Geri Dön

Ankara ilindeki aile hekimliği kliniklerinde çalışan doktorların aşı karşıtlığı konusundaki görüş, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

Evaluation of the opinions, attitudes and behaviors of the physicians workingin family medicine clinics in Ankara province about anti-vaccination

  1. Tez No: 627685
  2. Yazar: ERHAN ŞİMŞEK
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. AYLİN BAYDAR ARTANTAŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Aşı karşıtlığı, aşı reddi, aşı tereddüdü, aile hekimliği, Ankara, Aşılama, Aşılar, Davranış, Doktorlar, Doktorlar-aile, Düşünce, Tutumlar, Anti-vaccine, vaccine rejection, vaccine hesitation, family medicine, Family practice, Ankara, Vaccination refusal, Vaccination, Vaccines, Behavior, Physicians, Physicians-family, Thought, Attitudes
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Sağlığın korunması ve devamlılığının sağlanması için en etkin metotlardan biri aşı uygulamalarıdır. Aşılama, enfeksiyon hastalıklarına bağlı sakatlıkları ve ölümleri engelleyen etkili, güvenli ve ucuz bir yöntemdir. Dünyada ve Türkiye'de aşılama oranlarının artmasının yanında, özellikle son yıllarda aşı karşıtlığının ve aşı kaygılarının artmaya başladığı görülmektedir. Ülkemizde çocuk ve erişkin olmak üzere aşılama programlarının hem uygulanmasında hem de takibinde kilit rol oynayan branş aile hekimliğidir. Bu çalışmanın amacı aşı karşıtlığının ve reddinin hızlı bir ivmeyle arttığı ülkemizde aile hekimliği kliniklerinde uzmanlık eğitimine devam eden asistan doktorların bu konudaki görüş, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki çalışma 15.06.2019-15.11.2019 tarihleri arasında yürütülmüştür. Çalışmanın evrenini Ankara İli'ndeki Aile Hekimliği Kliniklerinde çalışmakta olan 360 hekim oluşturmuştur. Katılımcılara veri toplama aracı olarak sosyodemografik-mesleki özellikleri ve aşılama-aşı karşıtlığı ile ilgili görüş, tutum ve davranışları sorgulayan anket formu uygulanmıştır. Veriler SPSS v22 programıyla analiz edilmiş, p<0,05 değeri istatistiksel anlamlılık olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 311 Aile Hekimliği asistanı dahil edilmiştir. Daha önce aşı karşıtlığı ile karşılaştığını belirten katılımcı oranı %59,5 (n=185) olarak saptanmıştır. Bu katılımcıların %85,4'ü (n=158) aşı ve aşılama konusunda bilgi vererek aşı yaptırmak için ikna etmeye çalıştığını, %12,4'ü (n=23) ise aşı karşıtı olan kişinin fikrine saygı duyduğunu, üstelemediğini ifade etmiştir. Katılımcıların %94,9'u (n=295) aşı reddi fikrine, %82'si (n=255) de aşı tereddütü fikrine karşı olduğunu ifade etmiştir. %90,7'si (n=282) aşı karşıtlığının yasal mercilere bildirilmesi gerektiğini, %71,1'i (n=221) ise aşı karşıtlığının cezası olması gerektiğini, %19,9'u (n=62) bu konuda kararsız olduğunu belirtmiştir. 40 yaş ve üzerindekilerin daha genç olanlara,evlilerin bekarlara, sözleşmeli aile hekimliği uzmanlığı (SAHU) eğitimine tabi asistanların tam zamanlı asistanlara, 3 yıl ve üzeri asistanlık yılı olanların daha az olanlara, birinci basamak tecrübesi olanların olmayanlara, çocuğu olanların olmayanlara göre daha fazla sayıda aşı karşıtlığı vakası ile karşılaştığı saptanmıştır. Katılımcıların çoğunluğu aşı reddi ve tereddüdüne karşı olduklarını ve aşı karşıtlığının cezasının olması gerektiğini belirtmişlerdir. Bu anlamda katılımcıların sosyodemografik ve mesleki özelliklerinin farklılık yaratmadığı saptanmıştır (p>0,05). SAHU asistanlarının tam zamanlı asistanlara göre, birinci basamakta 4 yıl ve üzeri çalışanların daha kısa süre çalışanlara göre daha fazla oranda aşı karşıtlığı hakkında eğitim aldığı saptanmıştır. Ek olarak uzmanlık eğitiminde ilk yılı içinde olan asistanların çoğunluğunun bu eğitim almadığı saptanmıştır. Birinci basamakta tecrübesi olmayanlar, olanlarla kıyaslandığında aldıkları eğitimin yeterli olduğunu belirtmişlerdir (p =0,044). Çalışmaya katılan hekimlerden bir kişi hariç hepsi aşı reddine karşı olduklarını belirtmişlerdir. Bunun yanında aşı tereddüdünü destekleyen veya bu konuda kararsız olan katılımcıların oranı da azımsanmayacak düzeyde bulunmuştur. Aile Hekimliği asistanlarının aşılar ve aşı karşıtlığı konusunda eğitiminin yetersiz olduğu görülmüştür. Öncelikle hekimlerin bilgi eksiklikleri giderilmelidir. Hekimler arasında aşı tereddütü yaşayanlarla özel olarak görüşülmeli ve bu durumun nedenleri ortaya konulmalıdır. Ayrıca birinci basamakta çalışan aile hekimlerine ve Aile Hekimliği uzmanlık eğitiminin içinde aşı karşıtlığı ile nasıl başa çıkılacağı yönünde eğitim verilmelidir.

Özet (Çeviri)

Objective: Vaccine applications are one of the most effective methods for health protection and promotion. Vaccination is an effective, safe and inexpensive method that prevents injuries and deaths related to infectious diseases. Besides the increase in vaccination rates in the world and Turkey, especially in recent years, it is seen that anti-vaccination and vaccination concerns have started to increase. Family medicine is the department that plays a key role in both implementation and follow-up of vaccination programs in our country, including children and adults. The aim of this study is to evaluate the opinions, attitudes and behaviors of the assistant doctors who are on their specialization training in family medicine clinics in our country, where the anti-vaccination / rejection increases rapidly. Materials and Methods: The cross-sectional study was carried out between 15.06.2019 and 15.11.2019. The universe of the study was 360 physicians working in Family Medicine Clinics in Ankara Province. A questionnaire form that questions the socio-demographic-professional characteristics and opinions, attitudes and behaviors about vaccination-anti vaccination was applied to the participants as a data collection tool. Data were analyzed with SPSS v22 program and p <0.05 value was accepted as statistical significance. Results: 311 Family Medicine assistants were included in the study. The rate of participants indicating that they had previously encountered anti-vaccination was 59.5% (n=185). 85.4% (n=158) of these participants stated that they tried to persuade them to get vaccinated by giving information about vaccine and vaccination, while 12.4% (n=23) did not undertake that they respected the opinion of the person who was anti-vaccine. 94.9% (n=295) of the participants stated that they were against the idea of vaccination rejection and 82% (n=255) were against the idea of vaccine hesitation. Statements were that 90.7% (n=282) of anti-vaccination should be reported to legal authorities, 71.1% (n=221) of anti-vaccination should be punished, 19.9% (n=62) are undecided on this matter. It was found that those who are 40 years and older, married, with children involved in part-time residency training, with a residency year of 3 years or more, experienced in primary care, have faced more cases of anti- vaccination compared to the others. The majority of the participants stated that they are against vaccine rejection and hesitation, and that there should be a penalty for anti-vaccination. In this sense, it was determined that the socio-demographic and professional characteristics of the participants did not make any difference (p>0.05). It was determined that physcians who are involved in part time residency training and 4 years or more experienced in primary care received more trainingaboutanti-vaccination compared to the others. In addition, it was determined that the majority of the residents who were in their first year in specialty education did not receive this training. Those who do not have experience in primary care stated that the training they received was sufficient compared to others (p=0.044). Conclusion: All of the physicians- except one- participating in the study stated that they are against vaccine rejection. However, the proportion of the participants who supported the vaccine hesitation or were undecisive in this regard was found to be considerable. It has been determined that the most common reason for hesitation about vaccination is the vaccine side effects. It has been observed that family medicine residents have insufficient training about vaccines and anti-vaccination. First of all, knowledge deficiencies of physicians should be eliminated. The physicians should be consulted privately with those who hesitate to vaccinate and the reasons for this situation should be revealed. In addition, training should be given to family physicians working in primary care and how to deal with anti-vaccination in Family Medicine Specialization training.

Benzer Tezler

  1. Ankara'da kazalardan korunmuş bir alış veriş merkezi tasarımı

    Başlık çevirisi yok

    HASAN B. YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Şehircilik ve Bölge PlanlamaGazi Üniversitesi

    Kazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    METE ORER

  2. Polatlı Kerç ve Çongar Tatar ağızları

    Başlık çevirisi yok

    ZÜHAL YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Türk Dili ve EdebiyatıGazi Üniversitesi

    Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. AHMET BİCAN ERCİLASUN

  3. Kırsal kesim kazalarında mortalite-morbidite çalışması

    Başlık çevirisi yok

    YILMAZ GÜLER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    UlaşımGazi Üniversitesi

    Kazaların Çevresel ve Teknik Araştırması Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

  4. 1950-1975 dönemi sosyal yapı değişiminin konut tasarımına etkisi Ankara-Kavaklıdere örneği

    1950-1975 period effects of changes in social structure on planning of residences -Ankara, Kavaklıdere eraple

    ADNAN AKSU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    MimarlıkGazi Üniversitesi

    Mimarlık Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MUTBUL KAYILI

  5. İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı

    The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys

    SERDAR SEZGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı