Periodontitisli dişlerin tedavisinde kullanılan geçici splint uygulamasının iyileşme üzerine olan etkilerinin klinik ve radyografik olarak değerlendirilmesi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 79584
- Danışmanlar: PROF. DR. YAŞAR AYKAÇ
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Cerrahi olmayan periodontal tedavi, diş mobilitesi, oklüzal travma, periodontitis, splint, Dental bonding, Periodontit, Non-surgical periodontal therapy, periodontitis, splint, tooth mobility, trauma from occlusion, Dental bonding
- Yıl: 1999
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
47 ÖZET Periodontitisli Dişlerin Tedavisinde Kullanılan Geçici Splint Uygulamasının İyileşme Üzerine Olan Etkilerinin Klinik ve Radyografîk Olarak Değerlendirilmesi Bu çalışmanın amacı i) Dişlerin geçici splmtienmesinin, periodontal tedavi esnasında uygulanan travmayı önleyerek tedavinin başarısını etkileyip etkilemediğiııi saptamak, ii) Şayet mevcut ise, splint uygulanan ve uygulanmayan gruplar arasında iyileşmedeki farkları incelemekti. Erişkin periodontitisli 29 hastanın ( 15 kadın, 14 erkek; 30-48 yaşlar arası) alt çene anterior dişleri ve çevre dokuları incelenmiştir. Tüm klinik değerlendirmeler başlangıç, 3. ay ve 6. aylarda her dişin mezyal, distal, bukkal ve lingual olmak üzere 4 yüzeyinden elde edilmiştir. Aşağıdaki parametreler değerlendirmeye alınmıştır: Plak indeks (PI), gingival indeks (GI), sondalamada kanama (BOP), süpürasyon (PÜ), dişeti cebi sıvısı akış hacmi (GCF(v)), sondalanan cep derinliği (PPD), sondalanan ataşman seviyesi (PAL), serbest dişeti kenarı konumu (GML), diş mobilitesi (MOB) ve radyografîk kemik kaybı miktarı (RBL). Hastalar gelişigüzel olarak 3 gruba ayrılmıştır: i) Birinci gruba sadece subgingival küretaj, ii) ikinci gruba subgingival küretajı takiben splint uygulaması ve oklüzal uyumlama ve iii) üçüncü gruba ise, splint uygulamasını takiben subgingival küretaj ve oklüzal uyumlama yapılmıştır. Hastalar her ay izlenmiş ve tedavi süresince ağız hijyeni eğitimleri tekrarlanmıştır. Periapikal radyograflar başlangıç ve 6. ayda kemik kaybı miktarını saptamak üzere paralel teknik kullanılarak elde edilmiştir. Metal ağ-kompozit kombinasyonu splintler tungsten firezler kullanılarak 2. ayın sonunda dikkatle çıkartılmıştır. Eşleştirilmiş t-testi ve Wilcoxon Signed Ranks testi kullanılarak yapılan analizler, tüm grupların başlangıca göre 3. ve 6. aylarda PI, GI, BOP, PPD ve PAL değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı azalmalar sergilediğini göstermiştir (p<0,01). İkinci grup 6. ay sonunda kemik seviyesinde kazanç gösteren tek grup olarak saptanmıştır. Üç grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farkları saptamak üzere kullanılan Kraskal-Wallis ve Varyans testleri 3. ay sonunda diş mobilitesindeki azalmanın en fazla birinci grupta meydana geldiğini göstermiştir. Üçüncü grup, başlangıca göre 6. ayda diş mobilitesinde azalmanın en az görüldüğü grup olarak belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonuçları, subgingival küretajm periodontal tedavinin etkili komponentlerinden biri olduğunu fakat, splintleme ile sabitleştirmenin48 özellikle sert dokulardaki iyileşme gözönüne alındığında periodontal tedavi sonrasında etkili bir yardımcı uygulama haline geldiğini göstermiştir.
Özet (Çeviri)
49 SUMMARY The Radiographic and Clinical Evaluation of the Effects of Temporary Splinting on Healing Performed in the Treatment of Periodontitis Affected Teeth The objective of this study was to i) determine whether temporary splinting of teeth may influence the success of treatment by avoiding trauma exerted during periodontal treatment and ii) if exists at all, to examine differences in healing patterns between splinted and unsplinted groups. Mandibular anterior teeth and their neighbouring tissues of 29 patients (15 female, 14 male; age range 30-48) with adult periodontitis were examined. All clinical evaluations were performed at 4 sites per tooth including mesial, distal, buccal and lingual aspects, at baseline, 3 and 6 months. The following parameters were evaluated: plaque index (PI), gingival index (GI), bleeding on probing (BOP), suppuration (PU), gingival crevicular fuid volume (GCF(v)), probing pocket depth (PPD), probing attachment level (PAL), gingival margin level (GML), tooth mobility (MOB) and amount of radiographic alveolar bone loss (RBL). Patients were randomly divided into 3 groups: i) group 1 received subgingival curettage only, ii) group 2 received subgingival curettage followed by splinting and occlusal adjustment and iii) group 3 received splinting followed by subgingival curettage and occlusal adjustment. Patients were monitored monthly and oral hygiene instruction was repeated throughout the study period. Periapical radiographs were taken by using the standard paralleling technique at baseline and 6 months in order to determine the amount of bone loss. Mesh and composite resin splints were removed carefully at the end of the second month by using tungsten burs. Analysis by paired t-test and Wilcoxon Signed Ranks Test revealed that all groups showed significant reductions in PL GL BOP, PPD and PAL at 3 and 6 months compared to baseline (p<0,01). Group 2 was the only group which presented gain in bone height at 6 months. Kruskal-Wallis and Analysis of Variance which were used to determine the statistically significant differences among 3 groups showed that the greatest reduction in tooth mobility at 3 months took place in the first group. Group 3 was found to be the only group which showed the least reduction in tooth mobility at 6 months compared to baseline. The results of this study demonstrated that subgingival curettage is one of the most effective components of periodontal therapy, but stabilization by50 splinting may become a valuable adjunct, especially in bone healing, after periodontal therapy.
Benzer Tezler
- Radiküler kist ve granülomların dijital histogram analizi ile ayırdedilmesi
Differention of radicular cyst and granulomas with digital histogram analysis
ÜLKEM AYDIN
Doktora
Türkçe
1998
Diş HekimliğiGazi ÜniversitesiDiş Hastalıkları ve Tedavisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. TAYFUN ALAÇAM
- Tip 2 furkasyon defektlerinin yönlendirilmiş doku rejenerasyonu tekniği ile tedavisinde laktik-glikolit kopolimer esaslı rezorbe olan membranın etkinliğinin incelenmesi
The Evaluation of a lactide-glycolide copolymer biodegradable regenerative material in guided tissue regeneration of class 2 furcation involvements
İRFAN CEBECİ
Doktora
Türkçe
1997
Diş Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZEN TUNCER
- Rejeneratif periodontal tedavide mine matriksi proteininin kullanımının klinik ve radyografik olarak incelenmesi
Clinical and radiographic evaluation of enamel matrix proteins in regenerative periodontal therapy
Y. ERENGÜL KIRAÇ (ALTUNA)
Doktora
Türkçe
2001
Diş HekimliğiMarmara ÜniversitesiPeriodontoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SELÇUK YILMAZ
- Periodontal ceplere uygulanan Klorheksidin ve Benzidamin Hidroklorür'ün etkilerinin klinik, mikrobiyolojik ve biyokimyasal olarak incelenmesi
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA LEVENT PİKDÖKEN