Proteinürili nefropatilerde hipervoleminin proteinüri üzerine etkisinin incelenmesi
The evaluation of the effect ofhypervolemia on proteinuria in proteinuric nephropaties
- Tez No: 565930
- Danışmanlar: DOÇ. DR. OĞUZHAN SITKI DİZDAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nefroloji, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Böbrek hastalıkları, Böbrek yetmezliği, Böbrek yetmezliği-kronik, Diüretikler, Hacim, Proteinüri, Kidney diseases, Kidney failure, Kidney failure-chronic, Diuretics, Volume, Proteinuria
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Kayseri Şehir Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç:Diüretik tedavisi kronik böbrek hastalarındaki (KBH) volüm yükünün düzenlenmesinde etkin bir tedavidir. Bu çalışmadavolüm yükünün sıkı kontrolü ile proteinürik nefropatilerdeki proteinüri düzeylerinin değerlendirilmesi amaçlamıştır. Metod: Hipervolemisi ve proteinürisi olan ve volüm kontrolü amaçlı diüretik tedavisi altındaki46 KBH hastası çalışmaya dahil edildi. Hastalarınproteinüri düzeyleri,kan basıncı değerleri, glomerüler filtrasyon hızları (eGFH) ve vücut sıvı durumlarıvolüm yükü azaltılmadan önce ve sonrasında değerlendirildi. Volüm durumunun değerlendirilmesinde biyoimpedans spektroskopi yöntemi kullanıldı. Bulgular:Hastaların ortalama yaşı 56.84 ± 14.43 yıldı.35 (%76.1) hasta yalnızca furosemid tedavisi alırken, 5 (%10.9) hasta furosemide ek olarak kombine anjiotensin dönüştürücü enzim inhibitörü+hidroklorotiazid, 2 (%4.3) hasta furosemide ek olarak kombine beta blokör+hidroklorotiazid, 4 (%8.7) hasta furosemide ek olarak kombine spironolakton+hidroklorotiazid tedavisi almaktaydı. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası eGFH değerlerinde anlamlı bir farklılık yoktu (sırasıyla 71.72±35.09 ve 69.47 ±34.1 mL/dk/1.73 m2, p<0.171).Hastaların volüm yükü kontrol altına alındıktan sonra ortalama sistolik ve diyastolik kan basınçlarında (SKB, DKB) anlamlı bir azalma mevcuttu (SKB:132.61±25.07'den 113.91±14.67 mmHg'ye, p<0.001, DKB: 78.48±12.10'dan 66.52±9.24 mmHg'ye, p<0.001). Volüm yükünün sıkı kontrolü sonrası sonuç proteinüri değerlerinde tedavi öncesi değerlere göre anlamlı bir azalma izlendi (6.3(2.6-10.4) g/g'den 1.5 (0.6-2.9) g/g'ye, p<0.001).Ayrıca biyoimpedans analizlerden elde edilen ortalama overhidrasyon (OH) düzeylerinde de anlamlı bir azalma izlendi (p<0.001).OH ile proteinüri düzeylerindeki azalma arasında istatistiksel açıdan anlamlı şekilde pozitif bir korelasyon saptandı (0.360*). Sonuç: Bulgularımız volüm kontrolünün etkin şekilde proteinüriyi ve kan basıncınıazalttığını göstermektedir. Bu yüzden volüm kontolü proteinürik nefropatinin progresyonunun yavaşlatılması açısından önemlidir.
Özet (Çeviri)
Objective:Diuretic therapy has been the effective treatment to manage fluid overload in chronic kidney disease (CKD). The current study is aimed to determine the proteinuria levels in proteinuric nephropathies with the strict control of fluid overload Methods:Forty-six hypervolemic and proteinuric CKD patients who treated with diüretics for the control of fluid overload were included. We examined clinical parameters including blood pressure (BP), proteinuria, estimate glomerular filtration rate (GFR) and fluid status before and after the reduced of the fluid overload. Fluid status was assessed via bioimpedance spectroscopy. Results:The mean age was 56.84 ± 14.43 years.Only furosemide was received by 35 (%76.1) patients, 5 (%10.9) patients used combine angiotensin converting enzyme inhibitors+hydrochlorothiazide in addition to furosemide, 2 (%4.3) patients used combine beta blocker+hydrochlorothiazide in addition to furosemide,4 (%8.7) patients used combine spironolactone+hydrochlorothiazide in addition to furosemide.The mean eGFR was not significantly different before and after diüretic therapy (71.72±35.09 and 69.47 ±34.1 mL/min/1.73 m2, respectively, p<0.171).After the control of the fluid overload, the mean systolic and diastolic blood pressures (SBP, DBP) were significantly decreased (SBP: from 132.61±25.07 to 113.91±14.67 mmHg p<0.001, DBP: from 78.48±12.10 to 66.52±9.24 mmHg, p<0.001).The final value of proteinuria after the strict control of fluid overload was significantly lower versus baseline (from 6.3(2.6-10.4) g/g to 1.5 (0.6-2.9) g/g, p<0.001).In additionally, the reduction of mean overhydration (OH) value was observed in bioimpedance analaysis (p<0.001).There was a statistically significant positive correlation between the reduction of OH and proteinuria levels (0.360*). Conclusion: Our findings suggest that thestrict control of fluid overloaddecreases BP levels and proteinuria. For this reason the control of fluid overloadcan be effective to retard renal progression in proteinuric nephropathies
Benzer Tezler
- Esansiyel hipertansiyonda ve çeşitli parankimal böbrek hastalıklarında (Kronik glomerüler hastalık, renal amiloidozis ve kronik tübülointersitisiyel nefropatilerde) renal zedelenmenin bir göstergesi olarak idrar N-acetyl
Başlık çevirisi yok
GÜLTEKİN SÜLEYMANLAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1985
KardiyolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET SONEL
- Proteinüri gösteren nefropatilerde lipidogramın tanı ve prognozdaki değeri
Başlık çevirisi yok
ÖNDER AKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1983
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık BakanlığıÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ARİF KAYAALP
- Çocukluk çağı nefropatilerinde mezangial hipersellüleritenin klinik ve laboratuvar bulgulara etkisinin araştırılması
Assessment of the effect of mesangial hypercellularity in childhood nephropatihies to the clinical and laboratory findings
FATİH FIRINCI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SALİH KAVUUKÇU
- Tip 1 diyabetes mellitusu olan çocuklarda nefropati sıklığının retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of the frequency of nephropathy in children with type 1 diabetes mellitus
ŞEYHMUS YAVUZ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDicle ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EDİP UNAL