFs in all trial groups varied between 0.76-3.78% and the crude ash content changed between 12.30-16.33%. Although BFs in trial groups have a low oil contents, it has been determined that BFs obtained from the trial groups, except NK (0.76%), are rich in essential fatty acid content. In addition, it was determined that iso15:0 and anteiso15:0 fatty acids, which are an indicator of heterotrophic bacterial density, were found in BFs produced in all trial groups. In the second trial of the thesis, different carbon sources developed by combining 50%AU and 50% MK grain mixture (TK) with molasses in different proportions were tested in tilapia culture. The study was carried out with 6 trial groups (0TK, 20TK, 40TK, 50TK, 60TK, 80TK) with molasses ratio between 100% and 20%, TK ratio between 0% and 80%, and a control group (C) in which no carbon source was added. A total of 525 tilapia with an average weight of 2.34 g were used in the trial. 25 fish were randomly stocked to 21 plastic culture tanks (100 L) with three replicated. The fish were fed with a feed containing 35% crude protein, with a rate of 6% of body weight twice a day for 56 days. During the trial, TAN, NH3-N NO2-N and NO3-N values were measured between 2.96-4.48 mg/L; 0.27-0.36 mg/L; 0.96-2.16 mg/L and 35.24-47.21 mg/L, respectively. Carbon source mixture were added to each culture tank with a C/N ratio of 20:1, 1 hour after each feeding every day. The nutrient contents of the BFs were significantly different among the trial groups (P<0.05). The highest crude protein and crude lipid were determined in the trial group of the 60TK, as 40.50% and 1.59%, respectively. The lowest crude protein rate was measured as 31.56% in the 20TK trial group, while the lowest crude lipid of 0.69% was determined in the 0TK trial group. Given the EAAI values calculated; BFs of 60TK, 40TK and 50TK groups were determined as high quality, while BFs of 80TK, 0TK and 20TK groups were determined as useful protein sources. Considering the growth and feed efficiency parameters of the fish, there were no significant difference among the trial groups (P>0.05) but the difference was significant between control and trial groups (P<0.05). The best SGR (2.03%), PER (1.71) and FCR (1.68) were determined in the 60TK trial group that significantly different from the control (P<0.05). In the third trial of the thesis, the best carbon source mix [60%(AU+MK) + 40% M] determined in the previous set of grain mixture trial was tested in tilapia production with different C/N rates [12:1 (12C), 14:1 (14C), 16:1(16C), 18:1(18C), 20:1(20C), 22:1(22C), 24:1(24C)]. A total of 525 fish with an average weight of 3.31 g randomly stocked 21 culture tanks in three replicates and fed with the same feeding procedure used in the second experiment in a biofloc environment for 56 days. Carbon source mixture were added to each culture tank with related C/N rates, mentioned above, 1 hour after feeding every day. As the C/N rate increased with added carbon source to the test tanks increased, an increase BV and amount of TSS, and a decrease in the concentrations of nitrogen compounds was observed. The lowest TAN and NO3-N values were measured as 3.46 mg/L and 32.66 mg/L in the 20C group, respectively, while the lowest NH3-N concentration value was at 18C as 0.17 mg/L, and the lowest NO2-N value was in the 16C group as 0.12 mg/L. The highest protein content in BF samples were determined in 16C, 18C, 20C, 22C groups. It was determined that the obtained BFs reached sufficient values in terms of EAA, total amino acid and EAAI, the 20C group was the best in supplying the amino acid requirement of tilapia. The BFs obtained from the 16C, 18C, 20C and 24C trial groups were found to be a quality protein source considering the EAAIs calculated. When the fatty acid profiles of the BF samples were examined, the highest values were determined in the 16C, 18C, 20C and 22C groups. The 24C trial group showed the best performance in terms of tilapia growth (3.01%), protein efficiency rate (2.57) and feed conversion rate (1.15). Although the results obtained from the third trial show that C/N can be applied from 16C onwards, considering the results of the economic analysis, it has been concluded that 24:1 C/N ratio can be recommended in tilapia culture.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    607272

    Ekinezya türlerinin (Echinacea pallida (Nutt) Nutt., Echinacea purpurea (L.) Moench) doku kültürü teknikleri ile çoğaltılması ve ın vıtro koşullarda sekonder metabolit içeriğinin araştırılması

    Propagation of echinacea species (Echinacea pallida (Nutt) Nutt., Echinacea purpurea (L.) Moench) using tissue culture techniques and investigation of secondary metabolite content under in vitro conditions

    MÜNÜRE TANUR ERKOYUNCU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    ZiraatSelçuk Üniversitesi

    Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUSTAFA YORGANCILAR

  2. Tez No

    887880

    Calculation of nitrous oxide emissions of municipal wastewater treatment plants under dynamic loads with simulation models

    Kentsel atıksu arıtma tesislerinin dinamik yükler altında nitröz oksit emisyonlarının simülasyon modelleri ile hesaplanması

    HÜSEYİN NALBANTO

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    Çevre Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYRETTİN GÜÇLÜ İNSEL

  3. Tez No

    409079

    Seasonal biomonitoring and mapping of air pollution in the Plain of Bolu

    Bolu Ovası'ndaki hava kirliliğinin mevsimsel biyoizleme ve haritalandırılması

    UĞUR SAKLANGIÇ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2015

    KimyaAbant İzzet Baysal Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERPİL YENİSOY KARAKAŞ

  4. Tez No

    284942

    Au-TiO2 katalizörlüğünde etanolden fotokatalizle hidrojen üretimi

    Photocatalytic production of hydrogen from ethanol over Au-TiO2

    DAMLA ŞAHİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    KimyaAnkara Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZARİFE MISIRLIOĞLU

  5. Tez No

    848792

    Gül posası ve tavuk gübresinin hidrotermal karbonizasyonu ve torefikasyonu

    The hydrothermal carbonization and torrefaction of rose pulp and chicken manure

    METEHAN KANYILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Makine MühendisliğiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BARIŞ GÜREL

    PROF. DR. SEMA YURDAKUL

Geri Dön