Geri Dön

Tip 2 diyabetli bireylere verilen eğitimin öz yeterlilik üzerine etkisi

The effect of education to individuals with type 2 diabetes on self efficacy

PDF İndir

  1. Tez No: 560219
  2. Yazar: ELİF GENÇER
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZNUR USTA YEŞİLBALKAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Hemşirelik, Nursing
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Güvenilirlik ve geçerlilik, Hasta eğitimi, Tedaviye bağlılık ve uyum, Ölçekler, Öz yeterlilik, İlaç kullanımı, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Reproducibility of results, Patient education, Treatment adherence and compliance, Scales, Self-efficacy, Drug utilization
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Araştırma Mayıs – Aralık 2018 tarihleri arasında Bolu İzzet Baysal Devlet Hastanesi Dahiliye Polikliniği ve Diyabet Eğitim ve İzlem Birimi'nde yürütülmüştür.“Ege Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu”ndan, araştırmanın yürütüldüğü kurumdan ve araştırmaya katılan bireylerden yazılı izin alınmıştır. Araştırma iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşama olan“Öz Bildirime Dayalı İlaç Uyum Ölçeği”nin geçerlik güvenirlik aşamasının örneklemini 182 oral antidiyabetik tedavi alan tip 2 diyabetli birey oluşturmuştur. Ölçeğin geçerlik ve güvenirliği sağlanmıştır. İlk aşamada yer alan bireyler ikinci aşamaya dahil edilmemiştir. İkinci aşamada 103 diyabetli bireye eğitim verilmiş olup 10 bireye izlem dönemlerinde ulaşılamadığı için araştırma 93 birey ile tamamlanmıştır. Bireylerin öz yeterlilik puan ortalamaları Z1=51.80±14.00, Z2=72.86±8.79 ve Z3=71.23±9.92 olduğu saptanmıştır. İzlem dönemlerine göre Z1-Z2 arasında % 47.49'luk, Z1-Z3 arasında % 37.50 bir artış saptanmıştır. Z2-Z3 arasında % 2.23 oranında bir azalma meydana gelmiştir. Z1, Z2 ve Z3 dönemi ölçek 4 alt boyutu ve ölçek toplam medyan puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu (p<0.05) tespit edilmiştir. Bireylerin ilaç uyum puan ortalamaları Z1=1.77±1.12, Z2=3.29±0.92 ve Z3=3.16±1.03'tür. Z1-Z2 arasında % 85.87, Z1-Z3 arasında % 78.53 oranında ilaç uyumlarında artış meydana gelirken, Z2-Z3 arasında % 3.95 oranında bir azalma meydana gelmiştir. Tüm izlem dönemlerinde bireylerin baş etme stratejileri arasında en sık kullandıkları yöntem dine yönelme alt boyutu olurken en az kullandıkları yöntem madde kullanımı olarak karşımıza çıkmıştır. Tüm izlem dönemlerinde öz yeterlilik ile ilaç uyumu arasında pozitif yönde ilişki saptanmıştır. Eğitimin öz yeterlilik ve ilaç uyumu üzerinde olumlu etkisi olduğu belirlenmiştir.

Özet (Çeviri)

The study was carried out with individuals monitored between May and December 2018 in Bolu Izzet Baysal State Hospital Internal Medicine Polyclinics and Diabetes Training and Monitoring Unit. In order to carry out the study, written permission was obtained from“Ege University Clinical Research Ethics Committee”, the research institution and individuals who participated in the study. The research consists of two stages. The first stage of the“Self-Reported Measure of Medication Adherence Scale”was a sample of the validity reliability stage consisting of 182 oral antidiabetic patients with type 2 diabetes. The individuals involved in this stage were not included in the second stage of the study In the second stage, 103 people with diabetes were trained, but the research was completed with 93 individuals because 10 individuals could not be reached during monitoring periods. The mean self-efficacy scores of the subjects were Z1=51.80±14.00, Z2=72.86±8.79 and Z3=71.23±9.92. There was a 47.49% increase between Z1-Z2 and a 37.50% increase between Z1-Z3 by monitoring periods. A reduction of 2.23% occurred between Z2-Z3. Statistically significant differences were found between scale 4 sub-dimensions of Z1, Z2, Z3 periods and total scale score medians (p <0.05). The mean medication adherence scores of individuals were Z1=1.77±1.12, Z2=3.29±0.92 and Z3=3.16±1.03. While there was an 85.87% increase between Z1-Z2 and a 78.53% between Z1-Z3 in medication adherence, a decrease of 3.95% occurred between Z2-Z3. During all monitoring periods; the most frequently used method of coping strategies of individuals was the sub-dimension of orientation towards religion, while the least used method was substance use. A positive relationship was found between self-efficacy and medication adherence during all monitoring periods. It has been determined that training has a positive effect on self-efficacy and medication adherence.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    499170

    Tip 2 diyabetli bireylerde problem çözme eğitiminin öz yönetim davranışlarına etkisi

    The effect of problem solving education on TYPE 2 diabetic individuals' self-management behaviors

    ZEYNEP BAHADIR AĞCE

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesi

    Ergoterapi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GAMZE EKİCİ ÇAĞLAR

  2. Tez No

    831767

    Diyabetik ayak bakımına ilişkin verilen çevrimiçi eğitim programının tip II diyabetli bireylerin ayak bakım davranışı ve öz-etkililik düzeyleri üzerine etkisi

    The effect of online trainings program on diabetic foot care on foot care behavior and self-effectiveness attitudes of individuals with type II diabetes

    AYŞEGÜL KANDEMİR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    HemşirelikMaltepe Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    DOÇ. DR. SEBAHAT ATEŞ

  3. Tez No

    520570

    Tip 2 diyabetli bireyler için web tabanlı eğitim programı geliştirilmesi ve programın diyabet yönetimine etkisi

    Developing a web based education program for individuals with type 2 diabetes and its effect on diabetes management

    NURTEN TERKEŞ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    HemşirelikAkdeniz Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HİCRAN BEKTAŞ

    PROF. DR. MUSTAFA KEMAL BALCI

  4. Tez No

    819472

    Tip 2 diyabetes mellituslu bireylerde sosyal bilişsel öğrenme kuramına göre verilen eğitimin diyabet öz yönetimine ve yaşam kalitesine etkisi

    The effect of the training given according to social-cognitive learning theory (SCLT) upon diabetes self-managment and quality of life among type 2 diabetes mellitus individuals

    YASEMİN ÇELİK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç Hastalıklarıİstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SİBEL KARACA SİVRİKAYA

  5. Tez No

    633876

    Tip 2 diyabet hastalarında sağlık okuryazarlığı düzeyine göre sağlık inanç modeline dayalı verilen eğitim ve danışmanlığın glisemik kontrole etkisi

    The effect of health belief model and health literacy level based education and counseling on glycemic control in TYPE 2 diabetes patients

    HATİCE AĞRALI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    HemşirelikHacettepe Üniversitesi

    İç Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İMATULLAH AKYAR

Geri Dön