Justice, constructivism, and the egalitarian ethos: Explorations in rawlsian political philosophy
Adalet, inşacılık ve eşitlikçi ethos: Rawlscu siyaset felsefesinde incelemeler
- Tez No: 814738
- Danışmanlar: PROF. DR. DAVİD MİLLER
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Siyasal Bilimler, Political Science
- Anahtar Kelimeler: Bölüşümsel adalet, Hakkaniyet olarak adalet, Sosyal adalet, Distributive justice, Justice as fairness, Social justice
- Yıl: 2010
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Unıversıty Of Oxford
- Enstitü: Yurtdışı Enstitü
- Ana Bilim Dalı: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Siyaset Bilimi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu tez John Rawls'un inşacı adalet teorisini üç eleştiriye karşı savunmaktadır. Birinci bölüm G. A. Cohen'ın Rawls'un inşacılığının olgular ve prensipler arasındaki ilişki hakkında yanlış bir tezi kabul ettiği iddiasını inceler. Bu bölüm Rawls'un inşacı prosedürünün ahlaki varsayımları olduğunu ve metaetik bir kuram değil değerler arası bir indirgeme sunduğunu savunur. Rawls'un Bir Adalet Teorisi'nde olguların rolü hakkındaki tartışması, olgulardan bağımsız kabul ettiğimiz bazı ahlaki inançlarımızın bazı olgulardan dolayı doğru olduğunu iddia eder. Rawls'un bu görüşü ve inşacı prosedürünün ahlaki varsayımları olması, Rawls'un Cohen'in tezini reddetmediğini ve reddetmesinin gerekmediğini gösterir. İkinci bölüm Rawls'un başlangıç konumundaki karar problemini belirsizlik altında bir karar olarak karakterize etmesini savunur. Rawls'a göre başlangıç konumundaki kişiler, hangi sosyal konumda olacaklarının olasılığını bilmez. Fakat Rawls'un bu iddiası için geçerli bir sebebinin olmadığı iddia edilmiştir. Başlangıç pozisyonundaki kişilere atfetmemiz gereken değer fonksiyonu ve bilişsel eksiklerimiz nedeniyle, her sosyal pozisyonda olma ihtimalimiz eşit olsa bile belirsizlik altında bir karar problemi vardır. Üçüncü bölüm Rawls'un fark ilkesinin eşitlikçi bir ethos gerektirdiği iddiasını inceler. Eşitlikçi ethosun amacı eşitlik ve Pareto-optimaliteye aynı anda ulaşmayı mümkün kılmaktır. Bu nedenle eşitlikçi ethos için sunulan argümana onun amaçlarını ya da gerekliliğini sorgulayarak karşı çıkabiliriz. Eğer eşitlik ve Pareto-optimalite birincil yararlar üzerinden tanımlanırsa, bunun olumsuz sonuçları vardır. Eğer eşitlik ve Pareto-optimalite refah üzerinden tanımlanırsa, eşitlikçi ethos ya gereksiz olacaktır ya da sorunlu paternalist sonuçları olacaktır.
Özet (Çeviri)
This thesis defends John Rawls's constructivist theory of justice against three distinct challenges. Part one addresses G. A. Cohen's claim that Rawls's constructivism is committed to a mistaken thesis about the relationship between facts and principles. It argues that Rawls's constructivist procedure embodies substantial moral commitments, and offers an intra-normative reduction rather than a metaethical account. Rawls's claims about the role of facts in moral theorizing in A Theory of Justice should be interpreted as suggesting that some of our moral beliefs, which we are inclined to hold without reference to facts, are, in fact, true, because certain facts obtain. This thesis and the acknowledgement of the moral assumptions of Rawls's constructivism help to show that Rawls does not, and does not need to, deny Cohen's thesis. Part two defends the characterization of the decision problem in Rawls's original position as a decision problem under uncertainty. Rawls stipulates that the denizens of the original position lack information that they could use to arrive at estimates of the likelihood of ending up in any given social position. It has been argued that Rawls does not have good grounds for this stipulation. I argue that given the nature of the value function we should attribute to the denizens of the original position and our cognitive limitations, which also apply to the denizens of the original position, their decision problem can be characterized as one under uncertainty even if we stipulate that they know that they have an equal chance of being in any individual's place. Part three assesses the claim that a true commitment to Rawls's difference principle requires a further commitment to an egalitarian ethos. This egalitarian ethos is offered as a means to bring about equality and Pareto-optimality. Accordingly, I try to undermine the case for an egalitarian ethos by challenging the desirability of the ends it is supposed to further or by showing that it is redundant. I argue that if primary goods are the metric of justice, then Pareto optimality in the space of the metric of justice is undesirable. I then argue that if the metric of justice is welfare, depending on the theory of welfare we adopt, an egalitarian ethos will either be redundant or will have objectionably paternalistic consequences.
Benzer Tezler
- İnşacılık kuramı bağlamında Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Filistin sorununa yaklaşımı: 2002-2012
Justice and Development Party's approach to Palestine problem within the context of constructivism theory: 2002-2012
ÇAĞATAY ÇAKMAKCİ
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
Uluslararası İlişkilerAtılım ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ULVİ KESER
- Adalet ve Kalkınma Partisi'nin sosyal inşacılık kuramı bağlamında dış politika analizi (2002-2016): Suriye krizi örneği
Foreign policy analysis in the context of Justice and Development Party 's social constructivism theory (2002-2016): Syrian crisis
LAİK KARADAMAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2017
Uluslararası İlişkilerTrakya ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MURAT YORULMAZ
- Adalet ve Kalkınma Partisi'nin dış politika söyleminin biçimlenmesinde bir etken olarak siyasi ilahiyat
Political theology in the formation of the foreign policy discourse of the Justice and Development Party
BURCU SUNAR
Doktora
Türkçe
2013
Siyasal Bilimlerİstanbul ÜniversitesiSiyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BURAK SAMİH GÜLBOY
- The Arab Spring and Turkish model
Arap Baharı ve Türk modeli
BARAN KUŞOĞLU
Yüksek Lisans
İngilizce
2014
Uluslararası İlişkilerOrta Doğu Teknik ÜniversitesiUluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN BAĞCI
- AB'ye üyelik sürecinde AKP hükümetlerinin Alevi sorununa yönelik politikaları
AKP government's policies towards the Alawite problem during Turkey's EU accession process
ÖZLEM AKAGÜNDÜZ TABEL
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Uluslararası İlişkilerDokuz Eylül ÜniversitesiAvrupa Birliği Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. MÜGE AKNUR