Geri Dön

Ratlarda deneysel oluşturulan postoperatif intraabdominal ve peritoneal adezyon modelinde adezyonların önlenmesine intraperitoneal honokiol ve hiyaluronik asit/karboksimetil selüloz (Seprafilm® ) kullanımının karşılaştırmalı etkilerinin araştırılması

Comparative comparison of the use of intraperitoneal honokiol and hyaluronic acid/carboxymethyl cellulose (Seprafilm®) for the prevention of adhesions in the experimental postoperative intraabominal and peritoneal adhesion model in rats

  1. Tez No: 770233
  2. Yazar: İSMAİL İSLAM ÇOLAK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ARİF EMRE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Abdomen, Hayvan deneyleri, Honokiol, Hyalüronik asit, Karboksimetil selüloz, Sıçanlar, Abdomen, Animal experimentation, Honokiol, Hyaluronic acid, Carboxymethylcellulose, Rats
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Dişi ve gebe olmayan yetişkin 60 adet Wistar-Albino cinsi ratlar 10'ar adet altı gruba ayrıldı. Altı grupta tüm ratların sağ kasıklarından ketamin 50 mg\kg ve xylazine 10 mg\kg intraperitoneal uygulanarak anestezi sağlanıp, standart olarak kılların temizlenmesinin ardından cilt insizyonu ile laparotomi yapıldı. Ratlarda terminal ileum ve çekumda mekanik hasar meydana getirilmesi, ayrıca deneysel geçici ileoçekal iskemi oluşturulup, iskemi sonrası 5 farklı uygulamanın karın içi yapışıklığın önlenmesine etkisi araştırıldı. Ratlar Grup 1: Kontrol grubu, Grup 2: Sham grubu, Grup 3: Adezyon grubu, Grup 4: Seprafilm grubu, Grup 5: Honokiol 10 mg/kg grubu ve Grup 6: Honokiol 50 mg/kg grubu olarak beş ayrı gruba bölündü. İşlem sonrasında 7 gün boyunca takip yapıldı. Takip sonunda relaparatomi yapılarak karın içerisindeki tüm adezyonlar incelenip düzeyleri makroskobik olarak sınıflandırıldı. Relaparotomi sonrasında mekanik hasar ve iskemi oluşturulan alanlardan doku örnekleri alındı. Ratlar yüksek doz barbitürat verilmesi sonucu itlaf edildi. Alınan doku örnekleri mikroskobik yönden skorlanmak üzere histolopatolojik olarak, kan örnekleri ise biyokimyasal olarak değerlendirildi. Daha sonra 6 grup ratlardan elde edilen bulgularla, adezyonun makroskobik sınıfı ile biyokimyasal ve histopatolojik durumu karşılaştırıldı. Bulgular: Fibrozis ve inflamasyon skorları patolojik grup ile karşılaştırıldığında seprafilm ve honokiol gruplarında anlamlı olarak daha düşüktü (p <0.001). Benzer şekilde, anti-iflamatuvar sitokin düzeyleri hem patolojik gruba hem de seprafilm grubuna kıyasla Honokiol gruplarında önemli ölçüde düştüğü görülmüştür (p<0.001). Ancak adezyon oluşmu değerlendirmemizde Honokiol gruplarının patolojik ve seprafilm gruplarına kıyasla istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmemiştir (p>0.05). Sonuç: Honokiolün deneysel intra-abdominal rat modelinde anti-adeziv etkinliğinin istenilen düzeyde olmadığı görülmüştür. Ancak Honokiol'ün inflamasyon ve fibrozis oluşumunun önlenmesinde etkili olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak bu çalışmada elde edilen bilgilerle Honokiol' ün anti-adeziv etkisinin kısıtlı olduğu söylenebilir.

Özet (Çeviri)

It was divided to 60 female and non-pregnant adult Wistar-Albino rats into six groups of 10 each. Anesthesia was achieved by intraperitoneally administering ketamine 50 mg\kg and xylazine 10 mg\kg in the right groin of all rats in six groups, and laparotomy was acheived with skin incision after removing the hairs as standard. mechanical damage was caused to the terminal ileum and cecum in rats, as well as an experimental temporary ileocecal ischemia, and the effect of 5 different applications on the prevention of intra-abdominal adhesions after ischemia was researched. Rats were divided into five separate groups: Group 1: Control group, Group 2: Sham group, Group 3: Adhesion group, Group 4: Seprafilm group, Group 5: Honokiol 10 mg/kg group and Group 6: Honokiol 50 mg/kg group. Follow-up was done for 7 days after the procedure. At the end of the follow-up, all adhesions in the abdomen were examined and their levels were classified macroscopically by performing relaparotomy. Tissue samples were taken from areas where mechanical damage and ischemia have been caused after relaparotomy. Rats were culled as a result of high dose barbiturate administration. Tissue samples taken were evaluated histopathologically in order to be scored microscopically, and blood samples were also evaluated biochemically. Then, the macroscopic class of adhesion was compared with the findings obtained from 6 groups of rats and the biochemical and histopathological status. Results: Fibrosis and inflammation scores were significantly lower in the seprafilm and honokiol groups compared to the pathological group (p <0.001). Similarly, anti-inflammatory cytokine levels were significantly reduced in Honokiol groups compared to both the pathological group and the seprafilm group (p<0.001). However, in our evaluation of adhesion formation, no statistically significant difference was observed between the Honokiol groups and the pathological and seprafilm groups (p>0.05). Conclusion: It was observed that the anti-adhesive activity of Honokiol was not at the desired level in the experimental intra-abdominal rat model. However, honokiol has been found to be effective in preventing inflammation and fibrosis formation. As a result, it can be said that the information obtained in this study is limited in the anti-adhesive effect of honokiol.

Benzer Tezler

  1. Ratlarda oluşturulan adeziv intestinal obstrüksiyonda farklı bakteri kontaminasyonunun etkisi ve postoperatif peritoneal adezyonları önlemede %50 dekstroz solüsyonu ve prp 'nin ('platelet rich plasma' trombositten zengin plazma) rolü

    The effect of different bacteria contamination in adhesive intestinal obstruction and the role of %50 dextroz solution and prp(platelet rich plasma) in preventing the postoperative peritoneal adhesions in rats

    GÖKHAN DEMİRTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Çocuk CerrahisiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN TUĞRUL TİRYAKİ

  2. Travmatize barsak modelinde intraperitoneal ve intravenöz uygulanan dexpanthenolün peritoneal adezyon gelişimi ve peritoneal fibrinolitik sistem üzerine etkileri

    The effects of dexpanthenol administered intravenous and intraperitoneal on peritoneal adhesion formation and peritoneal fibrinolytic system in a traumatized intestine model

    YUSUF AKDENİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Genel CerrahiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. ÖMER RIDVAN TARHAN

  3. İntraabdominal kolsisin ve kollajenaz'ın ratlarda peritoneal adezyonlar üzerine etkisi

    The effect of intraabdominal colchicine and collagenase on adhesion formation in a rat model

    AZİZ RODAN SAROHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Kadın Hastalıkları ve DoğumDüzce Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLI SOMUNKIRAN

  4. Abdominal girişim sonrası n-asetilsistein'in intraperitoneal uygulamasının adezyon oluşumu üzerine etkisinin araştırılması

    Effect of the use of intraperitoneal n-acetylcysteine on postoperative adhesions after abdominal intervention

    GİZEM İNAL ASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Çocuk CerrahisiBaşkent Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AKGÜN HİÇSÖNMEZ

  5. Çekal abrazyon modelinde Mitomycin-C ve/veya %4 Icodextrin (adept®)'in abdominal adezyonlar üzerine olan etkinliklerinin karşılaştırılması

    Comparison of the effects of Mitomycin-C and/or 4% Icodextrin (adept®) on abdominal adhesions in cecal abrasion

    MURAT URKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Genel CerrahiGata

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖKHAN YAĞCI

    DOÇ. DR. İSMAİL HAKKI ÖZERHAN