Tip 1 diabetes mellitus hastalarında insülin direncinin araştırılması ve diyabetin kronik komplikasyonları ile ilişkisinin değerlendirilmesi
Investigation of insulin resistance in patients with TYPE 1 diabetes mellitus and evaluation of its relationship with chronic complications of diabetes
- Tez No: 769304
- Danışmanlar: PROF. DR. YÜKSEL ALTUNTAŞ, UZMAN MUHAMMED MASUM CANAT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, İç Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: eGDR, insülin direnci, metabolik sendrom, Tip 1 diyabet, Diabet komplikasyonları, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 1, eGDR, insulin resistance, metabolic syndrome, Type 1 diabetes, Diabetes complications, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 1, Insulin resistance
- Yıl: 2022
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Tip 1 diabetes mellitus (T1DM) hastalarında insülin direnci varlığının ve sıklığının estimated glucose disposal rate (eGDR) formülü kullanılarak saptanması ve diyabetin makrovasküler ve mikrovasküler komplikasyonlarla ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Materyal ve Metot: Çalışmamıza 1 Ocak 2022-30 Haziran 2022 tarihleri arasında Şişli Hamidiye Etfal EAH Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları polikliniğine başvuran T1DM tanılı 18 yaş üstü hastalar dahil edildi. Hastaların antropometrik, klinik ve biyokimyasal verileri kaydedilerek tanımlayıcı, kesitsel bir çalışma yapıldı. Hastalar diyabetik mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonlar açısından tarandı. eGDR bel çevresi ve eGDR bel-kalça oranı formülü ile insülin direncini belirlemek amacıyla hipertansiyon, HbA1c, bel çevresi ve bel-kalça oranının kullanıldığı eGDR değerleri hesaplandı. eGDRbç ve eGDRbko düzeyleri ile mikrovasküler ve makrovasküler komplikasyonlar arasındaki ilişki değerlendirildi. Bulgular: Çalışmamıza 159 T1DM'li hasta dahil edilmiştir. Hastaların yaş ortalaması 34,14±11,48 yıl olup %52,22'si kadın, %47,8'i erkektir. Hastaların diyabet tanısı aldığı andan itibaren geçen süre ortalaması 11,53±8,88 bulunmuştur. MS prevalansı IDF kriterleri ile değerlendirildiğinde %22'dir. MS olan grupta eGDRbç değerleri ortalama 5,86±2,57 mg/kg.dk, eGDRbko ortalama 6,51±2,53 mg/kg.dk, olmayan grupta ise eGDRbç ortalama 8,1±1,53 mg/kg.dk, eGDRbko ortalama 8,29±1,71 mg/kg.dk iken gruplar arasındaki farklar istatiksel olarak anlamlı idi.(p<0.001, p<0,001) Diyabetik kronik komplikasyonları olan hastalarda olmayanlara kıyasla daha yüksek insülin direncini gösteren daha düşük eGDR seviyeleri gözlendi. (retinopati, nefropati, nöropati için (p< 0,001) mikrovasküler komplikasyonlar için p=0,002, makrovasküler komplikasyonlar için p =0,011) Sonuç: T1DM hastalarında insülin direnci ve metabolik sendrom varlığı diyabetin kronik komplikasyonları gelişimi için çok önemli risk faktörleridir. T1DM hastalarında günlük pratikte insülin direnci düzeyi eGDR yöntemi ile kolaylıkla belirlenebilir. Bu yöntem alternatif insülin direnci tayini yöntemleri ile karşılaştırıldığında rahat uygulanabilmektedir. Çalışmamızda eGDR yöntemi ile belirlenmiş insülin direnci düzeyi ile diyabetin kronik komplikasyonları arasında anlamlı bir ilişki olduğu görüldü. Bu yöntem kullanılarak T1DM hastalarında komplikasyon gelişiminin öngörülmesi ve insülin direncine yönelik ek tedavi yaklaşımları geliştirilebileceği düşünüldü.
Özet (Çeviri)
Objective: It is aimed to determine the presence and frequency of insulin resistance in patients with type 1 diabetes mellitus (T1DM) using the estimated glucose disposal rate (eGDR) formula and to evaluate the relationship of diabetes with macrovascular and microvascular complications. Materials and Methods: Patients over the age of 18 with a diagnosis of T1DM who applied to the Şişli Hamidiye Etfal EAH Endocrinology and Metabolism Diseases polyclinic between January 1, 2022 and June 30, 2022 were included in our study. A descriptive cross-sectional study was performed by recording the anthropometric, clinical and biochemical data of the patients. The patients were screened for diabetic microvascular and macrovascular complications. With the eGDR waist circumference and eGDR waist-hip ratio formula, eGDR values using hypertension, HbA1c, waist circumference and waist-hip ratio were calculated to determine insulin resistance. The relationship between eGDRbç and eGDRbko levels and microvascular and macrovascular complications was evaluated. Results: 159 patients with T1DM were included in our study. The mean age of the patients was 34.14±11.48 years, with 52.22% female and 47.8% male. The mean time elapsed since the patients were diagnosed with diabetes was 11.53±8.88. The prevalence of MS is 22%. While the mean was 5.86±2.57 mg/kg.min in the MS group and 8.1±1.53 mg/kg.min. in the non-MS group, the difference between the groups was statistically significant. (P<0.001) Lower eGDR levels, indicating greater insulin resistance, were observed in patients with diabetic chronic complications patients compared with those without (for retinopathy, nephropathy, neuropathy (p< 0.001) for microvascular complications p = 0.002, for macrovascular complications p = 0.011) Conclusion: Insulin resistance and the presence of metabolic syndrome are very important risk factors for the development of chronic complications of diabetes in T1DM patients. Insulin resistance in T1DM patients in daily practice can be easily determined by the eGDR method. This method can be easily applied when compared with alternative insulin resistance determination methods. In our study, it was observed that there was a significant relationship between the level of insulin resistance determined by the eGDR method and the chronic complications of diabetes. It was thought that by using this method, the development of complications in T1DM patients could be predicted and additional treatment approaches could be developed for insulin resistance.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabet ın vıtro modelinde Cinnamomum cassia ekstrelerinin etkilerinin araştırılması
The investigation of the effects of cinnamomum cassia extracts on TYPE 1 diabetes in vitro model
GİZEM ÇANAKLI
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
Eczacılık ve FarmakolojiEge ÜniversitesiFarmasötik Toksikoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. FERZAN LERMİOĞLU ERCİYAS
- Gestasyonel diyabet ile tri-metilamin-n-oksit, maresin-1, s-equol, indoksil sülfat ve hs-crp markerlarının ilişkisinin araştırılması
Investigation of the relationship between gestational diabetes and tri-methylamine-n-oxide, maresin-1, s-equol, indoxyl sulfate and hs-crp markers
DERYA ÇINAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Kadın Hastalıkları ve DoğumFırat ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ŞEYDA YAVUZKIR
- Zeytin yaprağı ekstraktının insan hepatoselüler karsinoma hücrelerinde tirozin kinaz, insülin reseptör-1, glut4 ve glut2 protein ekspresyon seviyeleri üzerine etkilerinin araştırılması
Research of the impact which olive leaf extract causes in human hepatocelular carsinoma cells that involves tyrosine kinase, insulin receptor-1, glut4 and glut2 protein expression levels
BURÇİN KASAP
Yüksek Lisans
Türkçe
2018
GenetikBezm-İ Alem Vakıf ÜniversitesiBiyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF. DR. ABDÜRRAHİM KOÇYİĞİT
- Böbrek nakli sonrası uzun dönemde insülin direnci üzerine etkili faktörler
Factors associated with insulin resistance after long term renal transplantation
GÜLŞAH ŞAŞAK KUZGUN
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2009
NefrolojiBaşkent Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SİREN SEZER
- Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi
The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma
HACI HASAN ESEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
PatolojiSelçuk ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK