Geri Dön

Karotis stentleme sonrası hipotansiyon gelişen hastaların sosyodemografik özelliklerinin ve olası risk faktörlerinin incelenmesi

Evaluation of sociodemographic characteristics and possible risk factors of patients who developed hypotension after carotid stenting

PDF İndir

  1. Tez No: 720854
  2. Yazar: FEYZULLAH CENGİZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA GÖKÇE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nöroloji, Neurology
  6. Anahtar Kelimeler: Cerrahi işlemler-minimal girişimsel, Hipotansiyon, Karotis arterleri, Karotis intima media, Risk faktörleri, Sosyodemografik özellikler, Stentler, İnme, İskemi, Surgical procedures-minimally invasive, Hypotension, Carotid arteries, Carotid intima media, Risk factors, Socio-demographic characteristics, Stents, Stroke, Ischemia
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Karotis arter stentleme (KAS) sonrasında hipotansiyon sıklıkla gelişmektedir. Bu durum hemodinamiyi bozabilmekte ve komplikasyonlara neden olabilmektedir. Biz bu çalışmada KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi açısından olası risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Gereç-Yöntem: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniveristesi Tıp Fakültesi Nöroloji AD 'nda Haziran 2016-Ağustos 2021 tarihleri arasında karotis arter stentleme yapılan, verileri hastane nöroloji klinik bireysel arşivi ve hastane otomasyon sisteminden ardışık olarak eksiksiz bir şekilde temin edilen hastalar çalışmaya dahil edildi. Kliniğimizde karotis artere stent takılan hastalar retrospektif olarak tarandı. Hastaların anjio sonrasında kan basınçları 24 saate kadar incelendi. Karotis stentleme sonrasında sistolik kan basıncı 90 mmHg'dan düşük olan ya da sistolik kan basıncında bazale göre 40 mmHg' dan daha fazla düşüş yaşayan hastalar hipotansiyon gelişen grup (hipotansif grup) olarak belirlendi. Diğer hastalar ise hipotansiyon gelişmeyen grup (normotansif grup) olarak belirlendi. Hipotansif grup ve normotansif grup arasında; yaş, cinsiyet, hipertansiyon, diyabet hastalığı, hiperlipidemi, koroner arter hastalığı, atriyal fibrilasyon, sigara kullanım öyküsü, arkus aortanın tipi, stent takılan taraf darlık yüzdesi (STTDY), kontralateral darlık yüzdesi, anjioplasti yapılıp yapılmadığı, işlem süresi, femoral kılıf genişliği, işlem öncesinde antihipertansif kullanımı (İÖAHK), işlem öncesi glomerüler filtrasyon hızı (GFR), işlem öncesi ve sonrası hemoglobin-hematokrit düzeyleri, hastanede kalış süresi, işlem sonrası 24 saat içerisinde komplikasyon gelişip gelişmeme durumu (TİA, SVH) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığına bakıldı. Karotis arter darlık yüzdesi CC(Common carotid) kriteri kullanılarak hesaplandı. Tüm analizlerde p <0,05 değerleri anlamlı kabul edildi. Bulgular: Çalışmamıza kliniğimizde karotis arter stentleme yapılan 104 hasta dahil edildi. Bu hastaların sisteme kayıtlı verilerine göre işlem sonrası hipotansiyon gelişen 21 ve normotansif olan 83 hasta tespit edildi. Hipotansiyonu olan grupta kadın hasta yüzdesi daha fazla bulunurken, normotansif olan grupta erkek hasta yüzdesi daha fazla idi ( p=0 ,003). Yukarıda belirtilen bu iki grup arasında diyabet (p= ,449), hipertansiyon (p= ,383), hiperlipidemi (p= 0,388), koroner arter hastalığı (p= 0,122), atriyal fibrilasyon (p= ,825), sigara (p= ,861) ve arkus aorta ark tipi (p= 0,995) açısından anlamlı bir fark bulunmadı. İşlem süresi açısından gruplar arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Hipotansiyonu olan grubun lezyon tarafı darlık yüzdesi; normotansif olan grubun darlık yüzdesinden anlamlı olarak daha yüksek bulundu ( p= 0,013). Hipotansiyon olan grupta predilatasyon yapılan 6 hasta, postdilastasyon yapılan 3 hasta ve pre/postdilatasyon yapılan 5 hasta tespit edildi. Hipotansiyonu olan grup ile normotansif olan grup arasında balon anjiyoplasti yöntemi açısından anlamlı bir fark bulunmadı. Hipotansiyonu olan grubun stent çapı ve stent boyu arasında gruplar arasında fark bulunmadı . Hipotansiyonu olan grup ile normotansif grup arasında stent takılan taraf açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p= 0,952). Hipotansiyonu olan grupta 8F-9F femoral kılıf daha fazla kullanılırken, normotansif olan grupta 6F-7F femoral kılıf daha fazla kullanıldı ( p= 0,013). Ayrıca hipotansiyonu olan grubun %76,2' sinde işlem öncesi anti-hipertansif kullanım öyküsü varken; normotansif olan grubun %41'inde anti-hipertansif kullanım öyküsü mevcuttu (p= 0,004). Her iki grubun işlem sonrası elde edilen ortalama arter basıncı (OAB), hemoglobin (Hb) ve hematokrit (htc) ortalamaları işlem öncesi elde edilen ortalamalardan anlamlı olarak farklı bulundu. Hipotansif grupta işlem öncesi GFR ortalaması, normotansif olan gruptan anlamlı olarak daha düşük izlendi (p= 0,037). İşlem sonrasında ise hipotansiyonu olan grubun OAB, Hb ve htc ortalamaları anlamlı olarak normotansif olan gruptan daha düşük izlendi (OAB p= 0,000; Hb p= 0,035; htc p= 0,020). Hipotansiyonu olan 21 hasta içerisinde sadece kan basıncı takibi yapılan 7 hasta, intravenöz (iv) salin infüzyonu alan 13 hasta, iv salin + inotrop infüzyonu alan 1 hasta tespit edildi. Hipotansif grup ile normotansif grup arasında hastanede kalış süresi arasından anlamlı fark bulunmadı (p= 0,310). İşlem sonrası ilk 24 saat içerisinde komplikasyon gelişen 14 hasta tespit edildi. Gruplar arasında komplikasyon gelişmesi açısından anlamlı fark bulunmadı (p= 0,209). Sonuç: Bu çalışmada aşağıdaki sonuçlara varılmıştır: KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi ile STTDY arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p=0,013). KAS sonrası hipotanasiyon gelişmesi ile İÖAHK arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p=0,017). KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi ile kadın cinsiyet olmak arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p=0,014). KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi ile işlem sonrası Hb/Hct düzeylerindeki düşüş arasında arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p<0,05) . KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi ile işlem öncesi düşük GFR düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p=0,037). KAS sonrası hipotansiyon gelişmesi ile daha geniş femoral kılıf kullanımı (8F-9F) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edildi (p= 0,013).

Özet (Çeviri)

Objective: Hypotension is common after carotid artery stenting (CAS). This can disrupt hemodynamics and cause complications. In this study, we aimed to determine possible risk factors for the development of hypotension after CAS. Materials-Methods: Patients who underwent carotid artery stenting between June 2016 and August 2021 at Kahramanmaraş Sütçü İmam University Faculty of Medicine Neurology Department and whose data were completely obtained from the hospital archive and hospital automation system were included in the study. Patients with carotid artery stents in our clinic were reviewed retrospectively. The blood pressures of the patients were examined up to 24 hours after angiography. Patients with a systolic blood pressure lower than 90 mmHg after carotid stenting or a decrease in systolic blood pressure more than 40 mmHg compared to baseline were defined as the hypotension developing group (hypotensive group). Other patients were determined as the group that did not develop hypotension (normotensive group). Between hypotensive group and normotensive group; age, gender, hypertension, diabetes mellitus, hyperlipidemia, coronary artery disease, atrial fibrillation, smoking history, type of aortic arch, percentage of stenosis on the lesion side, percentage of contralateral stenosis, whether angioplasty was performed, duration of the procedure, femoral sheath width, use of antihypertensive before the procedure It was investigated whether there was a statistically significant difference between pre-procedural glomerular filtration rate, pre- and post-procedure hemoglobin-hematocrit levels, length vii of hospital stay, and whether complications developed within 24 hours after the procedure (TIA, CVD). Percentage of carotid artery stenosis was calculated using Common Carotid (CC) criteria. P values <0,05 were considered significant in all analyses. Results: Our study included 104 patients who underwent carotid artery stenting in our clinic. According to the data of these patients registered in the system, 21 patients who developed hypotension after the procedure and 83 patients who were normotensive were identified. While the percentage of female patients was higher in the hypotension group, the percentage of male patients was higher in the normotensive group (p= 0,003). There was no significant difference between the above-mentioned two groups in terms of diabetes, hypertension, hyperlipidemia, coronary artery disease, atrial fibrillation, smoking, and arch type of aortic arch. There was no significant difference between the groups in terms of processing time. The percentage of stenosis on the lesion side of the hypotension group; it was found to be significantly higher than the percentage of stenosis in the normotensive group (p= 0,013). In the hypotension group, 6 patients with predilatation, 3 patients with postdilatation and 5 patients with pre/postdilatation were identified. There was no significant difference between the hypotension group and the normotensive group in terms of balloon angioplasty method. There was no difference between the groups in terms of stent diameter and stent length in the hypotension group. There was no significant difference between the hypotension group and the normotensive group in terms of stent insertion direction (p= 0,952). While 8F-9F femoral sheath was used more frequently in the hypotension group, 6F-7F femoral sheath was used more frequently in the normotensive group (p= 0,013). In addition, 76.2% of the hypotension group had a history of anti-hypertensive use before the procedure; 41% of the normotensive group had a history of anti-hypertensive use (p= 0,004). The mean arterial pressure (MAP), hemoglobin (Hb) and hematocrit (htc) averages obtained after the procedure of both groups were found to be significantly different from the averages obtained before the procedure. The mean GFR before the procedure was significantly lower in the hypotensive group than in the normotensive group (p= 0,037). After the procedure, the mean MAP, Hb and Htc values of the hypotension group were significantly lower than the normotensive group (MAP p= 0,000; Hb p= 0,035; htc p= 0,020). Among 21 patients with hypotension, only 7 patients whose blood pressure was monitored, 13 patients who received intravenous (iv) saline infusion, and 1 patient who received IV saline + inotrope infusion were identified. There was no significant difference in the length of hospital stay between the hypotensive group and the normotensive group (p= 0,310). 14 patients who developed complications within the first 24 hours after the procedure were identified.There was no significant difference between the groups in terms of complication development(p= 0,209). Conclusion: The following conclusions were reached in this study: A statistically significant correlation was found between the development of hypotension after CAS and percentage of stenosis on the lesion side (p=0,013). A statistically significant correlation was found between the development of hypotension after CAS and antihypertensive before the procedure (p=0,017). A statistically significant relationship was found between the development of hypotension after CAS and being female (p=0,014). A statistically significant correlation was found between the development of hypotension after CAS and the decrease in Hb/Hct levels after the procedure (p<0.05). A statistically significant correlation was found between the development of hypotension after CAS and the low GFR level before the procedure (p=0,037). A statistically significant correlation was found between the development of hypotension after CAS and the use of wider femoral sheath (8F-9F) (p= 0.013).

Benzer Tezler

  1. Tez No

    843685

    Karotis arter stentleme yapılan hastalarda statin kullanımının stent içi neointima kalınlığına ve restenoz gelişimine etkisi

    Effects of statin use on neointima thickness and in-stent restenosis development after carotid artery stenting

    BERNA KESKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bakanlığı

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ONUR ERGUN

  2. Tez No

    950994

    Karotis arter stentleme uygulanan hastalarda erken ve geç dönem sonuçların ve prognoza etki eden faktörlerin değerlendirilmesi: Tek merkezli 10 yıllık retrospektif analiz

    Evaluation of early and late outcomes and prognostic factors in patients undergoing carotid artery stenting: A single-center 10-year retrospective analysis

    DUYGU AYDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NörolojiSüleyman Demirel Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. VEDAT ALİ YÜREKLİ

  3. Tez No

    826403

    Karotis arter stentlemenin perioperatif radyolojik, klinik ve postop erken dönem sonuçlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of perioperative radiological, clinical and postop early period results of carotid artery stenting

    MEHMET YÜCEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Radyoloji ve Nükleer TıpHarran Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ VEYSEL KAYA

  4. Tez No

    324272

    Karotis arter stenozuna bağlı inme geçiren hastalarda revaskülarizasyon yöntemlerinin erken komplikasyonları.

    Early complications of the revascularization methods in patients with stroke due to carotid artery stenosis

    SİBEL AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Nörolojiİnönü Üniversitesi

    Nörolojik Bilimler Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. SUAT KAMIŞLI

  5. Tez No

    747064

    Karotis stent sonrası sessiz iskemik lezyonların diffuzyon MR ile değerlendirilmesi

    Evaluotion of silent ischemic lesions with diffusion weigthed MRI after carotid stenting

    EYUP KIZIL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. YILMAZ ÖNAL

Geri Dön