Geri Dön

Major depresif bozukluk tanılı hastaların BDNF ilişkili kan miRNA düzeylerinin klinik özellikler ve çocukluk çağı travması ile ilişkisinin değerlendirilmesi: Karşılaştırmalı bir çalışma

Evaluation of the relationship of BDNF-related blood miRNA levels of patients with major depressive disorder with clinical features and childhood trauma: A comparative study

PDF İndir

  1. Tez No: 679080
  2. Yazar: EBRU ÇİFTÇİ
  3. Danışmanlar: DOÇ. İKBAL İNANLI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Psikiyatri, Psychiatry
  6. Anahtar Kelimeler: Depresif bozukluk, Depresyon, Mikro RNA, Polimeraz zincirleme reaksiyonu, RNA, Ölçekler, Depressive disorder, Depression, Micro RNA, Polymerase chain reaction, RNA, Scales
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Konya Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Psikiyatri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: MDB'li hastalar ile sağlıklı bireylerde serumdaki let-7a-3p, miR-206, miR-155-5p, miR-134-5p düzeylerinin karşılaştırılması ve MDB'de düzeyi değişen miRNA'ların belirlenmesi ve bu miRNA'ların MDB'de serum düzeylerinin biyobelirteç olarak kullanılabilirliğini göstermeyi amaçladık. Ayrıca bu biyobelirteç adaylarının klinik özellikler ve çocukluk çağı travması ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. YÖNTEM: Çalışmamıza, DSM-5 kriterlerine göre MDB tanısı alan 48 hasta ile yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi bakımından eşleştirilmiş 48 sağlıklı kontrol alınmıştır. Hastaların belirtilerini ve hastalığın şiddetini değerlendirmek amacıyla Hamilton Depresyon Değerlendirme Ölçeği (HAM-D), Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ), İntihar Olasılığı Ölçeği (İOÖ), Başa Çıkma Tutumlarını Değerlendirme Ölçeği (COPE) ve Montreal Bilişsel Değerlendirme Ölçeği (MoCA) uygulandı. Serum miRNA düzeyleri Real Time PCR (Q-PCR) yöntemi ile ölçüldü. BULGULAR: Depresyon ve kontrol grupları arasında yapılan karşılaştırmalar sonucunda; MDB'li hastalarda miR-134-5p düzeyinin kontrollere göre anlamlı olarak azaldığı (p<0.001) ve miR-206 düzeyinin hastalarda kontrollere göre anlamlı olarak yüksek olduğu bulunmuştur (p=0.002). Hastaların periferik kanda ölçülen miR-134-5p düzeyii ile depresif belirti süresi (r=0,030 p=0.034) arasında pozitif yönde; MoCA puanı (r=-0.308 p=0.033) ve COPE işlevsel olmayan başa çıkma puanı (r=-0.289 p=0.046) arasında negatif yönde anlamlı doğrusal ilişki saptanmıştır. Oluşturulan model sonucunda; MoCA, ÇÇTÖ fiziksel istismar ve COPE işlevsel olmayan başa çıkma ölçek puanları miR-134-5p düzeylerini öngören değişkenler olarak belirlendi (sırasıyla; p=0.049, p=0.024 ve p=0.049). SONUÇ: Çalışmamızın başlıca bulgusu MDB'li hastalarda miR-134-5p düzeyinin anlamlı olarak düşük ve miR-206 düzeyinin anlamlı olarak yüksek bulunmasıdır. Bu bulgu MDB etyopatogenezinde miRNA'ların yerinin aydınlatılması açısından önemli bir bilgidir.

Özet (Çeviri)

OBJECTİVE: Comparison of let-7a-3p, miR-206, miR-155-5p, miR-134-5p levels in serum in patients with MDD and healthy individuals, and the determination of miRNAs with varying levels in MDB and we aimed to show the usability of the levels as biomarkers. In addition, we aimed to evaluate the relationship of these biomarker candidates with clinical features and childhood trauma. METHOD: 48 patients diagnosed with MDD according to DSM-5 criteria and 48 healthy controls matched in terms of age, gender and education level were included in our study. Hamilton Depression Rating Scale (HAM-D), Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), Suicide Probability Scale (SPS), Coping Attitudes Scale (COPE) and Montreal Cognitive Assessment (MoCA) was applied. Serum miRNA levels were measured by Real Time PCR (Q-PCR) method. RESULTS: As a result of the comparisons between the depression and control groups; It was found that the level of miR-134-5p was significantly decreased in patients with MDD compared to controls (p <0.001) and the level of miR-206 was significantly higher in patients compared to controls (p = 0.002). The patients' miR-134-5p level was positive correlated between the duration of depressive symptoms (r=0.030 p=0.034); a negative correlation was found between MoCA score (r=-0.308 p=0.033) and COPE dysfunctional coping score (r=-0.289 p=0.046). As a result of the created model; MoCA, CTQ physical abuse and COPE dysfunctional scale scores; were determined as the variables predicting miR-134-5p levels (respectively; p=0.049, p=0.024 and p=0.049). CONCLUSION: The main finding of our study is that the level of miR-134-5p is significantly lower and the level of miR-206 is significantly higher in patients with MDD. This finding is an important information in terms of elucidating the place of miRNAs in MDD etiopathogenesis.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    731950

    Major depresif bozukluk hastalarında tekrarlayıcı transkranyal manyetik stimulasyon (rTMS) tedavisi sonrası nörotrofik faktör ve serum nöroaktif steroid düzeylerindeki değişimin incelenmesi

    Investigation of changes in neurotrophic factor and serum neuroactive steroidlevels after repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) treatment inmajor depressive disorder patients

    MUHAMMED EMİN BOYLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    PsikiyatriBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMET KIRPINAR

    DOÇ. DR. ŞENOL TURAN

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZGE KILIÇ

  2. Tez No

    665325

    Major depresyon hastalarında elektrokonvülzif tedavinin (EKT) beynin fonksiyonel bağlantılarına ve serum bdnf düzeylerine etkisi ile bunların arasındaki ilişkiler

    The effects of electroconvulsive therapy on brain functional connections and serum BDNF levels and the relationships of these in patients with major depressive disorder

    BEYDA GÜLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    PsikiyatriErciyes Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AKİF ASDEMİR

  3. Tez No

    307149

    Melankolik özellikler gösteren majör depresif bozukluk tanısı almış hastalarda serum beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF), vasküler endotel büyüme faktörü (VEGF) ve leptin düzeyleri

    Serum brain derived neurotrophic factor (BDNF), vascular endothelial growth factor (VEGF) and leptin levels in patients with the diagnosis of major depressive disorder with melancholic features

    ZEYNEP KOTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    PsikiyatriUludağ Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SELÇUK KIRLI

  4. Tez No

    272809

    Depresyon hastalarında elektrokonvülsif tedavinin beyinden türeyen nörotrofik faktör düzeylerine etkisi

    The effect of electroconvulsive therapy on brain derived neurotrophic factor levels in depressed patients

    MEHMET BAYIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    PsikiyatriDokuz Eylül Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TUNÇ ALKIN

  5. Tez No

    466945

    Bipolar depresif bozukluk, majör depresif bozukluk ve sağlıklı kontrol arasında BDNF düzeyinin çocukluk çağı travmaları ve mizaç özellikleri ile karşılaştırılması

    Comparison of bdnf levels between bipolar depressive disorder, major depressive disorder and healthy control with childhood trauma and temperament trait

    AHMET İNEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PsikiyatriSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İBRAHİM TAYMUR

Geri Dön