Geri Dön

Son 4 yıl acile başvuran el yaralanma olgularının retrospektif değerlendirilmesi

Retrospective evaluation of hand injury cases admitted to emergency department for the last 4 years

  1. Tez No: 650259
  2. Yazar: MEHMET BEŞİR ÖNER
  3. Danışmanlar: PROF. DR. OĞUZ ÇETİNKALE
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Epidemiyoloji, Yaralanma, Acil servis-hastane, El yaralanmaları, Retrospektif çalışmalar, Yaralar ve yaralanmalar, Hand, Epidemiology, Injury, Emergency service-hospital, Hand injuries, Retrospective studies, Wounds and injuries
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
  10. Enstitü: Cerrahpaşa Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaçlar: Acil el yaralanmaları acil servislere başvuran hastaların önemli bir kısmını oluşturmaktadır. Ciddi iş gücü ve işlev kaybına ayrıca sosyoekonomik problemlere yol açmaktadır. Bu çalışmanın amacı hastanemizde Acil Bölümü'ne başvuran el yaralanma olgularının demografik, etiyolojik ve klinik özelliklerini değerlendirmek ve halk sağlığı açısından el yaralanmalarını önleyici çıkarımlarda bulunmaktır. Gereç ve Yöntem: Ağustos 2016-Temmuz 2020 arasında acil bölümüne başvuran hastaların verileri hastane kayıt sisteminden retrospektif olarak değerlendirildi. El yanıkları, el enfeksiyonları, humerus kırıkları ve polikliniğe geç başvuran el yaralanmaları çalışmaya dahil edilmedi. Bulgular: 10352 hastada çalışmaya dahil edildi. Yaş ortalaması 28.4 ±17.5 (2 ay-98 yıl) idi. Yaralanmalar en sık 25-34 (%18,7) yaş aralığında meydana gelmişti. Olguların %70,3'ü erkeklerde ve %49,7'si sol elde meydana gelmişti. Yaralanmaların %27,8'si yaz aylarında ve %30,0'u hafta sonu gerçekleşmişti. En sık yaralanan bölge parmaklardı, en çok 2. ve 3. parmak yaralanmıştı. Yaralanma nedeni bilinen olgularda en sık nedenler düşme, iş kazası ve ev kazasıydı. Cama-duvara yumruk vurma (%7,7) önemli nedenlerden biriydi. En sık kemik kırığı/dislokasyon (%45,5), primer cilt-tırnak yaralanmaları (%36,9) ve tendon yaralanmaları (%11,7) meydana gelmişti. Hastaların %6,3'ünü oluşturan 302 olguda amputasyon meydana gelmişti. Sonuç: Bireysel ve toplumsal güvenlik bilincinin arttırılması, sosyal yaşam alanları dizayn edillirken güvenlik unsurunun göz önünde tutulması, ev içi dizaynda özellikle çocukların güvenliğine dikkat edilmesi, iş güvenliğinin her alanda sağlanması, gerekli güvenlik eğitimlerinin zamanında yapılması, adli suçlara karşı etkin önlemlerin alınması, özelllikle cama-duvara yumruk vakaları gibi öfke kontrol bozukluğu olan bireylerin rehabilite edilmesi ile el yaralanmaları büyük oranda azaltılabilir.

Özet (Çeviri)

Aims: Hand injury which is the major cause of emergency department admissions results in significant loss of work power and functionality. The aim of this study is to evaluate demographical information of the patients applying to our institution's emergency department, investigating the clinical features, and deduce safety and preventive measures for public. Materials and Methods: We retrospectively examined data of the patients applying to the emergency department with hand trauma between August 2016 and July 2020. Burns, infections, fracture of the humerus and patients applying to the outpatient clinic were excluded. Results: A total of 10352 patients were included. Mean age was 28.4 ±17.5 (098). Majority of the injuries occurred in patients between 25-34 of age (18,7%). Seventy percent of the patients were male, and the 49,7% of the injuries involved the left hand. %28 of cases occurred in summer and 30% on weekends. Injuries most commonly involved the digits. Most common cause of hand injury was falls, workrelated injuries and home injuries. Punching glass and wall were one of the significant cause of injury(7,7%). Most common type of injury was fracturedislocations (45,5%). Amputations comprised 6,3% of the all injuries. Conclusions: In order to reduce the prevalence of the hand injuries; personal and public awareness should be created. Attention should be made during creation of public places to provide safe environment. Educational support should be provided and preventive measures should be taken for criminal activities. Psychological rehabilitation should be available for patients with anger problems.

Benzer Tezler

  1. 0-6 yaş grubu çocuklarda el yaralanmalarının retrospektif analizi: Klinik çalışma

    Retrospective analysis of hand injuries in children aged between 0 and 6 years: Clinical study

    AZİMET ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ETHEM GÜNEREN

  2. Dizin akut travmatik hemartrozunda alçı uygulamalarının sonuçları

    Başlık çevirisi yok

    İBRAHİM HALİT PINAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1990

    Ortopedi ve Travmatolojiİstanbul Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

  3. İştahsızlık yakınması olan çocuklarda gastrointestinal motilite bozukluğunun ve prokinetik tedaviye yanıtın araştırılması

    Gastrointestinal motility disorders and response to therapy with prokinetic agents in children with poor appetite

    ÖZLEM BEKEM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. BENAL BÜYÜKGEBİZ

  4. Radius alt uç kırıklarında artroskopik yardımlı tedavi yöntemleri

    Arthroscopic assisted treatment for distal radius intraarticular fractures

    KADİR YALDIZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Ortopedi ve TravmatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET EKİN

  5. Aile hekimlerinin birinci basamakta sık görülen dermatolojik lezyonlar hakkındaki bilgi düzeylerinin incelenmesi

    Examination of the knowledge levels of family physicians about dermatologic lessions that are commonly encountered in primary care

    ARZU AYBEK YILMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Onkolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN CAN