Geri Dön

Obez hastalarda adipokinler ile tiyamin seviyesi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Investigation of the relationship between adipokines and thiamine level in obese patients

PDF İndir

  1. Tez No: 703976
  2. Yazar: ELİF DİLEK DELİKTAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. OĞUZHAN SITKI DİZDAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Obezite, Tiyamin, Adipokin, Leptin, Ghrelin, Visfatin, Adiponektin, Adipokinler, Obesity, Thiamine, Adipokine, Leptin, Ghrelin, Visfatin, Adiponectin, Adipokines
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Obezite etyopatogenezinde farklı birçok faktör bulunmaktadır. Adipositlerden salınan adipokinlerin disregülasyonu bunlardan biridir. Ayrıca son zamanlarda tiyamin üzerine yapılan çalışmalarda tiyaminin glukoz metabolizmasında kofaktör olarak görev aldığı fikri ortaya atılmış ancak obezite üzerine tam olarak nasıl bir etkisinin olduğu netlik kazanmamıştır. Bu çalışmanın amacı; adipokin disregülasyonunda tiyaminin etkisini incelemek, gelecekteki obezite tedavisine tiyamin takviyesi açısından farklı bir bakış açısı sunmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Kayseri Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları kliniğine başvuran 40 hasta dahil edilmiştir. Hasta grubu olarak VKİ (vücut kitle indeksi) 30 kg/m2 ve üzerinde olan 30 obez hasta ve kontrol grubu olarak VKİ 25 kg/m2 ve altında olan 10 normal kilolu hasta seçilmiştir. VKİ; hastanın kilosunun boyunun karesine bölünmesi ile hesaplanmıştır. Hastaların hastane başvurusundan önceki 3 gün içinde aldıkları besinler dosyalarına kaydedilmiş ve BEBİS (Beslenme Bilgi Sistemi)' e göre ortalama günlük tiyamin ve kalori alımı hesaplanmıştır. Adipokin seviyesi ELİSA yöntemi ile ölçülmüştür. Tiyamin ölçümü için mass spektrometri tekniği kullanılmıştır. Tiyamin düzeyi için referans aralık 35-99 ng/mL olarak belirlenmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların 10' u (%25) normal kilolu, 22' si (%55) VKİ 30,00-34,99 arasında olan sınıf I obez hastalar ve 8' i (%20) VKİ 35,00-49,99 arasında olan sınıf II ve sınıf III obez hastalardan oluşmaktadır. Obez hastaların vücut ağırlığı başına aldığı kalori 23,7±3,9 kcal/kg/gün saptanmış olup normal kilolu hastaların 33,8±9,6 kcal/kg/gün saptanmıştır. Normal kilolu hastaların vücut ağırlığı başına aldığı kalori miktarı obez hastalardan yüksek saptanmıştır(p<0,001). Aynı zamanda normal kilolu bireylerin plazma tiyamin düzeyleri 33,1±9,1ng/mL saptanmış olup obez hastalara göre düşük bulunmuştur(p=0,046). Her iki grubun tiyamin alımı arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır(p=0,432). Obez hastalarda plazma tiyamin düzeyleri ile adipokinler arasında anlamlı korelasyon saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmamızda normal kilolu hastaların vücut ağırlığı başına kalori alımının yüksek ve her iki grupta günlük tiyamin alımı arasında anlamlı farklılık olmamasına rağmen normal kilolu hastaların tiyamin düzeylerinin düşük olduğu saptanmıştır. Bu verilerle yüksek kalori alımı sonrasında glukozun enerjiye dönüştürülmesi için tiyaminin kullanıldığı hipotezi desteklenmiştir. Obez hastalarda tiyamin ile adipokinler arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmemiş olup bu sonuç tiyaminin obezite patogenezinde adipokinlerden bağımsız etkileri olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: There are many different factors in the etiopathogenesis of obesity. Dysregulation of adipokines released from adipocytes is one of them. In addition, in recent studies on thiamine, the idea that thiamine plays a role as a cofactor in glucose metabolism has been suggested, but it has not been clarified exactly what effect it has on obesity. The aim of this study is to investigate the effect of thiamine on adipokine dysregulation and to present a different perspective in terms of thiamine supplementation in the treatment of obesity in the future. Materials and Methods: Forty patients who admitted to the Internal Medicine Clinic of Kayseri City Training and Research Hospital were included in the study. The case group consists of 30 obese patients with a BMI (body mass index) of 30 kg/m2 and above, and the control group consists of 10 normal-weight patients with a BMI of 25 kg/m2 and below. BMI was calculated by dividing the patient's weight by the square of his height. The foods taken by the patients in the 3 days before the hospital admission were recorded in their files and the average daily thiamine and caloric intake was calculated according to the BEBIS (Nutrition Information System). The level of adipokin was measured by the ELISA method. Mass spectrometry technique was used for thiamine measurement. The reference range for the thiamine level is 35-99 ng/mL. Results: Ten of the patients (25%) included in the study were normal-weight, twenty-two (55%) were class I obese patients with a BMI of 30,00-34,99 and eight (20%) were class II and class III obese patients with a BMI of 35,00-49,99. The caloric intake per body weight of obese patients was determined as 23,7±3,9 kcal/kg/day while it was determined as 33,8±9,6 kcal/kg/day in normal-weight patients. The caloric intake per body weight of normal-weight patients was higher than that of obese patients(p<0.001). Plasma thiamine levels of normal-weight individuals were found to be 33,1±9,1ng/ml and were found to be lower than obese patients(p=0.046). There was no significant difference between the thiamine intake of both groups(p=0,432). No significant correlation was found between plasma thiamine levels and adipokines in obese patients. Conclusion: In our study in which obese and normal-weight patients were compared it was found that the caloric intake per body weight of the normal-weight patients was high and the thiamine levels of the normal-weight patients were lower although there was no significant difference between the daily thiamine intake in both groups. These data support the hypothesis that thiamine is used to convert glucose into energy after high caloric intake. It should be kept in mind that thiamine supplementation may contribute to the treatment of obesity in the future.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    901214

    Obez hastalarda bariatrik cerrahinin antropometik ölçümler ile serum ısthmin-1, adiponektin ve leptin düzeyleri üzerine etkileri

    Effects of bariatric surgery on anthropometric measurements and serum isthmin-1, adiponectin and leptin levels in obese patients

    NAZLI SULTAN ŞAHİN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    BiyokimyaHatay Mustafa Kemal Üniversitesi

    Moleküler Biyokimya ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OĞUZHAN ÖZCAN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ONUR EMRE ONAT

  2. Tez No

    164712

    Obez ve obez olmayan bireylerde adiposit volümü ile insülin direnci arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi-adiposit volümü insülin direnci, adiponektin, rezistin, TNF-&#945;, İL-6, hs-CRP düzeyleri ile ilişkili midir?

    Başlık çevirisi yok

    DENİZ GÖKALP

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Beslenme ve DiyetetikDicle Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MİTHAT BAHÇECİ

  3. Tez No

    540918

    Diyabetik obez ve nondiyabetik obez hastalarda adipoz dokudan elde edilen vaspin, visfatin ve kemerindeki genetik varyasyonların karşılaştırılması

    Comparison of genetic variations of adipose tissue derived vaspin, visfatin and chemerin in diabetic obese and non diabetic obese patients

    FİKRET KAAN ORAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Moleküler Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞAKİR ÜMİT ZEYBEK

  4. Tez No

    267942

    Hematolojik maligniteli olgularda glukoz metabolizması ve insülin direnci ile bazı adipokinler arasındaki ilişkinin araştırılması

    Investigating the relationship between glucose metabolism, insulin resistance and some adipokines in cases with hematologic malignancy

    AYDIN KALENDER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    HematolojiCelal Bayar Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. MİNE MİSKİOĞLU

  5. Tez No

    618310

    Tip 2 Diyabetik Hastalarda Serum Visfatin Fetuin A ve Eotaxin Düzeylerinin İncelenmesi

    Investigation of the Serum Visfatin, Fetuin A and Eotaxin Levels İn Patients With Type 2 Diabetes Mellitus

    HACER KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    FizyolojiDicle Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDURRAHMAN ŞERMET

Geri Dön