Geri Dön

Yoğun bakım ünitesinde takip edilen non-diyabetik COVID-19 hastalarında insülin ihtiyacının mortalite ve morbidite üzerine etkisi

The effect of insulin need on mortality and morbidity in patients with non-diabetic COVID-19 followed in the intensive care unit

PDF İndir

  1. Tez No: 716189
  2. Yazar: KADİR YEŞİLDAL
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ FETHİ GÜLTOP
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
  6. Anahtar Kelimeler: COVID 19, Hiperglisemi, Ketosteroidler, Kortikosteroidler, Morbidite, Mortalite, Yoğun bakım, Yoğun bakım üniteleri, İnsülin, COVID 19, Hyperglycemia, Ketosteroids, Morbidity, Mortality, Intensive care, Intensive care units, Insulin
  7. Yıl: 2022
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Prof. Dr. Cemil Taşcıoğlu Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: COVID-19 asemptomatik olabileceği gibi mortal seyredebilen pandemiye sebebiyet vermiş bir hastalıktır. Kortikostreoidler tedavide önemli yer tutarak mortalite ve morbiditeyi azalttığı bilinmektedir. DM tanısı olsun ve ya olmasın COVID-19 hastalarında; viral enfeksiyona bağlı insülin rezistansı, pankreas beta hücreleri hasarı ve kortikosteroid kullanımı sonucu kan şekeri regülasyonunda zorluklar yaşanmaktadır. Çalışmamızda yoğun bakım ünitesinde takip edilen non-diyabetik COVID-19 hastalarında oluşan insülin ihtiyacının mortalite ve morbidite üzerine etkisini belirlemek, insülin ihtiyacı ile hastalığın şiddetinin korelasyonunun araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: 1 Eylül 2020 ve 31 Mayıs 2021 tarihleri arasında, TC Sağlık Bakanlığı Prof. Dr. Cemil Taşçıoğlu Şehir Hastanesi yoğun bakım ünitesinde COVID-19 tanısı ile yatış yapılan, daha önceden bilinen Diabetes Mellitus tanısı olmayan 18 yaşından büyük hastalar dahil edildi, yoğun bakımdaki yatış sürecinde 24 saatten fazla insülin kullanım ihtiyacı olan hastalar ile insülin ihtiyacı olmayan hastalar karşılaştırıldı. Demografik veriler ve internasyon skorlamaları, insülin ihtiyacının dozu başlanma zamanı ve süresi, kullanılan kortikosteroid dozu başlanma zamanı ve süresi, mekanik ventilatör ihtiyacı, antiviral ve immünmodülatör tedaviler, prognostik laboratuvar belirteçleri, enfeksiyon parametreleri değerlendirildi, 1.3 ve 6. Ay mortalite ve DM tanıları araştırıldı. Çalışmanın istatistiksel analizinde Statistical Package for Social Sciences (SPSS) Version 22.0 (SPSS inc., Chicago, IL, ABD) istatistik programı kullanıldı. Tüm analizlerde p<0,05 (iki yönlü) değerler istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Non-diyabetik COVID-19 tanılı insülin ihtiyacı olan grupta, insülin ihtiyacı olmayan grupla karşılaştırıldığında SOFA (p=0,001), APACHE II 12 (p<0,001), SAPS II (p=0,041) skorları daha yüksekti. İnsülin ihtiyacı olan grupta invaziv mekanik ventilasyon ihtiyacı (p=0,022), non-invaziv mekanik ventilatör gün sayısı (p<0,001), invaziv mekanik ventilatör gün sayısı daha uzundu. Kullanılan kortikosteroid cinsinin insülin ihtiyacı üzerine etkisi gözlenmedi ancak >1 mg/kg/gün metilprednizolon ve eşdeğer doz deksametazon uygulanan hastalarda insülin ihtiyacı daha fazla saptandı (p=0,002). Prognostik laborotuvar belirteçlerinden sadece yatış süreci boyunca ölçülen en yüksek CRP değeri insülin ihtiyacı olan hastalarda anlamlı yüksek saptandı (p=0,001). İnsülin ihtiyacı olan hastalarda hastane yatış süresi (p<0,001), YBÜ yatış süresi (p<0,001) daha uzun saptandı. Hastane içi mortalitede iki grup arasında anlamlı fark görülmezken 6 aylık mortalite insülin ihtiyacı olan grupta daha yüksekti (p=0,022). İnsülin ihtiyacı olmayan grupta 6 aylık yeni DM tanısı oranı %4,2 iken insülin ihtiyacı olan grupta %31,1 saptanarak aradaki fark anlamlı saptandı (p=0,001). Sonuç: Non-diyabetik COVID-19 hastalarının YBÜ takiplerinde insülin ihtiyacı tüm nedenlere bağlı 6 aylık mortalite riskini artırmaktadır. Bununla birlikte kullanılan kortikosteoid cinsinden bağımsız olarak 1 mg/kg'dan daha fazla metilprednizolon veya eşdeğer doz deksametazon kullanımı kan şekeri regülasyonunu daha fazla bozarak insülin ihtiyacını artırmaktadır. Kortikosteroidler, SARS-CoV-2'nin doğrudan pankreas beta hücre hasarı ve COVID-19'un oluşturduğu hiperinflamasyona bağlı stres hiperglisemisi nedeniyle oluşabilecek insülin ihtiyacı sonucunda hastalar taburculuk sonrası yüksek oranda DM tanısı alabilmektedir, bu hastalar yakın takip edilmeli ve anti-diyabetik tedavi açısından değerlendirilmelidir.

Özet (Çeviri)

İntroduction and Aim: COVID-19, is a disease that can be asymptomatic or even fatal, leading to a pandemic. It is known that corticosteroid has an important place in the treatment process and reduces mortality and morbidity. In COVID-19 patients with or without a diagnosis of DM; as a result of insulin resistance due to viral infection, damage to pancreatic beta cells and corticosteroid use, difficulties are experienced in blood glucose regulation. In our study, it was aimed to determine the effect of insulin requirement on mortality and morbidity in non-diabetic COVID-19 patients followed in the intensive care unit, and to investigate the correlation between insulin requirement and the severity of the disease. Material and Method: Between September 1, 2021 and May 31, 2021, the patients older than 18 years of age who were hospitalized in the intensive care unit of TR Ministry of Health Prof Dr Cemil Tascioglu City Hospital with the diagnosis of COVID-19 and without a previous diagnosis of diabetes mellitus were included. Patients who need more insulin use and those who do not need insulin were compared. Demographic data and hospitalization scores, starting time and duration of insulin therapy, type of corticosteroid used, starting time and duration of corticosteroid dose, mechanical ventilator need, antiviral and immunomodulatory treatments, prognostic laboratory markers, infection parameters were evaluated, 1.3 and 6 months mortality and DM diagnoses were investigated. Statistical Package for Social Sciences (SPSS) Version 22.0 (SPSS inc., Chicago, IL, USA) statistical program was used in the statistical analysis of the study. In all analyses, p<0.05 (two- sided) values were considered statistically significant. Results: SOFA (p=0.001), APACHE II (p<0.001), SAPS II (p=0.041) scores were higher in the group with non-diabetic COVID-19 diagnosis who needed insulin compared to the group who did not need insulin. In the group requiring insulin, the 14 need for invasive mechanical ventilation (p=0.022), the number of non-invasive mechanical ventilator days (p<0.001), and the number of invasive mechanical ventilator days were longer. The effect of the type of corticosteroid used on insulin requirement was not observed, but the insulin requirement was found to be higher in patients who were administered >1 mg/kg/day methylprednisolone and equivalent dose dexamethasone (p=0.002). Among the prognostic laboratory markers, only the highest CRP value was found to be significantly higher in patients who needed insulin (p=0.001). Hospitalization time (p<0.001) and ICU length of stay were found to be longer in patients who needed insulin (p<0.001). While no significant difference was observed between the two groups in in-hospital mortality, 6-month mortality was higher in the group requiring insulin (p=0.022). While the rate of 6- month new DM diagnosis was 4.2% in the group who did not need insulin, it was 31.1% in those who needed insulin, and the difference was significant (p=0.001). Conclusion: Insulin requirement in ICU follow-ups of non-diabetic COVID- 19 patients increases the risk of 6-month mortality due to all causes. However, regardless of the type of corticosteroid used, the use of more than 1 mg/kg of methylprednisolone or equivalent dose of dexamethasone increases the need for insulin by further disrupting blood glucose regulation. As a result of the insulin requirement that may occur due to corticosteroids and direct pancreatic beta cell damage by SARS-CoV-2 and stress hyperglycemia due to hyperinflammation caused by COVID-19, patients may be diagnosed with DM at a high rate after discharge from hospital. These patients should be closely followed up and evaluated for anti- diabetic therapy.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    945263

    Non-invazif yöntemlerle belirlenen hepatosteatoz ve karaciğer fibrozisinin hospitalize COVİD-19 hastalarının prognozuna etkisi

    The effect of hepatosteatosis and liver fibrosis on the prognosis of hospitalized COVİD-19 patients

    BEYZA ÇİÇEK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıAcıbadem Mehmet Ali Aydınlar Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SUNA YAPALI

    PROF. DR. AYŞE NURDAN TÖZÜN

  2. Tez No

    711628

    COVID-19 tanısı ile yoğun bakım ünitesinde takip edilen ve akut böbrek hasarı gelişen hastaların prognoz açısından değerlendirilmesi

    Evaluation of patients with the diagnosis of COVID-19 followed in the İCU and developing acute renal damage, in terms of prognosis

    HANDE YARICI OK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    İç HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FATİH KAMIŞ

    PROF. DR. YAVUZ BEYAZİT

  3. Tez No

    685933

    COVID-19 nedeniyle yatırılarak tedavi edilen hastaların demografik ve klinik özelliklerinin prognoz ile ilişkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the demographic and clinical characteristics of hospitalized COVID-19 patients in relation to prognosis

    SERDANUR ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Göğüs HastalıklarıRecep Tayyip Erdoğan Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BİLGE YILMAZ KARA

  4. Tez No

    789714

    izole polihidramniyoz tanılı diabetik ve diabetik olmayan gebelerin maternal ve fetal sonuçlarının karşılaştırılması

    Comparison of maternal and fetal outcomes of diabetic and non-diabetic pregnant women with isolated polyhydramnios

    HİLAL KILINÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Kadın Hastalıkları ve DoğumOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA DEVRAN BILDIRCIN GÖKYAR

  5. Tez No

    728734

    Diyabetik hastalarda sekonder korunmada aspirin ve Statin'in yeri

    Aspirin and Statin's place at secondary prevention for diabetic patients

    NUR KAMER KAYA İNALKAÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Kardiyolojiİstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM KELEŞ

Geri Dön