İmmünoglobülin A nefropatili hastalarda immün faktörlerin araştırılması
Investigation of immune factors in IgA nephropathy
- Tez No: 69110
- Danışmanlar: DOÇ. DR. MESİHA EKİM
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Glomerülonefrit-İgA, Transforme edici büyüme faktörü-beta, İmmünofenotip tayini, İnterlökin 10, Glomerulonephritis-IgA, Transforming growth factor-beta, Immunophenotyping, Interleukin 10
- Yıl: 1998
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
81 ÖZET Çalışmamızda Türk çocuklarında IgA nefropatisinin patogenezini ve klinik progresyonunu belirlemeye yönelik olarak IgA nefropatili, böbrek fonksiyon testleri normal 13 çocuk olguda ve kontrol grubu olarak 1 8 sağlıklı çocukta ; serum IgA, IgG, IgM, C3 ve C4 düzeyleri, IgA altgruplan (IgAl ve IgA2), T ve B lenfosit düzeyleri, T lenfosit altgruplan, TGF-(3 ile EL- 10 düzeyleri belirlenmiştir. Serum total immünglobulin düzeyleri nephelometrik, IgA altgruplan radial immündiffiizyon, TGF-P ile İL- 10 düzeyleri ELISA ve lenfosit alt grupları akım sitometrisi yöntemleriyle ölçülmüştür. Sonuçlar hasta ve kontrol grubu arasında istatistiksel olarak karşılaştırılarak değerlendirilmiş ve lenfosit altgruplan, TGF-p ve İL- 10 düzeyi ile total IgA, IgAl ve IgA2 düzeyi arasındaki korelasyon araştınlmıştır. Aynca hastalar idrar bulgulan normal olanlar (n:5) ve mikroskopik hematüri ve /veya persistan proteinürisi olanlar (n:8) şeklinde iki gruba aynlarak sonuçlan karşılaştınlmış ve klinikle ilişkisi araştınlmıştır. Çalışmamızdan elde edilen sonuçlar değerlendirildiğinde serum total IgA, IgAl ve IgA2 düzeyleri hastalarda kontrole göre belirgin olarak yüksek bulunmuştur. IgA artışında lenfositlerin rolünün belirlenmesine yönelik olarak, total T lenfosit (CD3+), T lenfosit altgruplan (CD4+, CD8+), CD4/CD8 oranı, B lenfosit (CD20+), doğal öldürücü hücre (CD 16+56+) ve CD40 + B lenfosit düzeylerinin incelemesinde kontrole göre istatistiksel farklılık bulunmamıştır. Lenfosit altgruplan ile total IgA, IgAl ve IgA2 düzeyleri arasında da korelasyon bulunmamıştır. IgA dönüşümünde rolü olan TGF-P ve IL-10'un IgA sentezindeki etkisini belirlemeye yönelik olarak, serum TGF-p ve İL- 10 düzeylerinin incelenmesinde kontrole göre farklılık bulunamamıştır. TGF-p ve İL- 10 düzeyleri ile total IgA, IgAl, IgA2 düzeyleri arasında da anlamlı bir korelasyon gösterilmemiştir.82 Sonuçlanınız idrar bulgularına göre değerlendirildiğinde total IgG, IgM, IgA2, IgAlAgA2 oranı TGF- p, İL- 10 ve lenfosit altgrup düzeyleri farklılık göstermemiştir. Total IgA, IgAl, C3 ve C4 düzeylerinin ise mikroskopik hematüri ve/veya proteinürisi olan hastalarda kontrole göre daha yüksek olması klinik progresyonla ilişkili olabileceğini düşündürmüştür. Bununla birlikte hastalarımızda ağır proteinürinin olmaması ve uzun süreli izlemlerinin yapılmamış olması nedeniyle, prognoza etkileri kesin olarak belirlenememiştir. İmmünglobulin A nefropatisi patogenezinde IgA sistemindeki ve özellikle IgAl altgrubundaki regülasyon bozukluğu önemli rol oynamakla birlikte, IgA2 düzeyi de ırksal ve genetik faktörlerle ilgili olarak patogenezde etkili olabilmektedir. Çalışmamızda IgAl yüksekliği yanısıra diğer yayınlara göre IgA2 düzeyi yüksek bulunmuştur. Böbrek biyopsilerinde IgA altgruplannın incelenememesi nedeniyle IgA2 yüksekliğinin mezanşial depolanmaya eşlik edip etmediği belirlenememiştir. IgA2 yüksekliğinin ırksal - genetik faktörlerle ilgili olabileceği düşünülmüş ve hastalarımızda yüksek oranda ailede nefrit ve akraba evliliğinin öyküsünün olması bu bulguyu desteklemiştir. Daha ileri çalışmalarda hastalarımızın biyopsi materyallerinde mezanşial IgA depolanmasının altgrup ayrımının yapılması, doku gruplarının belirlenmesi ve uzun süreli izlem sonuçlarının verilmesi patogenezde ve prognozda ırksal -genetik faktörlerin önemini daha iyi aydınlatabileceği düşünülmektedir. Transforming Growth Faktör Beta'nın IgA dönüşümündeki rolüne ek olarak mezanşial hücrelerde lokal etkiyle hasara yol açması, ileriki çalışmalarda biyopsi materyallerinde incelenmesinin ve hücre kültürlerinde TGF- p, İL- 10 eklendikten sonra bu sitokinlerin, IgA sentezi üzerine etkilerinin gösterilmesinin patogenezdeki rollerini daha iyi aydınlatabileceğini düşündürmektedir.
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- İmmünglobülin A nefropatili hastalarda histopatoloji ve klinik ilişkisi
Associations of histopathology and clinical findings in immunoglobulin a nephropathy
DENİZ ENGİN GÖK
- Konjuge haemophilus influenzae tip B aşısı (PRP-T) ve immunglobulin A nefropatisi
Başlık çevirisi yok
ALPER SOYLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1996
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. SALİH KAVUKÇU
- Primer glomerülopatilerde IgA nefropatisi sıklığı, deri biopsisi ve kantitatif immünglobulin incelenmesinin tanı değeri
Başlık çevirisi yok
ALAATTİN YILDIZ
- Absans epilepsili çocuklarda serum immünoglobulin A düzeyi ve ailelerinde EEG bulguları
Başlık çevirisi yok
MİNE ÇALIŞKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1985
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Jüvenil diabetes mellituslu olgularda tükrük immunoglobulin A, çürük ve periodontal ilişki
Başlık çevirisi yok
SERAP AKYÜZ