Geri Dön

Aristoteles'in mutluluk anlayışı: Kapsayıcılık ve dışlayıcılık tartışması

Aristotle's understanding of happiness: Discussion of inclusivism and exclusivism

  1. Tez No: 585163
  2. Yazar: TUĞÇE ARSLAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. BUKET KORKUT RAPTİS
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Felsefe, Philosophy
  6. Anahtar Kelimeler: Aristoteles, Dışlayıcılık, Felsefe, Felsefe tarihi, Kapsayıcılık, Kendi kendine yeterlilik, Mutluluk, Aristotle, Exclusivism, Philosophy, Philosophy history, Inclusiveness, Self sufficiency, Happiness
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tezin amacı Aristoteles'in Nikomakhos'a Etik adlı eserinde ortaya koymuş olduğu mutluluk anlayışını incelemektir. Aristoteles'in mutluluktan ne anladığı temel olarak iki farklı okumaya müsaade etmektedir. Bu durum kapsayıcılık ve dışlayıcılık adıyla anılan iki pozisyonun ortaya çıkmasına neden olmuştur. Aristoteles, Nikomakhos'a Etik'te mutluluğun ne olduğu sorusuna işlev argümanı, nihai amaç ve kendine yeterlilik kriterleri aracılığıyla bir cevap verir. Buradan hareketle Aristoteles'in mutluluktan ne anladığı sorusuna kapsayıcı ve dışlayıcı pozisyonların işlev argümanı, nihai amaç ve kendine yeterlilik kriterleri hakkındaki yorumları incelenerek bir cevap aranmıştır. Bu amaçla her iki pozisyonun işlev argümanı, nihai amaç ve kendine yeter olma kriterlerini nasıl anladıkları değerlendirilmiş ve Aristoteles'in mutluluk anlayışı ile uyumlu olanın dışlayıcı pozisyonun iddiası olduğu sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

The aim of this thesis is to analyze Aristotle's understanding of happiness in Nicomachean Ethics. What Aristotle understands from happiness allows basically two different readings. This leads to two interpretations, which are called inclusivism and exclusivism. In Nicomachean Ethics, Aristotle gives an answer to the question of happiness through the function argument, finality and self-sufficiency criterions. Therefore, this thesis seeks an answer to the question of what Aristotle understands from happiness by examining the interpretations of the inclusivism and the exclusivism with respect to the function argument, finality and self-sufficiency criterions. For this purpose, the evaluations of these two positions about the function argument, finality and self-sufficiency criterions are criticized. As a result, the arguments of the exclusivism is found compatible with Aristotle's happiness.

Benzer Tezler

  1. Aristoteles etiğinde en yüksek iyi olarak eudaimonia kavramı bağlamında ahlak eğitimi yaklaşımı

    Moral education approach in the contex of eudaimonia notion in Aristotle ethics

    VESİLE ÖZGÜR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Eğitim ve ÖğretimAnkara Üniversitesi

    Eğitimin Kültürel Temelleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HASAN ÜNDER

  2. Aristoteles'in mutluluk anlayışı

    Aristotle's notion of happiness

    KEZİBAN BENZER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    FelsefeMuğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BUKET KORKUT RAPTİS

  3. Aristoteles'in adalet ve mutluluk anlayışı

    Aristotle's understanding of justice and happiness

    SELMA GELEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Felsefeİnönü Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET ÖNAL

  4. Aristoteles'te ahlakın bilgisel temeli

    The epistemic foundation of morals in Aristotle

    ENDER BÜYÜKÖZKARA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    FelsefeSakarya Üniversitesi

    Felsefe Bölümü

    PROF. DR. HAKAN POYRAZ

  5. Aristoteles'in etiğinde iyi yaşamın koşulları olarak erdemler

    Virtues as the conditions of good life in Aristotle's ethics

    HAVVA CERİT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    FelsefeMuğla Sıtkı Koçman Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. EROL KUYURTAR