Geri Dön

Kemik augmentasyon yöntemlerinin implant başarısı üzerine etkilerinin değerlendirilmesi: Kesitsel bir çalışma

Evaluation of the effects of bone augmentation techniques on implant success: A cross-sectional study

  1. Tez No: 634657
  2. Yazar: ALİ ÇAVANA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. UFUK TATLI
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Dental implantasyon, Dental implantlar, Kemik rezorpsiyonu, Kemik ve kemikler, Osseointegrasyon, Dental implantation, Dental implants, Bone resorption, Bone and bones, Osseointegration
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Çukurova Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Dental implantlar diş eksikliklerinin giderilmesi için kullanılan popüler ve etkin bir tedavi yöntemidir. Diğer yandan diş kaybı sonrası oluşan alveolar kemik atrofisi ve anatomik limitasyonlar, implant yerleştirilmesini engelleyebilir. Bu tür vakalarda, başarılı ve stabil bir implant uygulaması için kemik augmentasyon yöntemleri kullanılmaktadır. Çalışmamız 2010-2019 yılları arasında dental implant yerleştirilmiş 130 hastadaki 764 implant üzerinde yapıldı. Yerleştirilen 764 implanttan; 400'ü augmentasyon uygulanmadan yerleştirilen 1. grup'ta, 364'ü ise augmentasyon uygulanarak yerleştirilen 2. grup'ta yer almıştır. Alveolar augmentasyon olarak; yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu, kret ayırma (split), maksiller sinüs tabanı yükseltilmesi ve onley blok otojen greftleme yöntemleri uygulanan hastalar dahil edilmiştir. Tüm implantlarda gingival indeks, plak indeksi, cep derinliği (mm), Pembe Estetik Skor (PES) ve marjinal kemik kaybı (mm) ve alanı (mm2) ölçüldü. Çalışmamızda kemik augmentasyonu uygulanarak yerleştirilen implantların klinik başarısı ile augmentasyon uygulanmadan yerleştirilen implantların klinik başarısı karşılaştırıldı. Ortalama sondalama cep derinliği, augmentasyon yapılan grupta yapılmayan gruba kıyasla daha yüksek bulunmuştur (P=0,003). Ortalama PES skoru, augmentasyon yapılmayan grupta daha yüksek bulunmuştur (P=0,027). Marjinal kemik kaybı ve alanı açısından gruplar arasında fark bulunamadı. Ortalama sondalama cep derinliği, sinüs augmentasyonu grubunda YKR grubuna göre daha yüksek bulundu (P=0,036). PES 5 skoru, sinüs grubunda kret split grubuna göre daha yüksek bulundu (P=0,049). Ortalama vertikal marjinal kemik kaybı, kret split grubunda sinüs grubuna göre daha fazla bulundu (P=0,006). Augmentasyon yapılan tüm gruplar (n=364) ve yapılmayan grup (n=400) arasında implant başarısı (P=0.654) ve sağkalımı (P=0.289) açısından anlamlı bir fark bulunmadı.

Özet (Çeviri)

Dental implants are a popular and effective method used to treat edentulousim. However, alveolar bone atrophy and anatomical limitation after tooth loss may prevent implant placement. In these cases, bone augmentation methods are used for a successful and stable implant placement. The present study included a total of 130 patients receiving 764 dental implants during 2010-2019. Of the 764 implants, 400 implants were in the 1st group placed without bone augmentation, and 364 were in the 2nd group with augmentation. Bone augmentation techniques used were guided bone regeneration, ridge split, open sinus lifting, and autogenous onlay bone grafting. Gingival index, plaque index, pocket depth (mm), pink esthetic score (PES) and marginal bone loss (mm) and area (mm2) were measured. In our study, the clinical success of the implants placed with and without bone augmentation were compared. Mean probing pocket depth was higher in the augmentation group compared to the no augmentation group (P=0.003) and the mean of the PES score was higher in the no augmentation group compared to augmentation group (P=0.027). No significant differences in marjinal bone loss and bone loss area were observed between the two groups. Mean probing pocket depth was higher in the sinus augmentation group compared to the GBR group (P=0.036). PES 5 score was higher in sinus group compared to ridge split group (P=0.049). The mean of vertical marginal bone loss was higher in the ridge split group compared to the sinus group (P=0.006). There was no significant difference between augmentation groups (n=364) and no augmentation group (n=400) in implant success (P=0.654) and survival (P=0.289).

Benzer Tezler

  1. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  2. Gazi tipi eksternal fiksatörlerle yapılan uygulamalarda kırık hattındaki kompresyonun biyomekanik olarak“strain gage”lerle tayini

    Başlık çevirisi yok

    HÜSEYİN ŞENGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU

  3. New algorithms and techniques for microprocessor-controlled PWM induction drives

    Başlık çevirisi yok

    OSMAN KÜKRER

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    1987

    Elektrik ve Elektronik MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Elektrik-Elektronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. H. BÜLENT ERTAN

  4. Bursa tıbbi folklorunda kırık-çıkıkla ilgili tedavi yöntemlerinden örnekler ve modern tıp bakımından bazı sonuçlar

    Samples from the therapeutical methods in Bursa medical folklore and some results from the paint of modern mecine

    NERMİN ERSOY

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Ortopedi ve TravmatolojiUludağ Üniversitesi

    Deontoloji ve Tıp Tarihi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞEGÜL DEMİRHAN ERDEMİR