Geri Dön

Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda yeme bozukluklarının araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Investigation of eating disorders in patients with TYPE 2 diabetus mellitus and the evaluation of their relationship with hypoglycemia awareness

  1. Tez No: 763368
  2. Yazar: LÜTFİYE KODAZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. OKCAN BASAT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetes Mellitus, Hipoglisemi Farkındalığı, Yeme Bozuklukları, Beslenme, Beslenme bozuklukları, Beslenme ve yeme bozuklukları, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Farkındalık, Hipoglisemi, Diabetes Mellitus, Hypoglycemia Awareness, Eating Disorders, Nutrition, Nutrition disorders, Feeding and eating disorders, Diabetes mellitus-type 2, Awareness, Hypoglycemia
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmada; Tip 2 Diyabetes Mellitus'lu (DM) hastaların yeme bozuklukları (YB) açısından araştırılması ve hipoglisemi farkındalığı (HF) ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Bu çalışma; tek merkezli, prospektif ve analitik bir çalışma olarak planlandı. Gaziosmanpaşa Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniği'ne OcakHaziran 2022 tarihleri arasında başvuran, 18 yaş ve üzeri, en az 1 yıldır Tip 2 DM tanılı, bilinen yeme ve beslenme bozukluğu olmayanlardan dahil etme kriterlerini karşılayanlar ile gerçekleştirildi. Verilerin elde edilmesinde; Hasta Bilgi Formu, Münih Yeme ve Beslenme Bozuklukları Anketi (MYBBA) ve Gold Hipoglisemi Skorlaması (GHS) kullanıldı. Antropometrik ölçümleri ile açlık plazma glukozu (APG), HbA1c düzeyleri kaydedildi. Anlamlılık p<0.05 düzeyinde değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 148 kişinin yaş ortalaması 53,56±7,61 (min:28- max:65), BKİ ortalaması 31,55±5,57 (min:17,30-max:54,82) idi. MYBBA'den alınan toplam puan genel durum için 22,49±19,68 iken, şekil ve kilo ile meşgul olma için 5,12±11,50, tıkınırcasına yeme ve kusma için 17,16±10,93, uygunsuz telafi edici davranış için 0,22±0,95 idi. GHS ortalama 1,50 ±1,03 idi. Hipoglisemi yaşadığını belirten 78 kişinin %7,7'sinde HF bozulmuştu. GHS ile MYBBA skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmadı. Cinsiyet ve yaş ile MYBBA genel toplam puanı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptandı (p:0,007; p<0,001). BKİ (beden kitle indeksi) arttıkça MYBBA (son 3 ay için) puanı artmakta idi (p<0,001). Sonuç: Bu çalışmada; Tip 2 DM'li hastalarda hipoglisemi yaşadığını ifade edenlerin HF'de bozulma oranı %7,7 saptanmakla birlikte YB ile ilişkili bulunmadı. Kadın cinsiyet, yaş, BKİ, beslenme ve egzersiz planına dikkat etme durumu ise YB açısından risk faktörü olarak saptandı. YB açısından risk değerlendirmesi yapılması ve hipoglisemi hakkında bilgi sahibi olunması, riski yüksek saptananların ilgili merkezlere yönlendirilmesi açısından birinci basamak hekimlerine büyük sorumluluk düşmektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: In this study; It was aimed to investigate patients with Type 2 Diabetes Mellitus (DM) in terms of eating disorders (ED) and to evaluate its relationship with hypoglycemia awareness (HF). Method: This study; It was planned as a single-center, prospective and analytical study. The study was carried out with those who applied to Gaziosmanpaşa Training and Research Hospital Family Medicine Polyclinic between January and June 2022, were 18 years of age and older, had Type 2 DM for at least 1 year, and did not have any known eating or feeding disorders and met the inclusion criteria. In obtaining the data; Patient Information Form, Munich Eating and Feeding Disorders Questionnaire (MEFDQ) and Gold Hypoglycemia Score (GHS) were used. Fasting plasma glucose (FPG), HbA1c levels were recorded with anthropometric measurements. Significance was evaluated at the p<0.05 level. Results: The mean age of 148 people included in the study was 53.56 ±7.61 (min: 28- max:65) , and the mean BMI was 31.55±5.57 (min:17.30-max:54.82). The total score obtained from MEFDQ was 22.49±19.68 for general condition , 5.12 ±11.50 for preoccupation with shape and weight, 17.16±10.93 for binge eating and vomiting , and inappropriate compensation . 0.22±0.95 for offensive behavior . The mean GHS was 1.50 ±1.03. HF was impaired in 7.7% of 78 people who stated that they had hypoglycemia. There was no statistically significant relationship between GHS and MEFDQ scores . A statistically significant difference was found between gender and age and the overall total score of MEFDQ (p:0.007; p<0.001). As BMI (body mass index) increased, MEFDQ (for the last 3 months) score increased (p<0.001). Conclusion: In this study; although the rate of deterioration in HF was found to be 7.7% in patients with type 2 DM who stated that they experienced hypoglycemia, it was not found to be associated with ED. Female gender, age, BMI, attention to nutrition and exercise plan were determined as risk factors for ED. Primary care physicians have a great responsibility to carry out risk assessment in terms of ED, to be informed about hypoglycemia, and to refer those with high risk to the relevant centers.

Benzer Tezler

  1. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  2. Tip 2 diyabet hastalarında tıkınırcasına yeme bozukluğu ve gece yeme sendromu sıklığı; depresyon ve glisemik kontrol ile ilişkisi

    The prevalence of binge eating disorder and hight eating syndrome in type 2 diabetes patients; depression and relationship with glycemic control

    YÜSRA KORKMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    PsikiyatriBursa Uludağ Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SALİH SAYGIN EKER

  3. Bipolar bozuklukta metabolik sendromun serum agouti related peptid ve yeme davranışı ile ilişkisinin incelenmesi: Sağlıklı kontrollerle karşılaştırmalı kesitsel bir çalışma

    Assessment of the relationship between metabolic syndrome agouti related peptid and eating behavior in bipolar disorder: A cross-sectional comparison study with healthy controls dissertation

    NAZAN DOLAPOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PsikiyatriEge Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYRİYE ELBİ

  4. Tip 2 diabetes mellitus hastalarında gece yeme sendromu sıklığı ve metabolik kontrol ile ilişkisi

    The frequency of the night eating syndrome in patients with type 2 diabetes mellitus and its association with metabolic control

    MUSTAFA TURGUT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NUSRET YILMAZ

  5. TİP 2 diyabet tanılı hastalarda uyku kalitesi, depresyon ve bilişsel zayıflık görülme sıklığı ve bunların glisemik kontrole etkisi

    The prevalence of sleep quality, depression, and cognitive impairment in patients with TYPE 2 diabetes and their effect on glycemic control

    AYGÜN AYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEFİKA BURÇAK POLAT

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ERHAN ŞİMŞEK