Geri Dön

Angiotensin II reseptör blokeri telmisartan'ın hipertansiyon, kalp hızı, fibrinojen, mikroalbuminüri, serum ve idrar elektrolit düzeylerine olan etkisi

Effect of angiotensin ii receptor blocker telmisartan on hypertension, heart rate, fibrinogen, microalbuminuria, serum and urinary electrolyte levels

PDF İndir

  1. Tez No: 706830
  2. Yazar: ŞENNUR KÖSE
  3. Danışmanlar: DR. MEHMET KENDİR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2002
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Hipertansif hastalarda Angiotensin II reseptör blokeri telmisartan tedavisinin kan basıncı, kalp hızı, fibrinojen, mikroalbuminüri, serum ve idrar elektrolit düzeylerine olan etkisinin araştırılması amacıyla düzenlenen bu çalışma kapsamında Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi 1. Dahiliye kliniğine başvuran 30 hasta izinleri alınarak incelenmiştir. Çalışma grubundaki 30 hastanın yaşları ortalaması 50,60±9,89 (27-67) yıl, vücut ağırlıkları 75,23±10,36 kg. (56-94) ve boyları ortalaması 164,43±8,69 (150,00-182,00) olarak saptanmıştır. Vücut kitle indeksi (BMI) ortalaması 27,93+4,14 (20,29-35,94) olarak tespit edilmiştir. Hastaların cinsiyetlerine göre dağılımında, erkeklerin boy ortalaması kadınlara göre anlamlı derecede yüksektir (p<0,01). Kadınların BMI ortalaması erkeklere göre anlamlı derecede yüksektir (p<0,01). Diğer parametreler açısından cinsiyetler arasında anlamlı bir farklılık yoktur (p>0,05). Telmisartan 80mg ile tedavi edilen hastaların tedavi öncesi ortalama sistolik kan basınçları 166,00±9,86 mmHg, ortalama diyastolik kan basınçları 96,50±7,89 mmHg tespit edilmiştir, 1 haftalık tedavi sonrası tüm hastaların ortalama sistolik kan basınçları 140,83±9,92, diyastolik kan basınçları 88,16±4,82 olarak ölçülmüştür. Kalp hızı ortalaması tedavi öncesi 80.06±13,33 ve 1. hafta sonunda 78,00±11,61, fibrinojen düzeyleri ortalaması başlangıçta 393,40±80,57, 1 hafta sonunda 392,60±78,73 olarak ölçülmüştür. 1. hafta sistolik arter basınç değerleri başlangıç değerlerine göre anlamlı derecede düşmüştür (p<0,01). 1.hafta diyastolik arter basınç değerleri başlangıç değerlerine göre anlamlı derecede düşmüştür (p<0,001). Diğer parametreler bakımından anlamlı bir değişiklik olmamıştır (p>0,05). Tedavi öncesi ortalama sistolik kan basınçları 166,00±9,86 mmHg, ortalama diyasiolik kan basından 96.50±7,89 mmHg tespit edilmiştir. Tedavi öncesi kalp hızı ortalaması 80,06±13,33 ve fibrinojen düzeyleri ortalaması 393,40±80,57 olarak tespit edildi. 12. haftadaki tedavi sonrası sistolik kan basıncı ortalaması 132,500±10,64, diyastolik kan basıncı ortalaması 86,00±3,80 kalp hızı ortalaması 75,16±9,67, fibrinojen 389,66±78,94 olarak tespit edildi. Bu sonuçlarla tedavi öncesi ve sonrası (başlangıç ve 12. hafta) kan basınç değerleri sistolik ve diyastolik olarak anlamlı derecede düşmüştür (p<0,001). Tedavi sonrası nabız sayısı başlangıç değerlerine göre anlamlı derecede düşmüştür (p<0,001). Tedavi öncesi ve sonrası fibrinojen değerlerinde düşme izlenmekle birlikte, istatiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Çalışma kapsamına alınan hastaların tedavi öncesi 24 saatlik idrarda mikroalbuminüri düzeyi 66,26±27,92 ve 12 haftalık tedavi sonrası mikroalbuminüri düzeyleri 46,60±18,31 olarak saptandı. Tedavi sonrası mikroalbuminüri değerleri, başlangıç değerlerine göre anlamlı derecede düşmüştür (p<0,001). Hastalarımızın başlangıç ve 12. hafta da alınan idrar örneklerinde başlangıç değerlerine göre istatistiksel acıdan anlamlı derecede sodyum ve klor atılımı artarken (sırası ile tedavi öncesi ortalama Na 122,07±45,07 mmol/Lt'den 138,40±51,89 mmol/Lt'e, ortalama klor 131,43±45,20 mmol/Lt'den 147,43±52,12 mmol/Lt'e yükselmiştir) (p<0,001), potasyum atılımı ise etkilenmemiştir (p>0,05). Yukarıda bildirilen sonuçlar telmisartan'ın kan basıncının etkili ve emniyetli bir şekilde düşürdüğünü ve fizyolojik koşullar altında fıbrinojenin kan seviyesini anlamlı bir şekilde etkilemediği, üriner sodyum ve klor atılımım artırdığı, potasyum atılımım etkilemediği, mikroalbuminüri düzeylerini anlamlı şekilde azalttığı, serum ürik asit düzeylerim etkilemediği gösterilmiştir. Bu sonuçlarla telmisartan etkin ve emniyetli bir ilaç olarak değerlendirilebilir.

Özet (Çeviri)

Within the scope of this study, which was organized to investigate the effects of the Angiotensin II receptor blocker telmisartan treatment on blood pressure, heart rate, fibrinogen, microalbuminuria, serum and urine electrolyte levels in hypertensive patients, 30 patients who applied to the 1st Internal Medicine Clinic of Haseki Training and Research Hospital were examined with their permission. The mean age of 30 patients in the study group was 50.60±9.89 (27-67), body weight was 75.23±10.36 kg. (56-94) and their average height was 164.43±8.69 cm (150.00-182.00). The mean body mass index (BMI) was determined as 27.93+4.14 (20.29-35.94). In the distribution of patients by gender, the mean height of men was significantly higher than that of women (p<0.01). The mean BMI of women was significantly higher than that of men (p<0.01). There was no significant difference between other parameters according to gender (p>0.05). Prior to this treatment, patients treated with telmisartan 80 mg had mean systolic blood pressures of 166.00±9.86 mmHg and mean diastolic blood pressures of 96.50±7.89 mmHg. After one week of treatment of all these patients, mean systolic blood pressures were 140.83±9.92 and diastolic blood pressures were 88.16±4.82. The mean heart rate was 80.06±13.33 before the treatment and 78.00±11.61 at the end of the first week, the mean fibrinogen levels were measured as 393.40±80.57 at the beginning and 392.60±78.73 at the end of one week. First week systolic arterial pressure values decreased significantly compared to baseline values (p<0.01). First week diastolic arterial pressure values decreased significantly compared to baseline values (p<0.001). There was no significant change in terms of other parameters (p>0.05). Pre-treatment mean systolic blood pressure was 166.00±9.86 mmHg, and mean diasiolic blood pressure was 96.50±7.89 mmHg. The mean heart rate before treatment was 80.06±13.33 and the mean fibrinogen levels were 393.40±80.57. The mean systolic blood pressure was 132.500±10.64, the mean diastolic blood pressure was 86.00±3.80, the mean heart rate was 75.16±9.67, and fibrinogen was 389.66±78.94 after the treatment at the 12th week. With these results, systolic and diastolic blood pressure values decreased significantly (p<0.001) before and after treatment (beginning and twelfth week). After the treatment, the pulse rate decreased significantly compared to the baseline values (p<0.001). Although there was a decrease in fibrinogen values before and after treatment, no statistically significant difference was found. The microalbuminuria level in the 24-hour urine of the patients included in the study was 66.26±27.92 before the treatment, and the microalbuminuria level was 46.60±18.31 after the twelve-week treatment. Post-treatment microalbuminuria values decreased significantly compared to baseline values (p<0.001). In the urine samples taken from the patients at the beginning and at the 12th week, sodium and chlorine excretion increased statistically significantly compared to the baseline values (pre-treatment mean Na was 122.07±45.07 mmol/Lt to 138.40±51.89 mmol/Lt, mean chlorine increased from 131.43±45.20 mmol/Lt to 147.43±52.12 mmol/Lt respectively) (p<0.001), potassium excretion was unaffected (p>0.05). The results reported above have shown that telmisartan effectively and safely lowers blood pressure, and under physiological conditions, it does not significantly affect the blood level of fibrinogen, increase urinary sodium and chloride excretion, not affect potassium excretion, significantly reduce microalbuminuria levels, and not affect serum uric acid levels. With these results, telmisartan can be considered as an effective and safe drug.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    137972

    Anjiotensin II reseptör antagonisti telmisartanın endotel disfonksiyonuna etkisi

    Başlık çevirisi yok

    BURCU BARUTÇUOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    BiyokimyaEge Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. M. IŞIL MUTAF

  2. Tez No

    225967

    Diyabetik nefropatili hastalarda trandolapril, telmisartan ve verapamilin ikili ve üçlü birlikte kullanılmalarının aşikar proteinüri üzerine etkilerinin araştırılması

    The investigation of trandolapril, telmisartan and verapamil use, in double or triple combinations, on overt proteinuria in patients with diabetic nephropathy

    BÜLENT ALBAYRAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    NefrolojiAtatürk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RAMAZAN ÇETİNKAYA

  3. Tez No

    282215

    Anjiyotensin II reseptör blokeri bazi ilaçlarin hidroklorotiyazid ile kombinasyonlarinin UPLC yöntemi ile ayni anda tayini ve validasyonu

    Simultaneous determination of some angiotensin II receptor blocker drugs combined with hydrochlorothiazide by UPLC technique and validation

    DERYA ÖZGÜR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Eczacılık ve FarmakolojiAnkara Üniversitesi

    Analitik Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL ÖZKAN

  4. Tez No

    171894

    Tek damara stent implante edilen stabil angina pektorisli hastalarda PPAR&#947; aktivitesine sahip telmisartan molekülünün anjiografik restenoz üzerine etkinliği

    The effectiveness of telmisartan molecule that has PPAR&#947; activity on angiographic restenosis in patients who have stable angina pectoris and have implanted stent to one coronary artery

    ÖZGÜR DAĞLAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    KardiyolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ÖZHAN GÖLDELİ

  5. Tez No

    375169

    Tavşan karotis arter anastomoz modelinde gelişen neointimal hiperplazi ve endotelyal proliferasyon üzerine anjiotensin reseptör blokeri irbesartanın etkilerinin araştırılması

    The aim of this study is to assess effect of angiotensin ii receptor blocker irbesartan on intimal hyperplasia and smooth muscle cell proliferation at the anastomosis site performed in rabbit carotid artery

    GÖKÇEN ÖZKAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiDokuz Eylül Üniversitesi

    Kalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HÜSEYİN HÜDAİ ÇATALYÜREK

Geri Dön