Geri Dön

Deniz levreklerinde (dicentrarchus labrax) deneysel olarak oluşturulan pasteurellosis hastalığının patogenezisi ve kemoterapatiklere olan duyarlılığı

Pathogenesis of the experimentally induced pasteurellosis in sea bass (dicentrarchus labrax) and sensitivity to the chemotherapoetics

  1. Tez No: 83158
  2. Yazar: HAFİZE SİBEL ÇOLAK
  3. Danışmanlar: PROF. DR. GÜLŞEN TİMUR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Su Ürünleri, Aquatic Products
  6. Anahtar Kelimeler: Balıklar, Hastalık, Levrek balığı, Mikrobiyal duyarlılık testleri, Pasteurellosis, İlaç tedavisi, Fishes, Disease, Sea bass, Microbial sensitivity tests, Pasteurellosis, Drug therapy
  7. Yıl: 1999
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Su Ürünleri Yetiştiriciliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Deniz levreklerinde (Dicentrarchus labrax) deneysel olarak oluşturulan pasteurellosis hastalığının patogenezisi ve kemoterapatiklere olan duyarlılığı. Bu çalışma, levrek balıklarında {Dicentrarchus labrax) deneysel olarak oluşturulan pasteurellosisin patogenezisi ve kemoterapatiklere olan duyarlılığını belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. İnfektivite deneyleri, deneysel koşullarda oluşturulan pasteurellosisin patogenezisini belirlemek amacıyla laboratuvarımız kolleksiyonundan sağlanan Pı susu ile Aberdeen Marine Laboratuvarından sağlanan ve P2 susu olarak adlandırılan iki farklı Pasteurella piscicida susu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Balıklar havalandırma yapılan 400 ve 200 litrelik deniz akvaryumlarında 20 °C ve 26 °C'lerde tutulmuşlar ve 106/ml dozunda bakteri ile i.m. olarak inokule edilmişlerdir. Ayrıca bir deney de kemoterapatik olarak balık yemine eklenen oxytetracyclinin hassasiyetini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. İki farklı suşla enfekte edilen balıklar, eksternal olarak anormal deri pigmentasyonu (genellikle renkte koyulaşma), iştahsızlık ve halsizlik, internal olarak da karaciğerde solgunluk göstermişlerdir. P2 susu inoküle edilen balıklarda, hem 20 °C'de hem de 26 °C'de mortalite gözlenmiştir. Histopatolojik olarak karaciğer, dalak, böbrek ve kalp kasının parankim dokusunda yoğun akut multifokal nekroz görülmüştür. Visseral organların parankim dokularında eritrositlerle tıkanmış küçük kan damarları ve multifokal hemorajiler saptanmıştır. Bağırsağın mukoza epitelyumu ve propria mucosa hemorajik, nekrotik ve bağırsak lümenine dökülmüş olarak bulunmuştur. Etkilenen dokuların hiç birinde selüler inflamasyon birikimlerine rastlanmamış ve deney balıklarında granulomatöz lezyonlar görülmemiştir. Ölmek üzere olan balıklar % 22 hematokrit değeri ve 1 300 000 /mm eritrosit miktarı ile anemik bulunmuştur. Dejeneratif eritrositler uzun zincirler veya kümeler oluşturmuşlar ve yuvarlaktan poligonala kadar değişen hücre morfolojisi göstermişlerdir. Bu çalışmanın sonuçlarına göre direkt ölüm nedeni bakteriyel septisemi nedeniyle eritrositlerin yıkımı, viseral organlar ve solungaçlarda nekrotik değişikliklerden kaynaklanmaktadır. Patojen bakteri in vitro olarak oksitetrasikline hassas bulunmuştur. P2 suşuyla deneysel olarak enfekte balıkların yemine 75 mg/1 kg balık/gün dozunda oksitetrasiklinin 10 gün süreyle karıştırılarak verilmesi balıklardaki ölümleri önlemede etkili olmuş ve başarılı bir sağıtım sağlanmıştır. VI

Özet (Çeviri)

SUMMARY Pathogenesis of the experimentally induced pasteurellosis in sea bass (Dicentrarchus labrax) and sensitivity to the chemotherapeutics. The present work was carried out to determine the pathogenesis of the experimentally induced pasteurellosis in sea bass (Dicentrarchus labrax) and sensitivity to the chemotherapoetics. Infectivity trials were conducted to determine the pathogenesis of the experimentally induced pasteurellosis using two different isolates of Pasteur ella piscicida and called as P\ isolate obtained from our laboratory collection and P2 isolate obtained from Aberdeen Marine Laboratory. Fish were maintained in 400 L and 200 L aquaria of sea water at both 20 °C and 26 °C with aeration and were inoculated i.m. with bacterial doses 106/ml. One trial also conducted to determine sensitivity of oxytetracycline as chemotherapoetic added to the fish food. Infected fish with two isolates had showed abnormal pigmentation of skin (usually darkening), cessation of feeding and weak swimming movements externally, pale liver internally. The mortality has observed in P2 isolate inoculated fish at both 20 °C and 26 °C water temperature. Histopathologically, there was extensive acute multifocal necrosis in the paranchime tissue of the liver, spleen, kidney and cardiac muscle. Small blood vessels were being plugged with erythrocytes and multifocal haemorrhagies in the paranchime tissues of visceral organs were present. Mucosa epithelium and also propria mucosa of the gut were also haemorrhagic, necrotic and slaughed out into the gut lumen. Inflammatory celluler accumulations were not present in any of the affected tissues. Granulomatous lessions were not found in the experimental fish. Moribund fish are markedly anemic with hematocrits 22 % and RBC counts 1 300 000 /mm3. Affected fish erythrocytes showed degenerative and necrotic changes. Degenerative erythrocytes induced long chains or accumulations and showed circular to polygonal cell morphology. According to the findings of this study the direct cause of the death is considered due to ischemie resulting from destruction of erythrocytes by bacterial septicaemia, necrotic changes in the visceral organs and gills. The pathogen bacteria were found sensitive to oxytetracycline in vitro. Administration of oxytetracycline added feed to the experimentally infected fish by P2 isolate at 75 mg / 1 kg fish/ day for 10 days has been prevented mortality in the fish affectively and provided succesfully recovery. VII

Geri Dön