Geri Dön

Kronik ruhsal bozukluğu olan bireylerde ortak karar verme modeli temelli rehberli kendine yardım programının duygusal yeme davranışına etkisi

The effect of shared decision-making model-based guided self-help emotional eating behavior in individuals with severe mental disorder

  1. Tez No: 782469
  2. Yazar: GÜLSÜM ZEKİYE TUNCER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ZEKİYE ÇETİNKAYA DUMAN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Hemşirelik, Psikiyatri, Nursing, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Beslenme, Beslenme bozuklukları, Beslenme davranışı, Duygusal yeme, Karar verme modelleri, Kronik hastalık, Kronik ruhsal hastalıklar, Mental bozukluklar, Psikiyatrik hastalar, Psikiyatrik hastalıklar, Nutrition, Nutrition disorders, Feeding behavior, Emotional eating, Decision making models, Chronic disease, Chronic mental illness, Mental disorders, Psychiatric patients, Psychiatric sickness
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Hemşirelik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Psikiyatri Hemşireliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Araştırmanın amacı, toplumda yaşayan ve kronik ruhsal bozukluğu olan bireylerde Ortak Karar Verme modeli temelli Rehberli Kendine Yardım Programının duygusal yeme davranışı ve kontrolsüz yeme davranışı üzerine etkinliğini belirlemektir. Yöntem: Araştırma randomize kontrollü deneysel araştırma olarak yapılmıştır. Araştırma İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Toplum Ruh Sağlığı Merkezi'nde, Eylül 2020 – Kasım 2022 tarihleri arasında yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini müdahale grubunda 33 ve kontrol grubu 31 kronik ruhsal bozukluğu olan birey olmak üzere toplam 64 katılımcı oluşturmuştur. Araştırma verilerinin toplamasında Hasta Tanıtıcı Bilgi Formu, Duygusal Yeme Ölçeği, Üç Faktörlü Yeme Ölçeği, Klinik Global İzlenim Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verileri Ortak Karar Verme modeli temelli Rehberli Kendine Yardım Programı uygulanan müdahale grubu ve kontrol grubu katılımcılarından müdahale öncesi, sonrası ve 6. ayda toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde müdahale ve kontrol grubunun duygusal yeme, kontrolsüz yeme ve bilişsel kısıtlama puan ortalamaları arasında zamana göre fark olup olmadığı varyans analizi ile değerlendirilmiştir. Müdahale ve kontrol grupları arasındaki ölçek puanları açısından fark olup olmadığı t testi ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Ortak Karar Verme modeli temelli Rehberli Kendine Yardım Programı uygulanan kronik ruhsal bozukluğu olan bireylerin BKİ değerlerinin müdahale öncesi ile karşılaştırıldığında müdahale sonrası ve 6. ay ölçümleri arasında anlamlı bir azalma olduğu bulunmuştur (p<.05). Müdahale grubundaki bireylerin duygusal yeme puan ortalamaları (λ=.189, η2=.811) ve kontrolsüz yeme puan ortalamaları (λ=.218, η2=.782) arasında müdahale öncesi ile karşılaştırıldığında müdahale sonrası ve 6. ay ölçümleri arasında anlamlı bir azalma olduğu bulunmuştur (p<0.05). Müdahale grubundaki bireylerin bilişsel puan ortalamaları arasında müdahale öncesi ile karşılaştırıldığında müdahale sonrası ve 6. ay ölçümleri arasında anlamlı bir artış görülmüştür. (λ=.287, η2=.714, p<.05). Sonuç: Araştırmada kronik ruhsal bozukluğu olan bireylere uygulanan Ortak Karar Verme modeli temelli Rehberli Kendine Yardım Programının bireylerin BKİ değeri, bozulmuş yeme davranışları, duygusal yeme davranışı ve kontrolsüz yeme davranışı üzerinde olumlu etkilere sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Toplum ruh sağlığı merkezlerinden hizmet alan kronik ruhsal bozukluğu olan bireylerin bozulmuş yeme davranışlarına yönelik psikiyatri hemşireleri tarafından Ortak Karar Verme modeline temellenen Rehberli Kendine Yardım Programı bileşenlerinin kullanıldığı kısa ve etkili programların uygulanması önerilir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of the study is to determine the effectiveness of the Guided Self-Help Program based on the Shared Decision Making model on emotional eating behavior and uncontrolled eating behavior in individuals with severe mental disorders who living in the community. Methods: The research was conducted as a randomized controlled experimental study. The research was carried out at İzmir Katip Çelebi University Atatürk Training and Research Hospital Community Mental Health Center between September 2020 and November 2022. The sample of the study consisted of 64 participants, 33 in the intervention group and 31 individuals in the control group. Patient Descriptive Information Form, Emotional Eating Scale, Three-Factor Eating Scale, Clinical Global Impression Scale were used to collect research data. The data of the study were collected from the participants of the intervention group and the control group, who applied the Guided Self-Help Program based on the Shared Decision Making model, before, after and at the 6th month of the intervention. In the evaluation of the data, it was evaluated by analysis of variance whether there was a difference between the emotional eating, uncontrolled eating and cognitive restriction mean scores of the intervention and control groups over time. Whether there was a difference in scale scores between the intervention and control groups was evaluated with the t test. Results: When the BMI values of individuals with chronic mental disorder who were applied the Guided Self-Help Program based on the Shared Decision Making model were compared with the pre-intervention, there was a significant decrease between the post-intervention and 6th month measurements (p<.05). There was a significant decrease between the mean scores of emotional eating (λ=.189, η2=.811) and mean scores of uncontrolled eating (λ=.218, η2=.782) of the individuals in the intervention group when compared with the pre-intervention and 6-month measures. was found to be (p<0.05). Compared with the pre-intervention mean scores, a significant increase was observed between the post-intervention and 6-month mean scores of the individuals in the intervention group. (λ=.287, η2=.714, p<.05). Conclusion: In the study, it was concluded that the Guided Self-Help Program based on the Shared Decision Making model applied to individuals with severe mental disorders had positive effects on individuals' BMI value, impaired eating behaviors, emotional eating behavior and uncontrolled eating behavior. It is recommended that short and effective programs using the Guided Self-Help Program components based on the Shared Decision Making model should be implemented by psychiatric nurses for the disordered eating behaviors of individuals with chronic mental disorders who receive service from community mental health centers.

Benzer Tezler

  1. Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri

    Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara

    İKBAL OK BOZKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU

  2. Statik elektrikle yüklenmiş sıvı ilacın pamuk ilaçlamasında etkinliğinin belirlenmesi üzerinde bir araştırma

    Başlık çevirisi yok

    ALİ BAYAT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    ZiraatÇukurova Üniversitesi

    Tarımsal Mekanizasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YUSUF ZEREN

  3. Travmatik erkek paraplojelere yüksek frekanslı TENS

    Başlık çevirisi yok

    SEMA ÖZTÜRK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Kazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. VESİLE SEPİCİ

  4. Kemalpaşa etlik piliç işletmelerinin teknik ve ekonomik yönden incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    HAYRİ TUNA YÜKSELEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    ZiraatEge Üniversitesi

    Zootekni Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÇETİN KOÇAK