Geri Dön

İdrar ürobilinojen pozitifliğinin komplike apandisiti öngörmedeki değeri

The value of urinary urobilinogen positivity in predicting complicated appendicitis

  1. Tez No: 580732
  2. Yazar: MUSTAFA ARİF KARAZEYBEK
  3. Danışmanlar: ÖĞR. GÖR. BURCU GENÇ YAVUZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İlk ve Acil Yardım, Genel Cerrahi, Emergency and First Aid, General Surgery
  6. Anahtar Kelimeler: Apandisit, Ürobilinojen, Apendiks çapı, Histopatoloji, İdrar, Appendicitis, Urobilinogen, Appendix diameter, histopathology, Urine
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Acil Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Acil serviste akut apandisit (AA) tanısı alan olgularda komplike vakaları basit apandisitten (BA) ayırmak önem arzeder. Hiperbilirubinemi, bu ayrım için kullanılan tanı kriterleri arasında bulunmaktadır. Çalışmamızın amacı; AA tanısı almış hastalarda hiperbilirubineminin yanısıra, idrar ürobilinojeninin komplike apandisiti (KA) öngörmedeki etkinliğinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: 01.01.2017-31.03.2019 tarihleri arasında acil servise başvuran ve AA ön tanısıyla opere olan 434 olgu, geriye dönük olarak değerlendirildi. Tüm olguların; cinsiyet, yaş, idrar ürobilinojeni değerleri, WBC, nötrofil sayısı, nötrofil yüzdesi, total bilirubin (TB), direk bilirubin (DB), CRP düzeyleri, görüntüleme tercihleri ve ölçülen apendiks çapları kayıt altına alındı. Vakalar, patoloji raporları baz alınarak, negatif apendektomi (NA) ve AA gruplarına bölündü. Sonrasında AA grubu, patoloji raporları ve ameliyat notlarına göre, BA ve KA alt gruplarına ayrıldı. AA tanısı ve KA ayrımında, parametrelerin tanımlayıcı istatistikleri çıkarıldı. ROC analizi ile değişkenlerin anlamlı oldukları sınır değerleri ortaya kondu. Çok değişkenli analizlerde lojistik regresyon analizi kullanıldı. Parametrelerin doğrusal ilişkisini göstermede korelasyon testlerinden faydalanıldı. Tip 1 hata düzeyi 0.05 alındı.Çalışmada elde edilen veriler değerlendirilirken, istatistiksel analizler için IBM SPSS 18 programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmadaki olguların kadın, erkek oranı sırasıyla %59,4, %40,6, tüm olguların yaş ortalaması 34,25±14,37 bulundu. Ürobilinojen, AA tanısında anlamlı bulunmazken, BA' yı KA' dan ayırmada anlamlıydı (p<0,001). Duyarlılık ve özgüllüğü sırasıyla %33,3 ve %93,7 saptandı. ROC analizi sonucu, AA tanısında WBC, KA ayrımında CRP en anlamlı parametrelerdi. KA' da TB≥1 mg/dl iken %45 duyarlı ve %72,2 özgül bulundu (p=0,008).Ürobilinojen pozitifliği ve TB yüksekliğinin birlikte değerlendirilmesi ile tanısal duyarlılık %65'e yükseldi ve anlamlılık arttı (p<0,001). Lojistik regresyon analizinde CRP ve ürobilinojen en anlamlı değişkenlerdi. Komplike olgularda CRP ve ürobilinojen değişkenleri anlamlı şekilde korelasyon gösterdi(r=0,271, p=0,037). Sonuç: İdrar ürobilinojeni, idrar tetkikiyle kolaylıkla ölçülebilen bir bilirubin metabolitidir. Çalışmamızda idrar ürobilinojeninin KA ayrımında, %93,7 özgüllükle, en seçici değişken olduğu görülmüştür.Bununla birlikte ürobilinojen bilirubin düzeyi normal olan 12 komplike olguyu BA'dan ayırırken, hiperbilirubineminin tanısal duyarlılığını %20 arttırmıştır. Ürobilinojenin değerini ortaya koymak için; ürobilinojenin kantitatif olarak ölçüldüğü ve mikrobiyolojik kültürlerin çalışıldığı, klinik öykü ve görüntüleme ile desteklenen ileriye dönük çalışmalara ihtiyaç olduğuna inanıyoruz.

Özet (Çeviri)

Aim: It is important to differentiate complicated cases from simple appendicitis (SA) in cases diagnosed with acute appendicitis (AA) in the emergency department. Hyperbilirubinemia is among the diagnostic criteria used for this distinction.The aim of this study is to investigate the efficacy of urinary urobilinogen in predicting complicated appendicitis (CA) in addition to hyperbilirubinemia in patients with acute appendicitis. Materials and Methods: 434 patients, who were operated with the preliminary diagnosis of AA admitted to the emergency department between 01.01.2017-31.03.2019, have evaluated retrospectively. Gender, age, urinary urobilinogen values, WBC, neutrophil count, percentage of neutrophils, total bilirubin (TB), direct bilirubin (DB), CRP levels, imaging preferences and diameter of appendices were recorded in all cases. Cases were divided into negative appendectomy (NA) and AA groups based on pathology reports. The AA group was then splitted up to SA and CA subgroups according to pathology reports and surgical notes. Descriptive statistics of the parameters were obtained in the diagnosis of AA and distinction of CA. ROC analysis revealed significant cut-off values of variables. Logistic regression analysis was used for multivariate analyzes. Correlation tests were used to show linear regression of parameters. Type 1 error level was taken as 0,05. Data were analyzed by IBM SPSS 18 program. Results: The female and male ratio of the cases was 59.4% and 40.6% respectively, and the mean age of all cases was 34.25 ± 14.37 years. Urobilinogen was not significant in AA diagnosis, but significant in CA distinction (p<0,001). Sensitivity and specificity were 33.3% and 93.7%, respectively. As a result of ROC analysis, WBC in AA diagnosis and CRP in CA distinction were the most significant parameters. TB≥1 mg/dl was found to be 45% sensitive and 72.2% specific in CA (p=0,008). By assesing urobilinogen positivity and TB elevation together, diagnostic sensitivity increased to 65% and statistical significance rised (p<0,001). In logistic regression analysis, CRP and urobilinogen were the most significant variables. CRP and urobilinogen variables showed significant correlation in complicated cases (r=0,271, p=0,037). Conclusion: Urinary urobilinogen is a bilirubin metabolite that can be easily measured by urine analysis. In the CA distinction; it is the most selective variable with a specificity of 93.7%. In our study, urobilinogen increased the diagnostic sensitivity of hyperbilirubinemia by 20% while distinguishing 12 complicated cases with normal bilirubin levels from SA. We believe that there is a need for prospective studies supported by clinical history and imaging in which urobilinogen is quantitatively measured and microbiological cultures are examined, to reveal the value of urobilinogen.

Benzer Tezler

  1. A mobile urine analysis system for homecare

    Evde tedavi için mobil bir idrar analiz sistemi

    BÜŞRA KAHRAMAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2013

    BiyomühendislikBoğaziçi Üniversitesi

    Biyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMED ÖZKAN

  2. İdrar matriks bileşenlerinin ve koruyucu kimyasalların iyot ölçümüne etkilerinin değerlendirilmesi

    Assessment of the effects of urine matrix constituents and preservatives on the measurement of iodine

    ELİF KAYA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    BiyokimyaGiresun Üniversitesi

    Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MURAT USTA

  3. Mersin ilinde sağlıklı çocuklarda anlık idrarda kalsiyum ve sitrat düzeyi tayini

    Urinary calcium and citrate levels in sopt urine in healty children in mersin provi̇nce

    CİHAN ORAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıMersin Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ DELİBAŞ

  4. Renal yetmezlik semptomları görülen köpeklerde sekonder hiper tansiyonun osilometrik metot ile değerlendirilmesi ve angiotensin II antogonistleri ile tedavisi

    Evaluation of seconder hypertension by oscillometric method in dogs with renal failure symptoms and treatment with angiotensin II antagonists

    ERDOĞAN UZLU

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ASLAN KALINBACAK

  5. Uzun süreli şekerpancarı posası yedirilen sığırlarda hematolojik, biyokimyasal muayeneler ve sağaltım uygulamaları

    Başlık çevirisi yok

    ABUZER ACAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Veteriner HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Veterinerlik İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MEHMET ŞAHAL