Araştırma ve uygulamalar sürecinde heykelde soyutlama
Abstraction in sculpture at the process of research and applications
- Tez No: 63790
- Danışmanlar: PROF. REMZİ SAVAŞ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Güzel Sanatlar, Fine Arts
- Anahtar Kelimeler: Heykel sanatı, Soyutlama, Sculpture art, Abstraction
- Yıl: 1997
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Heykel Ana Sanat Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Doğayı kendine uyumlama sürecindeki insanın eylemlilikleri, düşünme aşamalarını etkilemekte ve insan kendini çözümlemeye başlayarak dünyayı ve yaşamı sanatsal-imgesel anlamda kavramaya başlamaktadır. Bilim ve felsefe tarafından araştırılıp bilinebilen doğa dili, doğayla birlikte varola gelmektedir. Dış dünyadan farklı olarak insanın kendi dünyasında kendini anlatabileceği kendi dilini oluşturması zorunluluğu vardır, insan kendi doğasındaki birşeyi o şeyde kalarak anlatamadığı için, o şeyin yerine genel doğadan bir şey koyarak anlatmayı dener. Böylece bir metafor yaratmakta ve oluşan imgeler aracılığıyla soyutlama yapmaktadır. Duyular ve algılar bize objeleri verirler. Algının verdiği obje bize bir gerçekliği göstermektedir. Estetik algı ise bütünsel bir kavrama olarak bize objeyi vermektedir. Bir yanıyla gerçek olanı, bir yanıyla tinsel olanı gösteren estetik objenin yapısındaki heterojen durum, estetik algının bütünselliğinde erimektedir. Soyutlama süreçleri içinde gerçekliğin düşsele dönüşmesi ile sanatsal etkinliğin imgesel-biçimsel alanı oluşmaktadır. Düşsel olanın yani imgesel biçimin gerçekliğe aktarılmasıyla da süreç tamamlanmaktadır. Düşseli gerçekliğe taşıyabilme eyleminde, yaşanırken kazanılmış imgenin yerine duyu-algı gereçleri konmaktadır. Böylece düşsel (imgesel) olanın duyu-algı gereçleriyle anlatılması, yaşantısal imgenin yeniden gerçekliğe aktarılması, sanat yapıtına dönüştürülmesi sağlanmaktadır.II Bir nesnenin soyutlanması süreci içerisinde, dönüştürme işlemi sırasında belirleyici karakterler ayrılmakta ve sadece“gerekli”form vurgulanmaktadır. Süreç sonucunda oluşan formla başlangıçtaki form arasındaki ilişkilerin kurulabilirliği ölçüsünde işlerin soyut olup olmadığı yargısına varılabileceği düşünülmektedir. Bazı konumlarda heykeldeki nesneler nesne olarak bir anlam taşımamaktadırlar; sadece göstergesel olarak önemli sayılabilirler. Sanattaki nesnelerin anlamlarının gerçek dünyadaki anlamları ile değil, oluşturdukları kompozisyon içerisinde yerleri ve fonksiyonları ile bağlantılı olabileceği düşünülebilir. imge yaratmanın sihirsel köklerini araştıran bazı sanatçılar, yabancılaşma olgusuna karşı primitiv kültürlerin gizemli dünyası tarafından cezbedilmişlerdir.
Özet (Çeviri)
ÖZET Doğayı kendine uyumlama sürecindeki insanın eylemlilikleri, düşünme aşamalarını etkilemekte ve insan kendini çözümlemeye başlayarak dünyayı ve yaşamı sanatsal-imgesel anlamda kavramaya başlamaktadır. Bilim ve felsefe tarafından araştırılıp bilinebilen doğa dili, doğayla birlikte varola gelmektedir. Dış dünyadan farklı olarak insanın kendi dünyasında kendini anlatabileceği kendi dilini oluşturması zorunluluğu vardır, insan kendi doğasındaki birşeyi o şeyde kalarak anlatamadığı için, o şeyin yerine genel doğadan bir şey koyarak anlatmayı dener. Böylece bir metafor yaratmakta ve oluşan imgeler aracılığıyla soyutlama yapmaktadır. Duyular ve algılar bize objeleri verirler. Algının verdiği obje bize bir gerçekliği göstermektedir. Estetik algı ise bütünsel bir kavrama olarak bize objeyi vermektedir. Bir yanıyla gerçek olanı, bir yanıyla tinsel olanı gösteren estetik objenin yapısındaki heterojen durum, estetik algının bütünselliğinde erimektedir. Soyutlama süreçleri içinde gerçekliğin düşsele dönüşmesi ile sanatsal etkinliğin imgesel-biçimsel alanı oluşmaktadır. Düşsel olanın yani imgesel biçimin gerçekliğe aktarılmasıyla da süreç tamamlanmaktadır. Düşseli gerçekliğe taşıyabilme eyleminde, yaşanırken kazanılmış imgenin yerine duyu-algı gereçleri konmaktadır. Böylece düşsel (imgesel) olanın duyu-algı gereçleriyle anlatılması, yaşantısal imgenin yeniden gerçekliğe aktarılması, sanat yapıtına dönüştürülmesi sağlanmaktadır.II Bir nesnenin soyutlanması süreci içerisinde, dönüştürme işlemi sırasında belirleyici karakterler ayrılmakta ve sadece“gerekli”form vurgulanmaktadır. Süreç sonucunda oluşan formla başlangıçtaki form arasındaki ilişkilerin kurulabilirliği ölçüsünde işlerin soyut olup olmadığı yargısına varılabileceği düşünülmektedir. Bazı konumlarda heykeldeki nesneler nesne olarak bir anlam taşımamaktadırlar; sadece göstergesel olarak önemli sayılabilirler. Sanattaki nesnelerin anlamlarının gerçek dünyadaki anlamları ile değil, oluşturdukları kompozisyon içerisinde yerleri ve fonksiyonları ile bağlantılı olabileceği düşünülebilir. imge yaratmanın sihirsel köklerini araştıran bazı sanatçılar, yabancılaşma olgusuna karşı primitiv kültürlerin gizemli dünyası tarafından cezbedilmişlerdir.
Benzer Tezler
- Araştırma ve uygulamalar sürecinde kavramsal sezinletmeler
Başlık çevirisi yok
TURHAN ÇETİN
Sanatta Yeterlik
Türkçe
1994
Güzel SanatlarHacettepe ÜniversitesiHeykel Ana Sanat Dalı
PROF. REMZİ SAVAŞ
- Araştırma ve uygulama sürecinde eğretileme olarak sanatsal imge
Artistic images as metaphor in the research and practice
ERCAN SAĞLAM
Sanatta Yeterlik
Türkçe
2001
Güzel SanatlarHacettepe ÜniversitesiHeykel Ana Sanat Dalı
DOÇ. METE DEMİRBAŞ
- Evaluation de la performance humaine et selection des candidats avec le controle par la logique floue
Bulanık mantık kontrolü ile insan performansı değerlendirmesi ve aday seçimi
EKREM ARBAK DEMİRDAĞ
Yüksek Lisans
Fransızca
2000
Endüstri ve Endüstri MühendisliğiGalatasaray ÜniversitesiEndüstri Mühendisliği Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YASEMİN C. ERENSAL
- İşletmelerde teknolojik eğitim stratejileri kapsamında web tabanlı eğitimler
Başlık çevirisi yok
EVİN DOĞAN CEBECİ
- Türk spor örgütlenme sürecinde rekreasyon anlayışı ve bugünkü uygulanabilirliği
Recreational understanding in the process of Turkish sports organization and practicability for today
ZEKİYE BAŞARAN