Otoimmun hepatit hastalarının özellikleri ve yaşam süresiyle ilişkili faktörler
Factors related to the characteristics and lifespan of patients with autoimmune hepatitis
- Tez No: 782098
- Danışmanlar: PROF. DR. ULUS SALİH AKARCA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Otoimmün hepatit, otoimmün karaciğer hastalığı, karaciğer nakli, prognostik skor, Hastalar, Hepatit, Hepatit-otoimmün, Karaciğer hastalıkları, Prognoz, Ölçekler, Autoimmune hepatitis, autoimmune liver disease, liver transplant, prognostic score, Patients, Hepatitis, Hepatitis-autoimmune, Liver diseases, Liver transplantation, Prognosis, Scales
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş Amaç: Otoimmun hepatit; dolaşımdaki otoantikorlar ve yüksek serum globulin seviyeleri ile karakterize, karaciğerin kronik inflamatuar bir hastalığıdır. Ortalama başlangıç yaşı 40'lı yaşlardır. Siroza, hepatoselüler karsinoma, ölüme yol açabilen bir karaciğer hastalığıdır. Hastaların yaklaşık %30'u akut hepatit olarak karşımıza çıkar. Tedavinin amacı immunsupresif tedavi ile serum trasaminazlar ve IgG seviyelerinde normalleşmenin görülmesi, hastalığın ilerlemesinin engellenmesidir. Amacımız Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Kliniğinde 1995 yılından beri takip edilen OİH hastalarının yaşam süresiyle ilişkili parametreleri belirleyip prognostik skor geliştirmektir. Gereç ve Yöntem: Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Kliniği, Hepatoloji Polikliniği veritabanında OİH veya OİH+ PBK ve OİH+PSK örtüşme sendromu tanısı alan hastalar içinden yeterli bazal verisi olanlar, ölüm bilgilerine ulaşılabilen hastalar seçilerek 1995-2021 yılları arasında OİH tanısı almış olan 299 hasta dahil edilmiştir. Alkol kullanımı, viral hepatitler, konjenital karaciğer hastalıkları gibi başka bir kronik karaciğer hastalığı olanlar dışlandı. Cinsiyet, tanı yaşı, otoimmün hepatit için verilen tedavi, eşlik eden otoimmun hastalıklar, tanı anındaki biyokimya verileri, tanıdan 3 yıl sonraki biyokimya verileri, otoimmun markerlar, karaciğer biyopsileri, ilaç kullanımı, ultrason bulguları kaydedildi. Bulgular: 299 hastanın %26'sında PBK, %2'sinde PSK eşlik etmekteydi. 250'si (%83,6) kadın, 49'u (%16,4) erkek olup, kadın erkek oranı 5,1 olarak saptandı. Yaş ortalaması 46.0±14,2 yıl idi. 65'inde 1 otoimmun hastalık, 9'unda 2, 1'inde ise 3 farklı otoimmun hastalık eşlik etmekteydi. Sıklıkla eşlik eden otoimmun hastalıklar; tiroid hastalığı (%9), romatoid artrit (%3), Sjögren sendromu (%5). Yirmiyedi hastanın (%9) ilaçla indüklenmiş OİH olduğu kabul edilmiştir. En sık NSAİİ kullanımı (%40) sonrası OİH tetiklendiği görülmüştür. Hastaların 18'i (%6,0) tanı anında, 25'i (%8,4) takip sırasında siroz tanısı almıştır. Ortalama 7,9±5,9 yıl takip sırasında hastaların 34'ü (%11,4) ölmüş, 4'ü (%1,4) nakil olmuştur. Ortalama yaşam süresi 22 yıl, 1 yıllık sağ kalım oranı %99, 5 yıllık sağ kalım oranı %96, 10 yıllık sağ kalım oranı %91 , 20 yıllık sağ kalım oranı %70 olarak bulundu. Tanı anında siroz olmayanların, tanıda ve takipte siroz olan hastalara göre yaşam süreleri anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur (p<0,0001). USG de karaciğer yağlanması olanların yaşam süresinin belirgin ve anlamlı olarak daha kısa olduğu saptanmıştır. Tanı ve 3. yıl takip laboratuvar verileri ile yaşam süresi arasındaki ilişki, Cox regresyon analizleri ile, 10 yıllık yaşam beklentisi lojistik regresyon analizi ile çalışılmıştır. OİH'te anlık değerlerden ziyade tedaviye verilen cevap önemli olduğu için hastaların başvuru esnasındaki ve takiplerinin üçüncü yılındaki değerleri ve tedavi cevapları da değerlendirmeye alınarak yapılan çoklu 6 lojistik regresyon analizinde 10 yıllık yaşamı ön gören başlıca parametreler, tanı anındaki yaş, total protein düzeyi, üçüncü yıldaki ALP, tanı anında veya takipte siroz gelişmesi, steroid devam zorunluluğu olarak bulunmuştur. Bu parametrelerle elde edilen prognostik skorun 10 yılda ölümü ön görme değeri (Cut-off>0,0996) sensitivite %88,2, spesifisite %91,3, AUC:0,964'dır. Sadece OİH hastaları için bu skoru kullandığımızda AUC: 0,949, sensitivite %100, spesifisite %83.2 olarak saptanmıştır. Sonuç: OİH ve OİH+PBC varyantı olan hastalarda, hastaların tanı anındaki yaşı, siroz varlığı, steroid devam etme zorunluluğu, total protein değeri ile tedavinin 3.yılında görülen ALP değeri prognostik açıdan yol gösterici olabilir.
Özet (Çeviri)
Introduction Objective: Autoimmune hepatitis (AIH) is a chronic inflammatory disease of the liver characterized by circulating autoantibodies and elevated serum globulin levels. The average age of onset is the 40s. AIH may progress to cirrhosis or hepatocellular carcinoma. Almost 30% of the patients present with acute hepatitis. The aims of the treatment are to normalize the serum trasaminase and IgG levels with immunosuppressive therapy and to prevent the progression of the disease. Our aim was to determine the parameters related to life expectancy and develop a prognostic score in patients with AID who have been followed up in Ege University Medical Faculty Gastroenterology Clinic since 1995. Materials and Methods: Among the patients diagnosed with AIH, AIH+ PBC or AIH+PSC overlap syndrome between 1995 and 2021 at the Department of Gastroenterology, Ege University Faculty of Medicine, Outpatient Clinic for Hepatology, those with sufficient baseline data and death information were selected. Those with another chronic liver disease such as alcohol use, viral hepatitis, and congenital liver diseases were excluded. Gender, age at diagnosis, medication for AIH or AIH+PBC, accompanying autoimmune diseases, biochemistry data at the time of diagnosis, biochemistry data 3 years after diagnosis, autoimmune markers, liver biopsies, drug use, ultrasound findings were recorded. Results: 26% of 299 patients had PBK and 2% had accompanying PSC. There were 250 (83.6%) females and 49 (16.4%) males, and the female-to-male ratio was 5.1. The mean age was 46.0±14.2 years. There was 1 accompanying autoimmune disease in 65, 2 in 9, and 3 different autoimmune diseases in 1 of them. Frequent accompanying autoimmune diseases were thyroid disease (9%), rheumatoid arthritis (3%), Sjögren's syndrome (5%). 27 patients (9%) were considered to have drug-induced AIH. It was observed that AIH was triggered most frequently after NSAID use (40%). Cirrhosis was found in 18 (6.0%) patients at admission, developed during follow-up in 25 (8.4%). During the mean follow-up of 7,8 years, 34 (11.4%) of the patients died and 4 (1.4%) were transplanted. The average life expectancy was found to be 22 years. The 1-year survival rate was 99%, the 5-year was 96%, the 10-year was 91%, and the 20-year survival rate was 70%. The life expectancy of patients who never developed cirrhosis was found to be longer than those who had cirrhosis at admission or who developed cirrhosis during follow-up (p<0.0001). It was determined that the survival of those with fatty liver in USG was significantly shorter. The relationship between laboratory data at admission and at the third year follow-up and survival was studied with Cox regression analyzes and 10-year life expectancy with logistic regression analysis. Since the response to treatment is more important than instantaneous values in AIH, the parameters at admission and at the third year and response to treatment were included into the analyses. The main parameters predicting 10-year survival in the multiple logistic regression analysis were age at 8 the time of diagnosis, basal total protein level, ALP at the third year, presence of cirrhosis at admission or during follow-up, and corticosteroid dependance. The prognostic score obtained with these parameters is predictive of death at 10 years (Cut-off>0.0996), sensitivity is 88.2%, specificity is 91.3%, AUC:0.964. When we used this score only for AIH patients, the AUC was 0.949, the sensitivity was 100%, and the specificity was 83.2%. Conclusion: In patients with AIH and AID+PBC variant, the age of the patients at the time of diagnosis, the presence of cirrhosis, the necessity of continuation of steroids, the total protein value and the ALP value observed in the 3rd year of treatment may predict the prognosis.
Benzer Tezler
- Assessment of the effects of melatonin on the funtional deficits induced by cellular stress in obese donor derived mesenchymal STEM cells
Melatonin'in obez donor mezenkimal kök hücrelerinde hücresel strese bağlı olarak oluşan fonksiyon bozuklukları üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi
ECE GİZEM POLAT
Yüksek Lisans
İngilizce
2024
BiyolojiHacettepe ÜniversitesiKök Hücre Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATİMA SUSANNA FAUSTINA AERTS KAYA
- İsviçre albino farelerinde dalağa verilen ölü BCG'li parafin likitin karaciğer üzerine etkileri
Başlık çevirisi yok
AKIN TİRYAKİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Allerji ve İmmünolojiTrakya ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. A. KEMAL KUTLU
- Romatizmal otorminün hastalıklarda antikardiyolipin antikorlarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
SİBEL ERGÜVEN
Doktora
Türkçe
1989
MikrobiyolojiHacettepe ÜniversitesiMikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EKREM GÜLMEZOĞLU
- Kronik lenfositik lösemi
Başlık çevirisi yok
TEOMAN SOYSAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Hematolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CEM'İ DEMİROĞLU
- 83 vitiligolu olgunun klinik özellikleri, HLA doku grubu antijenleri ve erken tedavi sonuçlarının değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
REYHAN TAYAN