Geri Dön

Nonalbüminürik ve albüminürik diyabetik böbrek hastalarının klinik özelliklerinin karşılaştırılması

Comparison of clinical features of nonalbuminuric and albuminuric diabetic kidney patients

  1. Tez No: 733259
  2. Yazar: FAHRİ DORUKHAN CELEPOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYÇA İNCİ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, İç Hastalıkları, Nephrology, Endocrinology and Metabolic Diseases, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Albüminler, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Diabetik nefropatiler, Mikroalbüminüri, Albumins, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Diabetic nephropathies, Microalbuminuria
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Albüminürik ve non-albüminürik diyabetik böbrek hastalarının klinik özelliklerinin belirlenmesi , diyabet komplikasyonlarının hastaların klinik özellikleriyle ve özellikle de albüminüri ile ilişkisinin ortaya konmasıdır. Gereç ve yöntem: Çalışmamıza Sağlık Bilimleri Üniversitesi Antalya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Nefroloji kliniği prediyaliz polikliniğinde kayıtlı katılım şartlarını taşıyan gönüllü hastalar dahil edildi. Aralık 2019 – Mart 2020 arasında uygun 107 hastanın demografik bilgileri kaydedildi , ilaç anamnezleri alındı. Son 1 ay içinde yapılmış laboratuvar tetkikleri(Kreatinin ,Hba1c , Total kolesterol , LDL , HDL, Trigliserit, albümin, ürik asit, spot idrarda protein / kreatinin oranı ) retrospektif olarak dosyalarından alındı. Hastaların glomerüler filtrasyon hızı (GFH), CKD-EPI formülüne göre hesaplandı. KBH evre 1 (≥90 mL/dak/1.73 m2) , KBH Evre 2 (60-89 mL/dak/1.73 m2), KBH Evre 3 (30-59 mL/dak/1.73 m2) ve KBH Evre 4 (15-29 mL/dak/1.73 m2) olarak sınıflandırıldı. Spot idrarda albümin/kreatinin oranlarına göre normoalbüminuri (spot idarda albümin kreatinin oranı<30mg/g), mikroalbüminüri (spot idrarda albümin kreatinin oranı 30-299 mg/g) ve makroalbüminüri (spot idrarda albümin kreatinin oranı >300 mg/g) olarak gruplandırıldı. Brakiyel arter nabız dalga hızı (baNDH) ve kan basıncı ölçümleri Mobil-O-Graph 24h PWA monitor (I.E.M. IndustrielleEntwicklungMedizintechnikundVertriebsgesellschaftmbH,Stolberg, Germany)kullanılarak yapıldı. Ultrasonografi ile bilateral karotis arterler, karotis bifurkasyon ve internal karotis arterin başlangıcından 2 cm uzaklıktan karotis intima media kalınlığı ölçüldü. Bulgular: Çalışmamıza 107 diyabetik böbrek hastası dahil edildi. Bu 107 diyabetik böbrek hastasının yaş ortalaması 63,57±9,73 yıl ve %55,1'i erkekti. 98 hastada (%91,6) HT, 72 hastada (%67,3) KAH, 65 hastada (%60,7) SVO, 79 hastada (%73,8) retinopati ve 80 hastada (%74,8) nöropati mevcuttu. 57 hasta (%53,3) albüminürik ve 50 hasta (%46,7) normoalbüminürikti. Normoalbüminüri grubundaki hastaların yaş ortalaması anlamlı olarak daha yüksek saptandı (p<0,001). Albüminürik hastaların VKİ değerleri ve diyabet süreleri daha düşüktü (p=0,004 ve p=0,021) ve SKB değerleri anlamlı düzeyde yüksek bulundu. Albüminürik hastaların baNDH ortalaması (8,96±1,47) normoalbüminürik hastalara göre (9,75±1,55) anlamlı düzeyde düşüktü. Hastaların 50'si (%46,7) normoalbüminürik, 31'i (%29) mikroalbüminürik ve 26'sı (%24,3) makroalbüminüriktir. En yüksek yaş ortalaması normoalbüminüri grubunda (67,48±8,66) ve en düşük yaş ortalaması makroalbüminüri grubunda (56,77±9,6) saptandı (p<0,001). Makroalbüminüri grubunda hastaların diyabet süresi normoalbüminüri grubuna göre daha kısaydı (p=0,025). Makroalbüminürik hastaların baNDH ortalamasının 8,58±1,49 ve normoalbüminürik hastaların 9,75±1,55 olduğu ve bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı. Rezistivite indeksi normoalbüminürik grupta daha yüksek saptanmıştır ancak istatiksel olarak anlamlı değildir. Hastalar GFR değeri 30-44 arası olanlar (Evre 3b)ve GFR değeri 45-60 (Evre 3a) arası olanlar olarak iki gruba ayrıldı. 54 hastanın (%50,5) GFR değeri 30-44 arasında ve 53 hastanın (%49,5) 45-60 arasındaydı. GFR'si 30-44 arası olan grubun yaş ortalamasının daha yüksek olduğu saptandı (p<0,001). GFR değeri 30-44 arası olan hastaların diyabet sürelerinin daha uzun olduğu bulundu (p<0,001). GFR değeri 30-44 arası olan hastaların baNDH ortalaması (9,86±1,64) 45-60 arası olan hastalara göre (8,78±1,25) anlamlı düzey daha yüksekti. Hastalarda albüminüri ile ilişkili bağımsız risk faktörlerini belirlemek amacıyla çok değişkenli lojistik regresyon analizi yapıldı ve VKİ azaldıkça, SKB arttıkça ve baNDH azaldıkça albüminüri riskinin arttığı saptandı. Sonuç: Normoalbüminürik diyabetik böbrek hastalarının daha yaşlı, VKİ daha fazla, diyabet süreleri daha fazla ve baNDH yüksek saptandı. VKİ azaldıkça, kreatinin arttıkça , SKB arttıkça ve baNDH azaldıkça albüminuri riskinin arttığı saptandı. Mikrovasküler komplikasyonlar açısından normoalbüminürik ve albüminürik grup arasında fark gözlenmedi.

Özet (Çeviri)

Objective: To determine the clinical characteristics of albuminuric and non-albuminuric diabetic kidney patients, to reveal the relationship between diabetes complications and especially albuminuria. Materials and methods: Volunteer patients who meet the conditions of participation registered in the predialysis outpatient clinic of Health Sciences University Antalya Training and Research Hospital Nephrology clinic were included in our study. Demographic information of 107 eligible patients was recorded between December 2019 and March 2020, and drug anamnesis were taken. Laboratory tests performed in the last 1 month (Creatinine, Hba1c, Total cholesterol, LDL, HDL, Triglycerides, albumin, uric acid, protein/creatinine ratio in spot urine) were retrospectively taken from their files. The glomerular filtration rate (GFH) of the patients was calculated according to the CKD-EPI formula. CKD was classified as stage 1 (≥90 mL/min/1.73 m2), CKD Stage 2 (60-89 mL/min/1.73 m2), CKD Stage 3 (30-59 mL/min/1.73 m2) and CKD Stage 4 (15-29 mL/min/1.73 m2). They were grouped as normoalbuminuri (albumin creatinine ratio in spot admin 300 mg/g) according to albumin/creatinine ratios in spot urine. Brachialic artery pulse wave velocity (baNDH) and blood pressure measurements were performed using the Mobil-o-Graph 24h PWA monitor. Ultrasonography measured carotid arteries, carotid bifurcation and carotid artery thickness from a distance of 2 cm from the beginning of the internal carotid artery. Results: 107 diabetic kidney patients were included in our study. The mean age of these 107 diabetic kidney patients was 63.57±9.73 years and 55.1% were male. HT was present in 98 patients (91.6%), CAD in 72 patients (67.3%), SVO in 65 patients (60.7%), retinopathy in 79 patients (73.8%), neuropathy in 80 patients (74.8%), albuminuric in 57 patients (53.3%) and normoalbuminuric in 50 patients (46.7%). The mean age of patients in the normoalbuminuria group was significantly higher (p<0,001). Albuminuric patients had lower BMI values and duration of diabetes (p=0.004 and p=0.021) and SBI values were significantly higher. The mean baNDH of albuminuric patients (8.96±1.47) was significantly lower than that of normoalbuminuric patients (9.75±1.55). Of the patients, 50 (46.7%) were normoalbuminuric, 31 (29%) were microalbuminuric, and 26 (24.3%) were macroalbuminuric. The highest mean age was found in the normoalbuminuria group (67.48±8.66) and the lowest mean age was in the macroalbuminuria group (56.77±9.6) (p<0,001). The duration of diabetes in the macroalbuminuria group was shorter than in the normoalbuminuria group (p=0.025). The mean baNDH of macroalbuminuric patients was 8.58±1.49 and that of normoalbuminuric patients was 9.75±1.55, and this difference was statistically significant. The resistivity index was higher in the normoalbuminuric group but was not statistically significant. Patients were divided into two groups with GFR values between 30-44 (Stage 3b) and those with GFR values between 45-60 (Stage 3a). GFR values of 54 patients (50.5%) were between 30-44 and 53 patients (49.5%) were between 45-60. The mean age of the group with GFR between 30-44 was higher (p<0,001). Patients with GFR values between 30-44 were found to have longer duration of diabetes (p<0,001). The mean baNDH of patients with GFR values between 30-44 (9.86±1.64) was significantly higher than patients with GFR values between 45-60 (8.78±1.25). Multivariate logistic regression analysis was performed to determine the independent risk factors associated with albuminuria in patients and it was found that the risk of albuminuria increased as BMI decreased, SBP increased and baNDH decreased. Conclusion: Normoalbuminuric diabetic kidney patients were older, had a higher BMI, had a higher duration of diabetes and were higher in baNDH. It was found that the risk of albuminuria increased as BMI decreased, creatinine increased, SBP increased and baNDH decreased. There was no difference between normoalbuminuric and albuminuric groups in terms of microvascular complications.

Benzer Tezler

  1. Diyabetik hastalarda non-albüminürik diyabetik böbrek hastalığı sıklığı ve özellikleri

    Frequency and characteristics of non-albuminuric diabetic kidney disease in diabetic patients

    SEREN KARAKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıManisa Celal Bayar Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZELİHA HEKİMSOY

  2. Primer glomerüler hastalıklarda NON-albumin proteinüri ve tübülointertisyel hasar ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the relationship between NON-albumin proteinuria and tubulointerstitial damage in primary glomerular diseases

    BÜŞRA MERT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    NefrolojiSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. FATMA AYERDEN EBİNÇ

  3. Non-proteinürik renal fonksiyon kaybı görülen tip 2 diyabetli hasta popülasyonunun özellikleri

    Characteristics of the TYPE 2 diabetic patients with non-proteinuricrenal function loss

    EZGİ DEMİRTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA BELGİN EFE

  4. Tip 2 diyabetli hastalarda böbrek hasar molekülü-1 (kım-1) böbrek hasarının erken belirteci olabilir mi?

    Can kidney injury molecule-1 (kim-1) be a early marker for kidney damage in type 2 diabetic patients?

    ÖZGÜR ASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    BiyokimyaSağlık Bakanlığı

    Biyokimya ve Klinik Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET HİCRİ KÖSEOĞLU

  5. Diyabetik nefropati hastalarında miRNA- 377 ekspresyonu ve erken tanıda öngörü potansiyeli

    MiRNA-377 expression in diabetic nephropathy patients and its predictive potential for early diagnosis

    FATMA SENA SERT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    BiyokimyaNecmettin Erbakan Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET GÜRBİLEK