Geri Dön

Hodgkin lenfoma hastalarında sitokin (tümör nekrozis faktör alfa (TNF-α), transforming growth faktör beta-1 (TGF-β1), interferon gamma (IFN-γ), interlökin-6 (IL-6) ve interlökin-10 (IL-10)) gen polimorfizmleri ile gen ekspresyonlarının etiopatogenezdeki rolünün ve klinik parametrelerle ilişkisinin değerlendirilmesi

The role of gene polymorphisms and gene expression of cytokines (tumour necrosis factor alfa (RNF-α), transforming growth factor beta-1 (TGF-β1), interferon gamma (İFN-Y), interleukin-6 (IL-6), and interleukin-10 (IL-10)) in the etiopathogenesis of the disease, clinical parameters and prognosis in hl patients

  1. Tez No: 637588
  2. Yazar: DUYGU DENİZ DEMİRBAŞ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HANDAN HAYDAROĞLU ŞAHİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Hematoloji, Hematology
  6. Anahtar Kelimeler: Sitokin gen polimorfizmi, Hodgkin lenfoma, prognostik faktörler, Etyopatogenez, Gen ifadesi, Hodgkin hastalığı, Lenfoma, Polimorfizm-genetik, Transforme edici büyüme faktörü-beta, Tümör nekroz faktörü-alfa, İnterferon-gamma, İnterleukin 6, İnterlökin 10, Cytokine gene polymorphism, Hodgkin lymphoma, prognostic factors, Etiopathogenesis, Gene expression, Hodgkin disease, Lymphoma, Polymorphism-genetic, Transforming growth factor-beta, Tumor necrosis factor-alpha, Interferon-gamma, Interleukin 6, Interleukin 10
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gaziantep Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve amaç: Hodgkin Lenfoma (HL)'da Reed-Sternberg (RS) hücrelerinin sitokin salınımı yaparak hastalığın etiopatogenezinde ve klinik seyrinin oluşumunda rol oynadığı düşünülmektedir.Bu çalışmada; HL hastalarında beş sitokine ait [tümör nekrozis faktör alfa (TNF-α), transforming growth faktör beta-1 (TGF-β1), interferon gamma (IFN-γ), interlökin-6 (IL-6), ve interlökin-10 (IL-10)] gen polimorfizmleri ile gen ekspresyonlarının, hastalığın etiopatogenezindeki rolü, klinik parametreler ve prognozis ile ilişkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Materyal-Metod: Çalışmaya, Gaziantep Üniversitesi, Tıp Fakültesi Hematoloji kliniğinde HL tanısı alan, tedavi ve takibi yapılan 70 hasta ve 70 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. Hasta ve kontrol grubundan alınan periferik kandan DNA izolasyonu yapılarak Sequence Specific Primer polimeraz zincir reaksiyonu (PCR-SSP) yöntemi kullanılarak sitokin gen polimorfizmleri ile expresyon düzeyleri analiz edildi. Bulgular: TNF-α (-308) gen varyantı GA genotipi (yüksek ekspresyon), IFN-γ (+874) geni TTgenotipi (yüksek ekspresyon), IL6 (-174) GG genotipi (yüksek ekspresyon), TGF-β1 (T10/C10) TT varyant genotipi, TGF-β1 (C25/G25) GC genotipi, IL10 (-1082) gen varyantı GG genotipi, IL10 (-819) CC genotipi ile IL10 (-592) gen varyantı CC genotipi HL hastalarında sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı şekilde yüksek olduğu saptandı [sırasıyla; OR= 0.3636, p= 0.0259; OR= 0.3164, p= 0.0349, OR= 0.4189, p = 0.0299, OR= 0.4329, p= 0.0257,OR= 0.4889, p<0.001, OR= 0.4189, p= 0.0299, OR= 0.3951, p= 0.0193, OR= 0.3951, p= 0.0193).IL6 (-174) G alleli (p=0.0302), TGF-β1 (T10/C10) T alleli (p=0.0224), IL10 (-1082) G alleli (p= 0.0232), IL10 (-819) C alleli (p= 0.0156), IL10 (-592) C alleli (p= 00156)]. HL hastalarında kontrol grubuna göre yüksek saptanırken; IL6 (-174) C alleli (p=0.0302), TGF-β1 (T10/C10) C alleli (p=0.0224), IL10 (-1082) A alleli (p= 0.0232), IL10 (-819) T alleli (p= 0.0156), IL10 (-592) A alleli (p= 0.0156) ekspresyonu düşük saptanmıştır. Haplotip analizinde; TGF-β1 (T/C10, C/G25) geni“TCGC, CCGG, TTGC”(orta seviyede artmış plazma TGF-β1 düzeyi) ve IL10 (-1082, -819, -592) geni“GCC GCC”(yüksek IL10 plazma düzeyi) haplotip varyantlarının kontrol grubuna göre HL hastalarında anlamlı şekilde yüksek olduğu saptandı (sırasıyla; OR= 0.3406, p= 0.0161; OR= 0.4149, p= 0.0299).Çok değişkenli analizde; Kemik iliği tutulumu (p<0.001) ve IL6 (-174) gen polimorfizmi CC varyant genotipi (p= 0.02) taşıyıcılığı 5-yıllık PFS üzerinde kötü prognoz ile ilişkili bağımsız risk faktörü olarak saptandı. Çalışmanın sonuçları; TNF-α (-308) GA genotipi, IFN-γ (+874) TT genotipi, IL6 (-174) GG genotipi, TGF-β1 (T10/C10) TT genotipi, TGF-β1 (C25/G25) GC genotipi, IL10 (-1082) GG genotipi, IL10 (-819) CC genotipi, IL10 (-592) CC genotipi, TGF-β1 (T/C10, C/G25) geni“TCGC, CCGG, TTGC”ve IL10 (-1082, -819, -592) geni“GCC GCC”haplotipinin HL gelişiminde risk faktörü olabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Background and aim: In Hodgkin Lymphoma (HL), Reed-Sternberg (RS) cells play a role in the etiopathogenesis and clinical course of the disease and that is thought to be the result of expression of cytokines. In this study; it was aimed to evaluate the role of gene polymorphisms and gene expression of five cytokines (tumour necrosis factor alfa (TNF-α), transforming growth factor beta-1 (TGF-β1), interferon gamma (IFN-γ), interleukin-6 (IL-6), and interleukin-10 (IL-10)) in the etiopathogenesis of the disease, clinical parameters and prognosis in HL patients. Methods:A total of 70 patients and 70 control group who were diagnosed, treated and followed up for HL in the Hematology clinic of Gaziantep University Faculty of Medicine were included in the study. Cytokine gene polymorphisms and expression levels were analyzed by DNA isolation from peripheral blood of the patient and control groups and by using of Sequence Specific Primary polymerase chain reaction (PCR-SSP) method. Results:TNF-α (-308) gene variant GA genotype (high expression), IFN-γ (+874) gene variant TT genotype (high expression), IL6 (-174) gene variant GG genotype (high expression), TGF-β1 (T10/C10) gene variant TT genotype, TGF-β1 (C25/G25) gene variant GC genotype, IL10 (-1082) gene variantGG genotype, IL10 (-819) gene variantCC genotype and IL10 (-592) gene variantCC genotype was significantly higher in HL patients compared to healthy controls (respectively; OR= 0.3636, p= 0.0259; OR= 0.3164, p= 0.0349, OR= 0.4189, p = 0.0299, OR= 0.4329, p= 0.0257, OR= 0.4889, p<0.001, OR= 0.4189, p= 0.0299, OR= 0.3951, p= 0.0193, OR= 0.3951, p= 0.0193). While IL6 (-174) G allele (p = 0.0302), TGF-β1 (T10 / C10) T allele (p = 0.0224), IL10 (-1082) G allele (p = 0.0232), IL10 (-819) C allele (p = 0.0156), IL10 (-592) C allele (p = 00156) was higher in HL patients compared to the control group, expression of IL6 (-174) C allele (p = 0.0302), TGF-β1 (T10 / C10) C allele (p = 0.0224), IL10 (-1082) A allele (p = 0.0232), IL10 (-819) T allele, IL10 (-592) A allele (p = 0.0156) was found to be low. In haplotype analysis; TGF-β1 (T / C10, C / G25) gene“TCGC, CCGG, TTGC”(moderately increased plasma TGF-β1 level) and IL10 (-1082, -819, -592) gene“GCC GCC”(high IL10 plasma level) haplotype variants was significantly higher in HL patients than in the control group (respectively; OR= 0.3406, p= 0.0161; OR= 0.4149, p= 0.0299).In multivariate analysis; Bone marrow involvement (p <0.001) and carrier of IL6 (-174) gene polymorphism CC variant genotype (p= 0.02) were detected as an independent risk factor associated with poor prognosis on 5-year PFS. Conclusion:The results of the studysuggests that TNF-α (-308) GA genotype, IFN-γ (+874) TT genotype, IL6 (-174) GG genotype, TGF-β1 (T10 / C10) TT genotype, TGF-β1 (C25 / G25) GC genotype, IL10 (-1082) GG genotype, IL10 (-819) CC genotype, IL10 (-592) CC genotype, TGF-β1 (T / C10, C / G25) gene“TCGC, CCGG, TTGC”and IL10 (-1082, -819, -592) gene“GCC GCC”haplotype may be a risk factor for HL development.

Benzer Tezler

  1. Çocukluk çağı akut lösemilerinde ve malign lenfomalarında serum interlökin 2, solubl interlökin 2 reseptör, interlökin 4, tümör nekroz faktör alfa ve ferritin düzeylerinin incelenmesi

    Serum ınterleukin 2, soluble interleukin 2 receptor, interleukin 4, tumour necrosis factor alfa and ferritin levels in childhood acute leukemias and malignant lymphomas

    EMEL ÜNAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıAnkara Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞÜKRÜ CİN

  2. Yeni tanı veya relaps lenfomalı hastalarda otoantikor sıklığı ve serum sitokin düzeylerinin prognostik belirteçler ile ilişkisi

    Frequency of autoantibodies in newly diagnosed or relapsed lymphoma patients and the association of serum cytokine levels with prognostic markers

    HAVA ÜSKÜDAR TEKE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    HematolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ZAFER GÜLBAŞ

  3. Malign lenfoma hastalarında otolog kök hücre nakli öncesi başarısız kök hücre mobilizasyonu öngörülebilir mi? kemik iliğinde cd34 pozitif hücrelerde yüzey cxcr4 ve vla4 antijen sunumları, serum demir yükü, inflamatuar sitokin ve çözünebilir adezyon molekülleri düzeylerinin rolü

    Is mobilization failure predictable before autologous stem cell transplantation in patients with malign lymphoma? the role of cxcr4 and vla-4 antigen presentation on the cd34 positive stem cell in the bone marrow and serum iron load, inflamatory cytokines and soluble adhesion molecules level in mobilization.

    MERİH KIZIL ÇAKAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    HematolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞAHİKA ZEYNEP AKI

  4. Relaps refrakter hodgkin lenfomada PD-1 blokeri nivolumab tedavisinin etkinliğinin retrospektif değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of efficacy of PD-1 blocker nivolumab treatment in relapsed refractory hodgkin lymphoma

    EKİN ERGÜN PEHLİVAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET SİNAN DAL