Geri Dön

Turkey's relations with Italy (1932-39): Realities and perceptions

Türkiye'nin İtalya ile ilişkileri (1932-39): Gerçekler ve algılar

PDF İndir

  1. Tez No: 633137
  2. Yazar: MEHMET DOĞAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EBRU BOYAR
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Uluslararası İlişkiler, Tarih, International Relations, History
  6. Anahtar Kelimeler: Türk dış politikası, Türk-İtalyan ilişkileri, Türkiye, Uluslararası ilişkiler, Uluslararası politika, İtalya, Turkish foreign policy, Turkish-Italian relations, Turkey, International relations, International policy, Italy
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez, Türkiye'nin 1932-1939 yılları arasında İtalya ile olan ilişkilerini bu dönemin ana tarihsel olayları üzerinden incelemekte ve İtalya'nın Türk dış politikası yapımındaki rolünü analiz etmektedir. İki ülke arasındaki ilişkilerin karmaşık ve çok yönlü doğasını vurgulayan tez, ikincil literatürde çokça kabul gören ilişkilerin dostluktan düşmanlığa lineer bir şekilde evrildiği önermesine karşı çıkmaktadır. İki dünya savaşı arası dönemin son bölümünde, iki Akdeniz ülkesi arasındaki ilişkileri, İtalya'nın Türkiye'ye doğrudan tehdidinin ve Türkiye'nin bundan korkusunun belirlemediği savunulan tezde, asıl belirleyici faktörün Türkiye'nin ve İtalya'nın uluslararası sistemi algılayışlarındaki farklılık olduğu savunulmaktadır. Bu dönemde, Türkiye müşterek emniyet fikri üzerine dış politikasını temellendirirken, İtalya saldırgan bir dış politika benimsemiş ve büyük güçlerin yönetiminde olan bir uluslararası sistemi tercih etmiştir. Dönemin uluslararası ilişkiler sistemi içinde Türkiye'nin 1932-1939 yılları arasında İtalya ile olan ilişkileri aslında bu dönemdeki Türk dış politikasının aktif, çok katmanlı ve pragmatik doğasına başlıca bir örnektir.

Özet (Çeviri)

This thesis examines Turkey's relations with Italy between 1932 and 1939 through key historical events and analyses the role of Italy in Turkish foreign policy making. In so doing, it underlines the complex and multifaceted nature of the relations between the two countries and challenges the widely-held axiom in the secondary literature that the relations evolved from friendship to enmity in a unilinear way. This thesis argues that what defined the relations between these two Mediterranean countries in the late interwar period was not a direct Italian threat to Turkey and Turkey's fear of it; but was rather the divergence in the views of Turkey and Italy regarding the international system. In this period, while Turkey based its foreign policy on the idea of collective security, Italy adopted an aggressive foreign policy and opted for a great-power-led international system. In the context of the international environment, Turkey's relations with Italy in 1932-1939 were a prime example of the active, multilateral and pragmatic nature of Turkish foreign policy in the inter-war period.

Geri Dön