5. metakarp boyun kırıklarında (boksör kırıkları) dinamik metakarp stabilizasyon ateli uygulamasıyla kısa kol alçı atel uygulamasının erken dönem radyolojik ve klinik sonuçlarının kıyaslanması
Comparison of early radiological and functional results of short ARM plaster splint and dynami̇c metacarp stabilization splint applications in 5. metacarp neck fractures (boxer fractures)
- Tez No: 608626
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BEKİR YAVUZ UÇAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: 5. metakarp, dinamik metakarp stabilizasyon ateli, kısa kol alçı atel, Alçı, Ateller, Kırıklar-kemik, Metakarpal kemikler, Ön kol, dynamic metacarp stabilization splint, short arm plaster splint, 5th metacarp, Plaster, Splints, Hand, Fractures-bone, Metacarpal bones, Forearm
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Ortopedik Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve amaç: Metakarpal kırıklar tüm el kırıklarının yaklaşık üçte birini oluşturur. Bu kırıkların büyük çoğunluğu geleneksel cerrahi olmayan yöntemlerle tedavi edilmektedir. Bu çalışmadaki amacımız dinamik metakarp stabilizasyon ateli (DMSA) ile kırığın uygun anatomik dizilimini elde etmek ve sonrasında kaynama sağlanıncaya kadar geçen sürede uygun kemik anatomisinin devamını sağlamaktır. Ayrıca bu yöntemi kısa kol alçı atel (KKAA) uygulaması ile karşılaştırarak hastaların konforu, eklem hareket açıklıkları ve kavrama güçleri açısından üstün olup olmadığını değerlendirmektir. Materyal ve Metod: Çalışmamızda 5. metakarp boyun kırığı olan hastalara randomize olacak şekilde kırık redüksiyonu sonrası KKAA ya da DMSA uygulanıp 3 ay süreyle takip edildi. Uygun kriterlere sahip toplam 119 hasta çalışmaya dahil edildi. Takiplerde kırığın radyolojik olarak dizilimi ve eklem hareketlerinin miktarına bakıldı. Jamar dinamometresi ile kavrama gücü değerlendirildi. EQ-5D-5L ve VAS skorlarına bakıldı. Bulgular: Çalışmada 103 hasta takiplerini tamamladı. 51 hasta KKAA ile 52 hasta DMSA ile tedavi edildi. KKAA grubunun ortalama yaşı 29,5 (SD ± 9,4; 16-53 yaş), DMSA grubunun ortalama yaşı 27,8 idi (SD ± 11,6; 16-63). DMSA grubunda 5 hastada bası yarası görülürken KKAA grubunda hiç bası yarası görülmedi (p=0,008). Kırık sonrası bakılan tüm zamanlardaki VAS skorlarında her iki grup arasında anlamlı fark saptanmadı. Her iki grupta bakılan redüksiyon öncesi ortalama dorsal kortikal açılanması (DKA), redüksiyon sonrası DKA ve 3. ay DKA değerleri arasında anlamlı fark gözlenmedi. Hastaların kırık sonrası ölçülen ilk kısalıkları ve 3. ayda bakılan son kısalıkları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptanmadı. Her iki grubun kavrama güçleri yüzdesel olarak karşılaştırıldığında 1. ay, 2. ay ve 3. ayda DMSA grubundaki hastaların kavrama gücü daha yüksek gözlendi (p<0,001). Hastaların IF,MKF ve el bileği EHA'ları değerlendirildiğinde birinci ayda tüm bakılan değerlerde DMSA grubu KKAA grubuna göre daha yüksek EHA derecesine sahip (p<0,001) iken üçüncü ayda el bileği aktif EHA DMSA uygulanan grupta daha yüksek bulundu (p<0,05). EuroQol skorlamaları sonrasında DMSA grubunun erken dönemde istatistiksel olarak üstün olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç: Stabil 5. metakarp boyun kırıklarında redüksiyon sonrası kabul edilen pozisyonun devamlılığını sağlamada DMSA, KKAA kadar etkindir. Ayrıca DMSA kavrama gücünün erken kazanılması, kullanım kolaylığı ve hasta konforunun göstergesi olan, yüksek klinik skorlara sahip olma avantajıyla, boksör kırıklarında redüksiyonun korunması için tespit amaçlı alçı ateli veya sirküler alçı uygulamalarına tercih edilebilir.
Özet (Çeviri)
Introduction and Purpose: Metacarpal fractures constitute approximately one third of all hand fractures. The majority of these fractures are treated by conservative non-surgical methods. The aim of this study is to obtain the appropriate anatomical alignment of the fracture with dynamic metacarpal stabilization splint (DMSS) and to maintain the proper bone anatomy until the union is achieved. In addition, by comparing this method with short arm plaster splint (SAPS) application, it is aimed to evaluate whether patients are superior in terms of comfort, range of motion (ROM) and grip strength. Materials and Methods: In our study, SAPS or DMSS was applied to the patients with 5th metacarpal neck fracture randomly after fracture reduction and followed for 3 months. A total of 119 patients with appropriate criteria were included in the study. Radiological alignment of the fracture and amount of joint movements were evaluated during follow-up. Grip strength was evaluated with Jamar dynamometer. EQ-5D-5L and VAS scores were used for clinical evaluation. Results: 103 patients completed their follow-up. 51 patients were treated with SAPS and 52 patients were treated with DMSS. The mean age of the SAPS was 29.5 (SD ± 9.4; 16-53 years) and the mean age of the DMSS group was 27.8 (SD ± 11.6; 16-63). Pressure sores was seen in 5 patients in the DMSS group, while no pressure sore was seen in the SAPS (p = 0.008). There was no significant difference between the two groups in the VAS scores at all times. There was no significant difference between the mean dorsal cortical angulation (DCA) before the reduction, after the reduction and at the third month follow-ups. There was no statistically significant difference between the length of metacarps at first admittion before reduction, after reduction and at third month follow-ups. When the grip strength of the two groups were compared as a percentage, the grip strength of the patients in the DMSS group was found to be higher at 1st month, 2nd month and 3rd month (p <0.001). When the ROM values of the patients were evaluated, DMSS group had a higher degree of ROM in the first month compared to the SAPS group (p <0.001). No statistically significant difference was detected among groups at third month in the ROM of the IP and MP joints. However, wrist ROM was statistically higher in DMSS group at 3rd month (p <0.05). There was a statistically significant difference between EuroQol scores in favor of DMSA group (p <0.05). Discussion and Conclusion: In stable 5th metacarpal neck fractures, DMSA is as effective as SAPS to maintain bone anatomy. In addition, DMSA can be preferred for fixation plaster splint or circular plaster applications for the prevention of reduction in boxer fractures, with the advantage of having high clinical scores, which is an indication of early acquisition of grip strength, ease of use and patient comfort.
Benzer Tezler
- Beşinci metakarpal kırıklarının tedavisi için yeni bir yaklaşım geliştirilmesi
Development of a new approach for the treatment of fifth metacarpal fractures
LÜTFİYE CAYMAZ
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
BiyomühendislikSakarya ÜniversitesiBiyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ OSMAN İYİBİLGİN
DOÇ. DR. LEVENT BAYAM
- Metakarp kırıklarının cerrahi tedavisinde mini tüp eksternal fiksatörün yeri
The role of the mini tube external fixator in the surgical treatment of metakarp fractures
AHMET ÖNCÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Ortopedi ve TravmatolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DR. CEM DİNÇAY BÜYÜKKURT
- Ekstraartiküler metakarp kırıklarında kullanılan intramedüller kirschner tellerinin boyut ve konfigürasyonlarının kırık kaynaması ve hasta kliniğine etkileri
Başlık çevirisi yok
SAMET GEZGİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Ortopedi ve TravmatolojiMersin ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İRFAN AYAN
- 5. metakarp boyun kırıklarının cerrahi ve konservatif tedavi sonuçlarının klinik ve radyolojik verilerinin retrospektif olarak karşılaştırılması
Clinical and functional outcome of fifth metacarpal neck fracture after conservatif treatment versus surgical treatment
KAYHAN ÖZCAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Ortopedi ve TravmatolojiEge ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERHAN COŞKUNOL