Çocukluk çağı akut ve kronik artroplastilerinde Parvovirüs B 19'un yeri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 70444
- Danışmanlar: DOÇ. DR. FATMA OĞUZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Artroplasti, Parvovirüsler, Arthroplasty, Parvoviridae
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Giriş: Parvovirus B 19, beşinci hastalık etkeni olarak bilinmesinin yanında, birçok hastalıkla ilişkisi olduğu da düşünülmektedir. Ayrıca son zamanlarda kronik artropatilerin özelliklede JRA-RA etyopatogenezinde rol oynayıp oynamadığı tartışılan bir virüstür. Amaç: B 19'un akut ve kronik artropatilerle ve özellikle de JRA ile olan ilişkisinin araştırılması için bu tez çalışması planlandı. Hastalar ve Yöntem: Akut artropatilerde B 19 IgM araştırılarak antikor pozitif grubun verileri ile negatif grubun verileri karşılaştırıldı ve hastalar kronikleşme açısından izlendi. Çalışmamızın ikinci aşamasında romatoloji polikliniğinde takipli değişik tanılara sahip kronik artropatili olgularda B 19 IgG araştırılarak, JRA ve JRA dışı olgularda IgG pozitiflik oranları karşılaştırıldı. Ayrıca JRA'lı hastalardan B 19 IgG pozitif ve negatif olgular, prognostik özellikleri açısından değerlendirildi. Hem akut, hem de kronik artropati çalışma grupları için kontrol grupları oluşturuldu. Bulgular Akut Artropati Çalışma Grubu Bulguları Çalışmaya dahil edilen (45 kız, 30 erkek; yaş ortalaması 7.7+ 2. 9 yıl) olgulardan ALL tanısı alan bir olgu dahil 17' sinde B 19 IgM pozitif bulundu ve ALL olgusu hariç, 16 olgu (% 21.3) B 19 artropatisi olarak kabul edildi. Kontrol grubunda (37 kız, 38 erkek; yaş ortalaması 7.6± 2.3 yıl) ise yalnız 3 olguda (% 4) B 19 IgM pozitif bulundu. Akut artropatilerde IgM sıklığı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek idi (p=0.003). B 19 IgM pozitif olgular (n=16) ile IgM negatif artropatili olgular (n=58) cinsiyet, yaş dağılımı, eklem tutulum sayısı açısından farklılık göstermedi. Ancak 6 haftalık izlemde B 19 IgM pozitif olguların 12'inde ( % 75), IgM negatif olguların ise 4910' unda ( % 10.4) kronik seyir gözlendi. İki grup arasında belirgin farklılık (p=0.00001) vardı. Altı aylık izlem sonucunda B 19 artropatili olguların 9 'unda (3 tanesi IRA, 2 tanesi SLE, 4 olgu kronik artralji tanısı aldı), diğer gruptaki hastaların ise 2 'sinde (JRA ve ülseratif kolit) eklem şikayetleri devam etti. Uzun dönemdeki kronik seyir açısından iki grup arasındaki farklılık daha da belirgindi (p=0.000004). Kronik Artropati Çalışma Bulguları I Çalışmaya dahil edilen 92 olgunun (60 'ı JRA.32'si JRA dışı kronik artropatiler ) 40'mda ( % 43.4) B 19 IgG pozitif iken, kontrol grubunda ( n=75) 16 olguda (%21.3) B 19 IgG pozitif bulundu. İki grup arasında antikor sıklığı açısından anlamlı farklılık (p=0.006) vardı. JRA'h olguların % 45' inde, JRA dışı olguların ise % 40.6' smda B 19 IgG pozitifliği görüldü. Ancak JRA dışındaki olgulardan 8 tanesi (B 19' a bağlı kronik artralji olguları) bu grubun dışında bırakıldığında geriye kalan 24 olguda B 19 IgG pozitiflik oranı % 20.8 olarak bulundu. Böylece JRA'h olgular ile JRA dışı kronik artropatiler arasında IgG pozitifliği açısından anlamlı farklılık olduğu (p=0.03) görüldü. JRA'h olgulardan B 19 IgG pozitif olanlar ile negatif olanlar arasında, büyüme- gelişme geriliği, kalıcı eklem hasan ve NSAİİ'a cevap açısından anlamlı farklılık görülmedi. Sonuç:. B 19 akut artropatilerde etken olarak muhakkak düşünülmeli, ayrıca bu hastalar kronikleşme ve romatizmal hastalıklar açısından izlenmelidir.. Akut artropatilerde B 19 IgM pozitif grupta, JRA tanısı alan olguların, IgM negatif gruba göre daha yüksek oranda gözlenmesi, JRA'h olgularda B 19 IgG sıklığının, diğer kronik artropatili hastalara ve kontrol grubuna göre belirgin olarak yüksek bulunması yanında JRA'h olgulardan B 19 IgG pozitif olanlar ile negatif olanlar arasında prognostik özellikler ( kalıcı eklem hasan, büyüme-gelişme geriliğinin 50varlığı, NSAİİ'a cevabı) açısından farklılık bulunmaması bu virüsün JRA etyopatogenezinde rolü olabileceğini düşündürdü.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Çocukluk çağı lösemi ve maliyn tümörlerinde yaygın damar içi pıhtılaşması
Başlık çevirisi yok
İBRAHİM ETHEM ÇALHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEVGİ GÖZDAŞOĞLU
- Çocukluk çağı akut lösemilerinde ve malign lenfomalarında serum interlökin 2, solubl interlökin 2 reseptör, interlökin 4, tümör nekroz faktör alfa ve ferritin düzeylerinin incelenmesi
Serum ınterleukin 2, soluble interleukin 2 receptor, interleukin 4, tumour necrosis factor alfa and ferritin levels in childhood acute leukemias and malignant lymphomas
EMEL ÜNAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1999
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ŞÜKRÜ CİN
- Çocukluk çağı akut hepatit A ve B olgularının seyri
Başlık çevirisi yok
NADİR DEMİREL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜNGÖR TÜMAY
- Çocukluk çağı akut astma sağaltımında magnezyum sülfat ile salbotamol sülfat inhalasyonların karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
ADALET MERAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEge ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. REMZİYE TANAÇ
- Çocukluk çağı akut lenfoblastik lösemilerinde herpes grubu virüs enfeksiyonları
The Frequencies of herpes viruses infections in childhood acute lymphoblasatic leukemia (ALL)
A. BÜLENT ANTMEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇukurova ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ATİLA TANYELİ