Semptomatik temporomandibular subluksasyonu olan hastalarda dekstroz proloterapinin etkinliğinin değerlendirilmesi; randomize kontrollü çalışma
The effectiveness of prolotherapy in patients with painful temporomandibular subluxation; randomized controlled trials
- Tez No: 665426
- Danışmanlar: PROF. DR. DEMİRHAN DIRAÇOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
- Anahtar Kelimeler: Glükoz, Proloterapi, Temporomandibular eklem, Temporomandibular eklem hastalıkları, Glucose, Prolotherapy, Temporomandibular joint, Temporomandibular joint disorders
- Yıl: 2021
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Ağrılı temporomandibular subluksasyonla birlikte temporomandibular disfonksiyonu (TMD) olan hastalarda; dekstroz proloterapinin, ağrı, maksimum ağız açıklığı ve yaşam kalitesi üzerine olan etkinliğini araştırmaktır. Hastalar ve Yöntem: Prospektif, randomize ve kontrollü olarak planlanan çalışmamıza, temporomandibular hipermobilitesi olan, ağrılı subluksasyon öyküsü bulunan 60 hasta dahil edildi. Hastalar iki gruba randomize edildi. Proloterapi grubuna (PG, n=30) proloterapi enjeksiyonu yapılırken, kontrol grubuna (KG, n=29) sham enjeksiyon uygulandı. Her iki gruba da ev egzersiz programı ve hasta eğitimi verildi. Hastalar tedavi öncesi, son enjeksiyondan 4 hafta ve 12 hafta sonra olmak üzere; eklem hareket açıklıkları, istirahat ve aktivite sırasında çene ağrısının şiddeti, basınç ağrı eşiği (BAE), yaşam kalitesini ölçen günlük yaşam aktivitesi vizüel analog skalası (GYA-VAS) ile ağız sağlığı etki ölçeği kısa formu (OHIP-14) skorlarıyla değerlendirildi. İstatistiksel analizde tüm değerlendirmelerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Tedavi sonunda 12. haftada dekstroz proloterapi tedavisi; maksimum ağız açıklığının (MAA) azaltılmasında (PG= 57,4mm ± 2,5mm ve KG= 54,6mm ± 3,4mm), aktivite ve istirahat çene ağrısının azaltılması ve günlük yaşam aktivitesinin iyileştirilmesinde plaseboya göre anlamlı olarak daha üstün bulundu (p<0,05). Bu klinik iyileşme son enjeksiyondan 1 ay sonraki kontrollerde gözlenmedi. Tedavi sonunda PG'nin lateral eklem hareket ölçümleri, protrüzyon ölçümü, BAE ölçümü ve OHIP-14 skorlarında KG'ye göre istatistiksel bir üstünlük saptanmadı. Sonuç: Çalışmamızda ağrılı temporomandibular subluksasyonu ve disfonksiyonu bulunan hastalarda dekstroz proloterapinin, MAA'yı azaltarak hipermobilitenin neden olduğu ağrıyı azalttığı ve hastaların yaşam kalitesi üzerine olumlu etkiler gösterdiği bulunmuştur. Buna göre konservatif tedaviye dirençli hastalarda dekstroz proloterapinin tedavi programına eklenmesi mantıklı görünmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: To investigate the effectiveness of dextrose prolotherapy on pain, maximum mouth opening (MMO) and quality of life in patients, who have temporomandibular dysfunction (TMD) with painful temporomandibular subluxation. Patients and Methods: 60 patients with a history of painful subluxation and temporomandibular hypermobility were included in our prospective, randomized and controlled study. Patients were randomized into two groups. Prolotherapy was injected to the prolotherapy group (PG, n = 30) while sham injection was applied to the control group (KG, n = 29). Home exercise program and patient education were given to both groups. Patients were evaluated with range of motion, severity of jaw pain during rest and activity, pressure pain threshold (PPT), daily life activity visual analogue scale, measuring quality of life and oral health impact scale short form (OHIP-14) scores. The evaluations were made before the treatment, at the 1st and 3rd months after the treatment. Statistical tests were conducted at the 0.05 significance level for all outcome measures. Results: Prolotherapy treatment was found to be effective in reducing the maximum mouth opening (MMO) (57.4mm ± 2.5mm vs. 54.6mm ± 3.4mm), reducing resting and activity jaw pain, also improving the effects of daily living activities compared to placebo treatment at he 3 month follow up (p <0.05). This clinical improvement was not observed in the 1 month follow-up. There was no significant difference between PG and CG groups in the lateral joint motion, proturusion measurement, PPT measurement and OHIP-14 scores. Conclusion: In our study, prolotherapy has been shown to be effective in patients who have TMD with painful temporomandibular subluxation. Prolotherapy decreases the pain symptoms and positively affects the quality of life by restricting MMO and preventing hypermobility. It seems reasonable to addition of dextrose prolotherapy to treatment in patients with resistant to conservative treatment.
Benzer Tezler
- Diabetes insipidus
Başlık çevirisi yok
ALİ DUMANKAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ
- Gebelikte asemptomatik bakteriüri
Başlık çevirisi yok
MERAL UZUNSEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Kadın Hastalıkları ve DoğumCumhuriyet ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı