Genel cerrahi yoğun bakım ünitesinde deliryum sebepleri, prevalansı ve sonuçları
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 70083
- Danışmanlar: PROF. DR. CELALETTİN KELEŞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Deliryum, Yoğun bakım üniteleri, Delirium, Intensive care units
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dicle Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET 1 ocak 1996 ile 1 ocak 1997 arası bir yıllık süre zarfında, kliniğimize değişik tanılarla başvuran 818 hasta deliryum açısından prospektif çalışma protokolüne alındı. Deliryum grubu(n=90) ve kontrol grubu(Nondeliryum grubu, n=728) ele alındı. Deliryum prevalansı %11 bulundu. Deliryum gelişen hastaların ; 56(%62.2)'si erkek, 34(%37.8)'ü kadın, gelişmeyen hastaların ; 414(%56.9)'ü erkek, 314(%43.1)'ü kadın idi. Cinsiyet açısından aralarında anlamlı fark bulunamadı(X2=0.94 p=0.332). Deliryum gelişenlerin yaş ortalaması 47.57±19.89, gelişmeyenlerin yaş ortalaması 39.88±17.07 bulundu(t=3.92 p=0.000). Acil vakalarda deliryum daha sık izlendi(X2=37.91 pO.0000). Ortalama hastanede yatış süresi 15.64±1 6.52(1 -105) gün idi. Tıkanma ikterlerinde; %51.7, fistüllerde %50, ateşli silah yaralanmalarında %22.9, kunt batın travmalarında %35.3, sigmoid kolon torsiyonlarında %50, nekrotizan faciitlerde %50, üst GİS kanamalarında %60 oranında deliryum görüldü. Deliryumlu hastaların %63.7'sinde elektrolit imbalansı, %78.9'unda respiratuar hastalık, %41.1'inde azotemi, %44.4'ünde anemi, %43.3'ünde hipoalbüminemi, %76.7'sinde hipotansiyon, %73.3'ünde ateş/hipotermi, %38.9'unda metabolik asidoz etyolojik faktörler olarak tesbit edildi. Hastaların; %67.8'inde hiperaktif tip, %32.2'sinde hipoaktif " tip psikomotor aktivite tesbit edildi. Hastaların %31'ine sebebe yönelik tedavi ve diazepam, %13.3'üne sebebe yönelik tedavi ve haloperidol, %55.6'sınada sadece sebebe yönelik tedavi uygulandı. Deliryumlu grupta mortalite oranı %58.9 iken, nondeliryum grubunda mortalite oranı %0.3 bulundu(X2=438.78 p<0.0000). Sonuç olarak; deliryumun multipl etyolojik faktörlerinin olduğu, acil vakalarda deliryum sıklığının daha fazla olduğu (p<0.0000), morbidite ve hospitalizasyon süresini arttırdığı ve deliryum gelişenlerde mortalitenin daha yüksek olduğu kanaatine varıldı. 45
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Karın içi basınç artışının kardiyak, renal ve solunum sistemleri üzerine etkisi
The effect of the increase in intraabdominal pressure on the cardiac, renal and respiratory systems
CEM KAAN PARSAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Genel CerrahiÇukurova ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ALİ HAYDAR ALPARSLAN
- Swan-ganz kateterizasyonu uygulaması ve komplikasyonları
Use and complications of swan-ganz catheterization
CENGİZHAN YİĞİTLER
- Total parenteral beslenmede geliştirilen izlem protokolünün komplikasyonların görülme durumuna etkisi
Başlık çevirisi yok
AKLİME DİCLE (SARIKAYA)
- Kritik hastaların APACHE III sistemi ile değerlendirilmesi
APACHE III scoring system evaluation in critically ill patients
HÜSEYİN BOĞA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
Genel CerrahiÇukurova ÜniversitesiGenel Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALPER AKINOĞLU