Geri Dön

Kemik metastazı olan meme kanserli hastalarda metastatik volüm ölçümünün iskelet ilişkili olaylara ve iskelet dışı olaylara etkisinin incelenmesi

Investigation of the effect of metastatic volume measurement on skeletal related events and non-skeletal events in breast cancer patients with bone metastasis

  1. Tez No: 577082
  2. Yazar: HİLAL YAĞAR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MAHMUT NEDİM AYTEKİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, Ortopedi ve Travmatoloji, Oncology, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: metastaz volümü, kemik metastazı, sağkalım, meme kanseri, Kemik neoplazmları, Kemik ve kemikler, Meme hastalıkları, Meme neoplazmları, Neoplazm metastazları, Neoplazmlar, metastasis volume, bone metastasis, survival, breast cancer, Bone neoplasms, Bone and bones, Breast diseases, Breast neoplasms, Neoplasm metastasis, Neoplasms
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Meme kanseri kadın popülasyonunda en sık görülen ve en sık ölüme neden olan kötü huylu tümördür. Kemik metastazı meme kanserinde en sık görülen uzak metastaz olarak karşımıza çıkmaktadır. Kemik metastazı olan hastaların takibinde patolojik kırık, spinal kord kompresyonu, hiperkalsemi, kemik ağrısı, radyoterapi gerekliliği ve cerrahi gerekliliği iskelet ilişkili olaylar olarak tanımlanmaktadır. İskelet ilişkili olaylar hastaların morbidite ve mortalitesini arttırmaktadır. Tanı ve tedavideki gelişmeler ile birlikte meme kanserinden, kanser gelişiminde sağ kalımı ve tedaviyi etkileyen prognostik ve prediktif faktörlere ilgi artmıştır. İskelet ilişkili olayların görülmesini engellemek ve riskli hastalarda daha agresif tedaviler uygulamak özellikle hastaların morbidite ve mortalitesini azaltacaktır. Buna karar vermede birçok prognostik ve prediktif değerler tanımlanmış olsa da daha etkin prognostik ve prediktif kriterlere ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı; metastatik volüm ölçümünün meme kanserli hastalarda iskelet ilişkili olaylara ve sağkalıma etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışma için Ankara Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde İç Hastalıkları A.B.D Medikal Onkoloji kliniğinde 2005 ve 2019 yılları arasında meme kanseri tanısı olan 957 hasta taranmış, dışlanma kriterlerini içermeyen 82 hasta dahil edilmiştir. Hastalar metastaz volümü açısından iki şekilde sınıflandırıldı. Metastatik kemik sayısına göre yapılan volüm ölçümünde metastatik volüm ikiye ayrıldı. Gruplar yüksek volüm ve düşük volüm olarak sınıflandırıldı. Metastatik kemik lokalizasyonuna göre yapılan volüm ölçümünde metastatik volüm için üç grup yapıldı. Hastalar ayrıca iskelet ilişkili olaylar, viseral ve beyin metastazı ve aldığı tedavilere göre de değerlendirildi. Bulgular: Patolojik kırığı olan ve olmayanlarda, ağrı durumuna göre gruplar arasında fark bulunmuştur (p<0,05). Hastaların 23'ünde (% 28,7) ağrı olmadığı halde patolojik kırık olduğu görülmüştür. Hiperkalsemi epizodu olan ve olmayanlarda, yaş gruplarına göre gruplar arasında fark bulunmuştur (p=0,037) Hiperkalsemi epizodu olan hastaların tamamının, 8 (% 10,1) <60 yaş grubunda olduğu görülmüştür. Pelvis metastazı olan ve olmayan grupların sağkalım süreleri değerlendirildiğinde iki grup arasında sağkalım açısından anlamlı fark bulunmuştur. Pelvis metastazı bulunanlarda ortanca sağkalım 40,8 ay (min 21,6; maks 60), pelvis metastazı bulunmayanlarda ise ortanca sağkalım 66,2 ay (min 39,6; maks 92,8) olarak bulunmuştur (log rank:0,015). Düşük ve yüksek metastaz völümlü hastalar sağkalım açısından değerlendirilmiştir. İki grup arasında sağkalım açısından anlamlı fark bulunmuştur. Düşük volüm için ortanca sağkalım 89,9 ay (min 31,1; maks 148,6), yüksek volüm için ortanca sağkalım 47,3 ay (min 24,1- maks 70,6) olarak tespit edilmiştir (log rank:0,017). Kemik metastazının lokalizasyonuna göre sağkalım analizi değerlendirildiğinde üç grup arasında sağkalım açısından anlamlı fark bulunmuştur. Birinci grubun ortanca sağkalımı 165,6 ay (min 26,6; maks 304,7), ikinci grubun ortanca sağkalımı 71,4 ay (min 24,7; maks 118,1) üçüncü grubun ortanca sağkalımı 38,3 ay (min 0; maks 97,5) olarak elde edilmiştir. (log rank:0,008). 60 yaşından büyük olan ve olmayan hastaların sağkalım süreleri değerlendirildiğinde iki grup arasında sağkalım açısından anlamlı fark bulunmuştur. 60 yaşından küçük hastaların ortanca sağkalım süresi 76,8 ay (min 50,9-maks 102,6), 60 yaşından büyük hastaların ortanca sağkalım süresi 24,7 ay (min 5,4-maks 43,9) olarak tespit edilmiştir (log rank=0,026). Kemik metastazına kadar geçen süre ile hastaların ilk tanı anındaki yaşları arasında negatif yönde zayıf derecede korelasyon gösterilmiştir (p=0,002 r=-0,0336). Ayrıca hastanın ilk tanı anındaki yaşı ile toplam sağkalım arasında negatif yönde orta derecede korelasyon gösterilmiştir (p=0,001 r = -0,474). Bifosfonat tedavi süresi ile toplam sağkalım arasında pozitif yönde zayıf korelasyon gösterilmiştir (p=0,029 r=0,315). Meme kanseri tanısından kemik metastazına kadar geçen süre ile toplam sağkalım arasında pozitif yönde güçlü korelasyon gösterilmiştir (p<0,05 r=0,789). Meme kanseri tanısı anında beyin veya viseral metastazı olan ve olmayan grupların sağkalım süreleri değerlendirildiğinde, tanı anında beyin veya viseral metastazı olmayan grubun ortanca sağkalımı 73,4 ay (min 34,7; maks 112,1), beyin veya viseral metastazı olan grubun ortanca sağkalımı 47,3 ay (min 18,4; maks 76,2) olarak elde edilmiştir (log rank:0.088). 3'den az iskelet ilişkili olay geçiren hastalar için ortanca sağkalım 54,1 ay (min 17,3-maks 90,9) iken 3 veya daha fazla iskelet ilişkili olay geçiren hastaların ortanca sağkalım süresi 49,4 ay (min 15,6-maks 83,2) olarak tespit edilmiştir. (log rank=0,671) Sonuç: Meme kanserli hastalarda kemik metastazı anında iskelet ilişkili olay ve sağkalım açısından prediktif veya prognostik bir değer olarak metastatik volüm ölçümü kullanılabileceğini düşünmekteyiz. Bu amaçla daha geniş çalışmalar yapılması gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Background and Aims: Breast cancer is the most common malignant tumor in the female population and the most common cause of death. Bone metastasis is the most common distant metastasis in breast cancer. Pathological fractures, spinal cord compression, hypercalcemia, bone pain, radiotherapy and surgical necessity are defined as skeletal related events in the follow-up of patients with bone metastasis. Skeletal-related events increase morbidity and mortality of patients. With advances in diagnosis and treatment, interest has increased in breast cancer from prognostic and predictive factors affecting cancer survival and treatment. Preventing the occurrence of skeletal related events and applying more aggressive treatments in risky patients will decrease the morbidity and mortality of the patients. Although many prognostic and predictive values ​​have been defined in this decision, more effective prognostic and predictive criteria are needed. The aim of this study is to investigate the effect of metastatic volume measurement on skeletal related events and survival in breast cancer patients. Materials and Methods: For the study, 957 patients diagnosed with breast cancer between 2005 and 2019 in the Department of Internal Medicine, Department of Medical Oncology at Ankara Atatürk Training and Research Hospital were included in the study. The patients were classified in two ways for the volume of metastasis. The volume was measured according to the number of metastatic bones and the metastatic volume was divided into two. Groups were classified as high volume and low volume. Volume measurements were made according to metastatic bone localization and three groups were made for metastatic volume. Patients were also evaluated according to skeletal-related events, visceral and brain metastasis and treatments Results: There was a difference between the groups with and without pathological fractures according to the pain status (p <0.05). Twenty-three (28.7%) patients had pathological fractures without pain. There was a difference between the groups with and without hypercalcemia episodes (p = 0.037). All patients with hypercalcemia episodes were in the age group of 8 (10.1%) <60 years. When the survival time of the groups with and without pelvic metastasis was evaluated, a significant difference was found between the two groups in terms of survival. Median survival was 40.8 months (min 21.6; max 60) in patients with pelvic metastasis, and median survival was 66.2 months (min 39.6; max 92.8) in patients without pelvic metastasis (log rank: 0.015). Patients with low and high metastases were evaluated for survival. A significant difference was found between the two groups in terms of survival. Median survival for low volume was 89.9 months (min 31.1; max 148.6) and median survival for high volume was 47.3 months (min 24.1- max 70.6) (log rank: 0.017). . When the survival analysis was evaluated according to the localization of bone metastasis, a significant difference was found between the three groups in terms of survival. The median survival of the first group was 165.6 months (min 26.6; max 304.7), the median survival of the second group was 71.4 months (min 24.7; max 118.1) and the median survival of the third group was 38.3 months (min 0). (max. 97,5). (log rank: 0.008). When the survival time of the patients older than 60 years and not, a significant difference was found between the two groups in terms of survival. Median survival of patients younger than 60 years was 76.8 months (min 50.9-max 102.6), and median survival of patients older than 60 years was 24.7 months (min 5.4-max 43.9) (log). rank = 0.026). There was a weakly negative correlation between the time to bone metastasis and the age at the time of initial diagnosis (p = 0.002 r = -0.0336). In addition, a moderate negative correlation was found between the patient's age at first diagnosis and overall survival (p = 0.001 r = -0.474). There was a weak positive correlation between bisphosphonate treatment duration and total survival (p = 0.029 r = 0.315). There was a strong positive correlation between breast cancer diagnosis and bone metastasis and overall survival (p <0.05 r = 0.789). Median survival of the group without brain or visceral metastasis at the time of diagnosis was 73.4 months (min 34.7; max. 112.1), and the median survival of the group with brain or visceral metastasis at the time of diagnosis. 47.3 months (min 18.4; max 76.2) were obtained (log rank: 0.088). Median survival for patients with less than 3 skeletal-related events was 54.1 months (min 17.3-max 90.9), while median survival for patients with 3 or more skeletal-related events was 49.4 months (min 15.6- max. 83,2). (log rank = 0.671) Conclusion: We suggest that metastatic volume measurement can be used as a predictive or prognostic value in terms of skeletal related event and survival in patients with breast cancer at the time of bone metastasis. For this purpose, larger studies are needed.

Benzer Tezler

  1. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  2. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  3. Gazi tipi eksternal fiksatörlerle yapılan uygulamalarda kırık hattındaki kompresyonun biyomekanik olarak“strain gage”lerle tayini

    Başlık çevirisi yok

    HÜSEYİN ŞENGÜL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ORHAN ASLANOĞLU

  4. New algorithms and techniques for microprocessor-controlled PWM induction drives

    Başlık çevirisi yok

    OSMAN KÜKRER

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    1987

    Elektrik ve Elektronik MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Elektrik-Elektronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. H. BÜLENT ERTAN