The evaluation of running biomechanics among runners
Koşucularda koşu biyomekaniği değerlendirmesi
- Tez No: 674310
- Danışmanlar: PROF. DR. FERYAL SUBAŞI
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Physiotherapy and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Koşu analizi, Koşucu, Amatör koşucu, Koşu biyomekaniği, Koşu performans, Biyomekanik, Biyomekanik analiz, Koşu, Spor, Spor performansı, Sporcular, Running analysis, Runners, Amateur runner, Running biyomechanics, Run perpormance, Biomechanics, Biomechanical analysis, Running, Sports, Athletic performance, Sportsmen
- Yıl: 2021
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Yeditepe Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Spor Fizyoterapisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Modern yaşamda sağlıklı yaşam tarzının sürdürülmesi konusunda artan farkındalık ile koşu aktivitesi sadece profesyonel değil amatör sporcular tarafından da popüler hale gelmektedir. Kardiyovasküler dayanıklılığı arttıran koşu, bilinçsiz yapıldığı taktirde sporcuların akut ve kronik kas- iskelet sistemi yaralanmaları yaşamasına neden olabileceği göz önünde bulundurulduğunda her seviyeden koşucu için koşu biyomekaniğinin anlaşılması, yaralanmaların önlenmesine katkı sağlayabilir ve koşu performansının gelişimini destekleyebilir. Bu nedenle bu çalışmanın amacı; amatör koşucularda koşu biyomekaniği ve sıçrama parametrelerini ölçmek ve bu parametrelerin birbirleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Çalışmaya koşu eğitimi almış, yıllık yarış hedeflerine göre koşu antrenmanı periyotlaması olan, 22 amatör koşucu (32.23±6.43 yıl ) dahil edilmiştir. Her bir koşucunun ayak- ayak bileği duruşu ayak postür indeksi ve footbalance taban analizi sistemiyle; ayak bileği fonksiyonel dorsifleksiyon açısı Weight Bearing Lunge Test ile ölçülmüştür. Performansa bağlı testler, optojump system aracılığıyla, maksimal dikey sıçrama yüksekliği testi, (Height) ve koşu biyomekanik parametreleri ise Treadmill koşu testi (temas süresi, temas fazı, uçuş süresi, flat fazı, itiş fazı, adım uzunluğu, adım genişliği ve yüksekliği) ile ölçülmüştür. Koşu ve sıçrama ölçümlerinden önce her koşucu standardize ısınma programı (12km/h e kadar 3 dakika koşu) ve mobilite egzersizi verilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, ayağın pozisyonel duruş parametreleri ve biyomekanik koşu parametreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır(p>0,05). Bununla birlikle ayak dorsifleksiyon açısı yüksek olan koşucularda maksimal vertikal sıçrama daha yüksektir (p<0,05). Koşudaki ayağın yerden yüksekliği ile maksimal vertikal sıçrama yüksekliği arasında herhangi bir ilişki bulunamamıştır. (p>0,05). Koşu parametrelerinden temas süresi ve temas fazında, adım uuznluğu ve adım genişliği arasında negatif korelasyon bulunmuştur (p<0,05). Koşudaki ayağın yerden yüksekliği ve temas fazı ile adım genişliği arasında pozitif korelasyon vardır. (p<0,05) Sonuç olarak, koşu biyomekaniğini değerlendirirken statik değerlendirmelerin yanında dinamik performans ölçümlerinin yapılmasının koşu biyomekaniğini değerlendirmede ve performansı geliştirecek öneri sunmada değerli olduğunu düşünmekteyiz. Belli bir seviyedeki amatör koşucularda, koşu performansını etkileyecek adım uzunluğunu ve genişliğini arttırmak için ayağın yerden yüksekliğini, temas fazını ve süresini baz alan reaksiyon zaman drilleri, orta ön ayak koşu basış drilleri ve yatay düzlemde sıçrama egzersizleri, proprioception- denge egzersizleri önerilebilir. Bunlara ek olarak koşucularda dikey sıçrama performansını arttırmaya yönelik ayak bileği mobilite ve ayak tabanının harekete uyum yeteneğini arttıracak esneklik ve kuvvet egzersiz önerilerinde bulunulabilir.
Özet (Çeviri)
With the increasing awareness of maintaining a healthy lifestyle in modern life, running activity is becoming popular not only by professional but also amateur athletes. Considering that running, which increases cardiovascular endurance, can cause athletes to experience acute and chronic musculoskeletal injuries if done unconsciously, understanding running biomechanics for runners of all levels can contribute to the prevention of injuries and support the development of running performance. Therefore, the purpose of this study is; to measure running biomechanics and vertical jump parameters in amateur runners and to examine the relationship between these parameters. The study included 22 amateur runners (32.23 ± 6.43 years) who received running training and had a running training period according to their annual race goals. Foot posture index and footbalance sole analysis system of each runner's foot and ankle posture in stance position; Functional dorsiflexion angle of the ankle was measured with the Weight Bearing Lunge Test. Performance-related tests are performed by optojump system, Squat Jump Test, (Height) and running biomechanical parameters are Treadmill running test (contact time, contact phase, flight time, foot flat phase, propulsion phase, stride length, step length and height). measured. Before running and jumping measurements, each runner was given a standardized warm-up program (3 minutes of running up to 12 km / h) and mobility exercise. As a result of this study, there is no statistically significant relationship was found between positional stance parameters of the foot and biomechanical running parameters (p> 0.05). However, maximal vertical jump is higher in runners with a high foot dorsiflexion angle (p <0.05). In addtion, no relationship was found between the height of the foot in running from the ground and the maximal vertical jump height. (p> 0.05). A negative correlation was found between contact time and contact phase, step length and stride length which are among the running parameters (p <0.05). There is a positive correlation between height, contact phase and step length in running. (p <0.05) In conclusion, while evaluating running biomechanics, we consider that dynamic performance measurements as well as static evaluations are valuable in evaluating running biomechanics and offering suggestions to improve running performance. For amateur runners of a certain level, reaction time drills based on the height, contact phase and duration of the foot from the ground, middle forefoot running press drills and horizontal jumps exercises, proprioception-balance exercises can be recommended to increase the step length and stride length that will affect the running performance. In addition, ankle mobility exercise and recommendations and suggestions can be given to increase the ability of the arch of the foot to adapt to movement can be made to increase vertical jumping performance in runners.
Benzer Tezler
- Footwear effects on insole–forceplate agreement via statistical parametric mapping
Ayakkabi türlerinin pedar–kuvvet plakasi uyumu üzerindeki etkileri: istatistiksel parametrik haritalama yöntemiyle değerlendirme
ASMA ALI MOHAMUD JAMA
Yüksek Lisans
İngilizce
2025
BiyomühendislikBahçeşehir ÜniversitesiBiyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ BURCU TUNÇ ÇAMLIBEL
- Ayak kor egzersizlerinin adölesan voleybol oyuncularında ayak biyomekaniği, denge ve sportif performans ile yaralanma insidansı üzerine olan etkinliğinin araştırılması
Investigation of the effects of foot core exercises on foot biomechanics, balance, sportif performance and injury incidance in adolescents volleyball players
ADİL AKSU
Doktora
Türkçe
2022
Fizyoterapi ve RehabilitasyonAnkara Yıldırım Beyazıt ÜniversitesiFizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ERTUĞRUL DEMİRDEL
- Futbolcularda yorgunluğun alt ekstremite biyomekaniği ve propriyosepsiyonuna etkisi
The effects of fatigue on lower extremity biomechanics and proprioception in football players
CİHAN BAYKAL
- Musculus tibialis posterior insertio özelliklerinin tuberositas ossis navicularis ve medial longitudinal ark ile ilişkisi
The relationship of tibialis posterior insertio features with tuberosity of navicular bone and medial longitudinal arch
TURAN KOÇ
- İnsan fetüsü ayaklarında mm.lumbricales ve bu kasların inervasyon paterninin anatomik açıdan değerlendirilmesi
Anatomic evaluation of mm. lumbricales in feet and their innervation patterns in human fetuses
BETÜL ASENA KARA