Geri Dön

Obez diyabetli sıçanlarda metformin, pioglitazon, exenatid ve egzersizin karaciğer yağlanması üzerine etkisi: IRS-1 ve SOCS3 moleküllerinin rolü

The effects of metformin, pioglitazone, exenatide and exercise on fatty liver in obese diabetic rats; the role of IRS-1 and SOCS3 molecules

PDF İndir

  1. Tez No: 666276
  2. Yazar: KEMAL OZAN LÜLE
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ERSİN AKARSU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Gastroenteroloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, Gastroenterology
  6. Anahtar Kelimeler: Karaciğer yağlanması, antidiyabetik ilaçlar, egzersiz, IRS-1, SOCS3, Diabetes mellitus, Eksenatid, Gen ifadesi, Metformin, Obezite, Pioglitazon, Fatty liver, antidiabetic drugs, exercise, IRS-1, SOCS3, Diabetes mellitus, Exenatide, Gene expression, Metformin, Obesity, Pioglitazone
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Obeziteyle indüklenen inflamasyon mekanizması, insülin direncinin sebebi olabilecek bir mekanizma olarak görülmekte ve non alkolik yağlı karaciğer hastalığında (NAYKH) rolü olduğu düşünülmektedir. Tip 2 diyabet ve obezitede kas, karaciğer ve yağ dokusunda insülin etkisinin oluşabilmesi, insulin reseptör substrat (IRS) proteinlerinin aktivitesiyle yakın ilişkilidir. IRS gibi insülin sinyal moleküllerinin, özellikle sitokin sinyal baskılayıcıları (SOCS) artışına bağlı olarak patolojik yıkımı deneysel diyabette gösterilmiştir. Çalışmamızın amacı, obez diyabetli sıçanlarda tip 2 diyabette kullanılan metformin, pioglitazon, exenatide ve egzersiz tedavilerinin karaciğer yağlanması üzerine etkileri ve bu süreçte Irs-1 ve Socs3 moleküllerinin rolünü belirlemektir. Materyal ve Metod: Çalışmaya ağırlıkları 180-220 gram arasında değişen ve randomize olarak 6 gruba ayrılan 48 wistar albino erişkin erkek sıçan alınmıştır. Kontrol grubu (K) 8 hafta boyunca standart yem ile beslenmiştir. Yağlı karaciğere sahip obez sıçan modeli 4 hafta süreli %60 yağlı diyetle oluşturulmuştur. Sonrasında STZ ile diyabet indüklenen bu obez gruplara 4 hafta boyunca ilaç tedavisi ((metformin(Ob+D+M), pioglitazon(Ob+D+P), exenatide(Ob+D+Ex)) veya egzersiz(Ob+D+Egz) uygulanmıştır. Tüm sıçan gruplarından karaciğer doku örnekleri alınarak histopatolojik ve genetik analizler yapılmıştır. Bulgular: Araştırma sonunda Ob+D grubunun ortalama steatoz derecesi K grubuna göre anlamlı olarak yüksekti. Ob+D+Ex ve Ob+D+Egz gruplarının ortalama steatoz dereceleri Ob+D grubuna göre istatistiksel açıdan anlamlı olarak azaldı (p<0.001). Ortalama steatoz derecesi en düşük olan grup Ob+D+Egz grubu idi. Araştırma sonunda Ob+D grubunun Socs3 ekspresyonuna göre ortalama boyanma yoğunluğu K grubuna göre anlamlı olarak yüksekti. Tüm tedavi gruplarının (Ob+D+M, Ob+D+P, Ob+D+Ex, Ob+D+Egz) Socs3 ekspresyonuna göre ortalama boyanma yoğunlukları diyabetli obez gruba (Ob+D) kıyasla istatistiksel olarak anlamlı ölçüde azaldı. Bu azalma Ob+D+M ve Ob+D+P gruplarında daha belirgin idi (p<0.05). Araştırma sonunda Ob+D grubunun Irs-1 ekspresyonuna göre ortalama boyanma yoğunluğu K grubuna göre anlamlı olarak düşüktü. Ob+D+Ex grubu, Ob+D+Egz grubu ve Ob+D+P grubunun Irs-1 ekspresyonuna göre ortalama boyanma yoğunlukları Ob+D grubuna göre istatistiksel açıdan anlamlı olarak arttı (p<0.05). Ob+D+Ex grubunun Irs-1 ekspresyonuna göre ortalama boyanma yoğunluğu diğer gruplara göre daha belirgin idi. Genetik analizlerde karaciğer dokularında Socs3 ve Irs-1 genlerine ait kat değişimleri incelendiğinde obez diyabetli grup ile tedavi grupları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). Sonuç: Çalışmamızda egzersiz ve exenatide tedavileri; steatoz derecesinin azaltılmasının yanı sıra hem Socs3 ekspresyon düzeyinin azaltılması hem de Irs-1 ekspresyon düzeyinin arttırılmasında öne çıkan tedavi yöntemleri olarak görünüyordu. Öte yandan metformin ve pioglitazon tedavilerinde Socs3 ekspresyon düzeylerinin daha belirgin olarak azalması; bu tedavi yöntemlerinin NAYKH'li hastalarda inflamatuvar süreçlerin önlenmesinde iyi birer seçenek olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: Obesity-induced inflammation mechanism is seen as a mechanism that may be the cause of insulin resistance and it is thought to cause non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD). The effect of insulin in muscle, liver and adipose tissue in type 2 diabetes and obesity is closely related to the activity of insulin receptor substrate (IRS) proteins. Pathological destruction of insulin signaling molecules such as IRS, especially due to the increase of cytokine signal suppressors (SOCS), has been demonstrated in experimental diabetes. The aim of this study was to determine the effects of metformin, pioglitazone, exenatide and exercise treatments used in type 2 diabetes on fatty liver and the role of Irs-1 and Socs3 molecules in this process in obese diabetic rats. Material and Method: The study was conducted on 48 wistar albino adult male rats weighing 180-220 grams and randomly divided into 6 groups. The control group (K) was fed with standard feed for 8 weeks. The obese rat model with fatty liver was formed with a 60% fat diet for 4 weeks. Afterwards, drug treatment ((metformin (Ob+D+M), pioglitazone (Ob +D+P), exenatide (Ob+D+Ex)) or exercise (Ob+D+Egz) was applied for 4 weeks to these obese groups, in which diabetes was induced by STZ. At the end of the experimental protocol, liver tissue samples were taken from all rat groups and histopathological and genetic analyzes were performed. Results: At the end of the study, the mean steatosis degree of the Ob+D group was significantly higher than the K group. The mean steatosis degrees of the Ob+D+Ex and Ob+D+Egz groups were statistically significantly decreased compared to the Ob+D group (p <0.001). The group with the lowest mean steatosis grade was the Ob+D+Egz. Mean staining intensity of Ob+D group according to Socs3 expression was significantly higher than the K group. Mean staining intensities according to Socs3 expression of all treatment groups (Ob+D+M, Ob+D+P, Ob+D+Ex, Ob+D+Egz) were statistically significantly decreased compared to the diabetic obese group (Ob+D). Decrease in Socs3 expression was more significant in Ob+D+M and Ob+D+P groups. (p<0.05). Mean staining intensity of the Ob+D group according to the Irs-1 expression was significantly lower than the K group. Mean staining intensities of Ob+D+Ex group, Ob +D+Egz group and Ob+D+P group according to Irs-1 expression statistically significantly increased compared to Ob+D group (p <0.05). Average staining intensity of Ob+D+Ex group according to Irs-1 expression was more significant than other groups. When the fold changes of Socs3 and Irs-1 genes in liver tissues were examined in genetic analysis, no statistical significance was found between the obese diabetic group and the treatment groups (p> 0.05). Conclusion: In our study, exercise and exenatide treatments seemed to be the prominent treatment methods by showing a statistically significant effect in decreasing the degree of steatosis, decreasing the Socs3 expression level and increasing the Irs-1 expression level. On the other hand, more significant decrease in Socs3 expression levels in metformin and pioglitazone treatments shows that these treatment methods can be good options in preventing inflammatory processes in patients with NAFLD.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    734586

    Tip 2 diyabetli obez ratlarda düzenli egzersiz ve düzenli egzersiz ile birlikte metformin kullanımının nesfatin-1 hormonu üzerine etkileri

    Effects of regular exercise and use of metformin on nesfatin-1 hormone in obese rats with type 2 diabetes

    EBRU ÖZÜDOĞRU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    SporBurdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi

    Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EMRAH ATAY

    DOÇ. DR. HALİL AŞCI

  2. Tez No

    281444

    Diyabet ve yüksek yağlı diyetin sıçanlarda aldo-keto redüktaz enzim aktivitesi üzerine etkisi

    The effect of diabetes and high-fat diet on aldo-keto reductase enzyme activity.

    EVİN YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    BiyokimyaAnkara Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NET DAŞ EVCİMEN

  3. Tez No

    390047

    Diyabet kaynaklı kalp fonksiyon bozukluğunda hücre içi iyon derişimleri ile fosfodiesterazların aktiviteleri arasındaki ilişkinin tip 2 obez-sıçan modelinde incelenmesi

    Investigation of the cross talk between intracellular ion concentrations and phosphodiesterase activities in type-2 diabetes induced cardiac dysfunctions

    ESMA NUR OKATAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    BiyofizikAnkara Üniversitesi

    Biyofizik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BELMA TURAN

  4. Tez No

    739410

    Maternal obesity effect on offspring pancreatic endocrine cells: Investigation of the cell transdifferentiation profile that causes diabetic susceptibility

    Maternal obezitenin yavru pankreas endokrin hücreleri üzerindeki etkisi: Diyabetik yatkınlığına yol açan hücre transdönüşüm profilinin araştırılması

    MEHMET SEDAT FEYAT

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    BiyolojiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TÜLİN YANIK

    DOÇ. DR. SALİH ÖZÇUBUKÇU

  5. Tez No

    520381

    Obez sıçan modelinde pankreas ve hipokampus dokularında ucp2 gen analizi

    Ucp2 gen analysis in pancreas and hippocampus of obese rat model

    ZEYNEP ULUKÜTÜK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Tıbbi BiyolojiGaziantep Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SİBEL OĞUZKAN BALCI

    DOÇ. DR. CAN DEMİREL

Geri Dön