Geri Dön

Velayete hâkim olan ilkelerin ortak velayete uyarlanması

Başlık çevirisi mevcut değil.

  1. Tez No: 739088
  2. Yazar: NAZLI HİLAL COŞKUN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İPEK SAĞLAM
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Hukuk, Law
  6. Anahtar Kelimeler: Boşanma, Evli çiftler, Ortak velayet, Türk Medeni Kanunu, Türk medeni hukuku, Velayet, Divorce, Married couples, Joint custody, Turkish Civil Code, Turkish civil law, Custody
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Özel Hukuk Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Özel Hukuk Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Zamanla meydana gelen ekonomik ve sosyal beklentilerdeki değişiklikler toplumun velayet terimine bakış açısını değiştirmiştir. Evlilik birliği içerisinde velayeti birlikte kullanan ana ve babanın, boşanma sonrasında da velayeti birlikte kullanma taleplerinin artmasıyla ortak velayet kavramı gündeme gelmeye başlamıştır. Birçok ülke tarafından birlikte velayet boşanma sonrası kural olarak kabul edilmiştir. Türk Hukuku'nda açık bir düzenlemesi bulunmayan ortak velayet doktrinde, yürürlükte olan bazı uluslararası sözleşmeler ve Türk Medeni Kanunu m. 182/II, 336/II ve 336/III hükümleri çerçevesinde uzun yıllardır tartışılmaktadır. Türk Medeni Kanunu evli çiftler dışındaki ebeveynlere ortak velayet düzenlemesi sağlamadığı için eleştirilmektedir. Yakın zamana kadar, ortak velayet uygulamasının kamu düzenine aykırı olduğu gerekçesiyle, yerel mahkemelerden ortak velayet kararı alınamadı. AİHS Ek 7 No'lu Protokol'ün yürürlüğe girmesiyle Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 20.02.2017 tarihli 2016/15771 E., 2017/1737 K. sayılı kararıyla birlikte velayet konusunda görüşünü değiştirerek birlikte velayetin kamu düzenine açıkça aykırı olmadığına karar vermiştir. Verilen karardan sonra pek çok ilk derece ve Bölge Adliye Mahkemesi de kararlarında ortak velayeti mümkün görmüştür. Ancak hala birlikte velayetin hangi hallerde kabul edilebileceğine dair yeknesak bir uygulama yoktur. Hem yargının kabul etmesi hem de çocuğun üstün yararına uygun olması nedeniyle kanunumuzda birlikte velayet düzenlemesi yapılmalıdır. Yargı kararlarında tekdüzeliğin sağlanabilmesi için ivedilikle ortak velayet hakkında açık ve ayrıntılı bir düzenleme yapılması gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

The changes in economic and social expectations that have occurred over time have changed society's perspective on the concept of custody. The concept of joint legal custody has begun to exist with the increase in the demands of divorced parents who have shared custody jointly throughout the marital union to arrange joint custody after divorce. Joint custody has been adopted as post-divorce rule by many countries. In the joint custody doctrine, which does not have a clear regulation in Turkish Law, some international agreements and Turkish Civil Code art. It has been discussed for many years within the framework of the provisions of 182/II, 336/II and 336/III. The Turkish Civil Code has been criticized for not providing a joint custody arrangement to parents other than married couples. Until recently, a joint custody orders could not be taken from the local courts on the grounds that the common custody practice was against public order.Following the entry into force of Protocol No. 7 to the European Convention on Human Rights, the 2nd Law Department Court of Cassation changed its view regards joint custody and has decided that joint custody is not clearly against to public order in 2016/15771E. 2017/1737K. numbered. After the decision, many court of first instance and Regional Courts of Justice have considered joint custody possible in their decisions. However, there is still no uniform application regarding the circumstances in which joint custody can be accepted. Joint custody regulation should be made in our law because it is accepted by the judiciary and the best interests of the child. In order to ensure uniformity in judicial decisions, a clear and detailed regulation on joint custody should be made urgently.

Benzer Tezler

  1. İran İslam Cumhuriyeti'nde idarenin denetlenmesinin genel esasları

    Başlık çevirisi yok

    MASOOD SADEGHİ AZAD

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    Kamu Yönetimiİstanbul Üniversitesi

    Kamu Yönetimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ÜLKÜ AZRAK

  2. İslam Hukuku'nda evlendirme velayetinin sebepleri

    Başlık çevirisi yok

    MUSTAFA GENÇ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1990

    DinMarmara Üniversitesi

    İslam Hukuku Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET ERKAL

  3. Emlak vergisi mevzuat ve uygulamasının analizi

    Başlık çevirisi yok

    HALUK GERÇEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    EkonomiHacettepe Üniversitesi

    Maliye Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SADIK KIRBAÇ

  4. Türk Medeni Hukuku'nda evlilik dışı çocuğun tanınması (MK. md. 291-294)

    Başlık çevirisi yok

    FATİH BİLGİLİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Hukukİstanbul Üniversitesi

    Özel Hukuk Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN HATEMİ