Geri Dön

Periton diyalizi hastalarının periton sıvısında trefoil faktör 3 peptid düzeyi ile hasta sağkalımı ve teknik sağkalım arasındaki ilişki

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 556509
  2. Yazar: ALİ ÇETİN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İZZET HAKKI ARIKAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Asit sıvısı, Peptidler, Periton diyalizi, Renal diyaliz, Sağkalım, Sağkalım analizi, Trefoil faktör 3, İnflamasyon, Ascitic fluid, Peptides, Peritoneal dialysis, Renal dialysis, Survival, Survival analysis, Trefoil factor 3, Inflammation
  7. Yıl: 2019
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Periton diyalizi hastalarında, peritoneal inflamasyon ile mortalite ve teknik yetersizlik arasındaki ilişki daha önceki çalışmalarda gösterilmiştir. Birçok çalışmada trefoil faktör-3(TFF-3) peptidinin; yara iyileşmesi, mukozal koruma, hücre proliferasyonu ve in-vivo, in-vitro hücre migrasyonunda görev aldığı ve inflamatuar süreçte rol oynadığı bildirilmiştir. Periton sıvısında TFF-3 düzeyi ile periton diyalizi hastalarının sağkalımı ve teknik sağkalımı arasındaki ilişkinin gösterilmesi planlanmıştır. Yöntem: Şubat 2013 tarihinde, Marmara Üniversitesi Nefroloji Bilim Dalı Periton Diyalizi polikliniğinde takip edilen 38 hastanın periton sıvısında TFF-3 düzeyi ELİZA yöntemi ile ölçülmüştür. Şubat 2013 – Şubat 2019 tarihleri arasında hastaların izlem dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların takip süresi, peritonit atağı sayısı, tüm nedenlere bağlı mortalite, kardiyovasküler morbidite ve mortalite, teknik yetersilik durumu ve nedenleri, rezidüel idrar miktarı, son peritoneal eşitleme testi(PET) sonuçları ve laboratuar sonuçları (BUN, kreatinin, hemoglobin, kalsiyum, fosfor, parathormon, ferritin, ürik asit, C reaktif protein, sedimentasyon, albumin) izlem verilerinden elde edilmiştir. İstatistiksel analiz için SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. Bütün analizlerde p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 38 hastanın %55,3(n=21)'ü kadın, %44,7(n=17)'si erkekti. Hastaların yaş ortalaması 50,9±13,8 yıl, medyan takip süresi 31,5 (1-72) ay olarak hesaplandı. Periton sıvısındaki TFF-3 düzeyi medyan 17,43 (2,38-99,8) ng/mL olarak ölçüldü. Takipleri boyunca 23 (%60,5) hasta peritonit atağı geçirmiştir. Medyan peritonit sayısı 1 (0-5) olarak hesaplandı. Mortalite oranı %31,6 (n=12), karidyovasküler mortalite oranı %15,8 (n=6), kardiyovasküler morbidite oranı %23,7 (n=9), teknik yetersizlik oranı %39,5 (n=25) olarak saptandı. Yapılan korelasyon analizlerinde TFF-3 düzeyi ile peritonit atağı (p=0,45), teknik yetersizlik (p=0,11), kardiyovasküler mortalite (p=0,63) ve morbidite (p=0,29) ile tüm nedenlere bağlı mortalite (p=0,44) arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Teknik yetersizlik oranı ile iii hasta yaşı (p=0,015) ve PTH düzeyi (p=0,013) arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Kardiyovasküler morbidite ile ürik asit düzeyi (p=0,02) arasında pozitif yönde albumin düzeyi (p=0,02) ile negatif yönde ilişki olduğu görülmüştür. Kt/V diyalizat değeri azaldıkça ve ferritin düzeyi arttıkça tüm nedenlere bağlı mortalite oranının arttığı saptanmıştır (p=0,04). Hastalar D/D0 glukoz değeri artanlar ve azalanlar şeklinde iki gruba ayrılarak incelendiğinde D/D0 glukoz değeri artan grupta medyan TFF-3 düzeyi 9,57 (min:2,38-max:55,15) ng/mL, azaldığı grupta ise 19,32 (min:5,02-max:65,32) ng/mL olarak hesaplanmıştır (p=0,07). Buna karşın zamanla D/D0 glukoz değerinde azalma olanlarda TFF-3'ün daha üst çeyreklerde olduğu görülmüştür (p=0,04). Tartışma: Kronik periton diyalizi hastalarında diyalizat TFF-3 düzeylerinin yüksek olması ile periton membran geçirgenliğinin artışı arasında bir ilişki olduğu görülmüştür. Diyalizat TFF-3'ün periton membran geçirgenliğindeki artışın sebebi mi yoksa sonucu mu olduğu bilinmemektedir. Bu konuda daha ileri deneysel ve klinik çalışmalara gereksinim vardır.

Özet (Çeviri)

Objective: The relationship between peritoneal inflammation and both mortality and technical survival in peritoneal dialysis patients has been shown in previous studies. In several studies, it has been reported that the trefoil factor-3 (TFF-3) peptide is involved in wound healing, mucosal protection, cell proliferation, and in-vivo, in-vitro cell migration and plays a role in the inflammatory process. It is planned to show the relationship between TFF-3 level in peritoneal fluid and patient survival also technical survival in peritoneal dialysis patients. Method: TFF-3 levels in peritoneal fluid of 38 patients who were followed in Marmara University Department of Nephrology Peritoneal Dialysis Department were evaluated by ELISA method in February 2013. The follow-up files of the patients were reviewed retrospectively between February 2013 and February 2019. Patient follow-up period, number of peritonitis episodes, all-cause mortality, cardiovascular morbidity and mortality, technical survival status and causes, residual urine volume, last peritoneal equilibration test (PET) results and laboratory results (BUN, creatinine, hemoglobin, calcium, phosphorus, parathormone, ferritin, uric acid, C-reactive protein, sedimentation, albumin) were obtained from the follow-up data. SPSS 22.0 program was used for statistical analysis. In all analyzes, p<0.05 was considered statistically significant. Results: Thirty-eight patients were included in this study, 55.3% (n=21) of them were female and 44.7% (n=17) of them were male. The mean age of the patients was 50.9±13.8 years and the median follow-up period was 31.5 (1-72) months. The level of TFF-3 in the peritoneal fluid was measured as 17.43 (2.38-99.8) ng / mL. During the follow-up, 23 (60.5%) patients had an episode of peritonitis. Median peritonitis number was calculated as 1 (0-5). The mortality rate was 31.6% (n=12), the cardiovascular mortality rate was 15.8% (n=6), the cardiovascular morbidity rate was 23.7% (n = 9) and the rate of technical failure was 39.5% (n = 25). Correlation analysis revealed no significant relationship between TFF-3 level and peritonitis episodes (p=0,45), technical failure (p=0,11), cardiovascular mortality (p=0,63) v cardiovascular morbidity (p=0,29) and all-cause mortality (p=0,44). There was a significant relationship between the rate of technical failure and patient age (p=0.015) and PTH level (p=0.013). There was a positive correlation between cardiovascular morbidity and uric acid level (p = 0.02) and a negative correlation with albumin level (p = 0.02). As Kt/V dialysate value decreased and ferritin level increased, it was seen that all-cause mortality rate increased. When the patients were divided into two groups with increasing and decreasing D/D0 glucose levels, median TFF-3 level was found as 9.57 (min:2,38-max:55,15) ng/mL in the group with increasing D/D0 glucose levels and 19.32 (min:5,02-max:65,32) ng/mL in the group with decreasing levels (p=0,07). On the other hand, it was observed that TFF-3 was in higher quarters in those patients with decreased D/D0 glucose levels (p=0,04). Conclusion: In chronic peritoneal dialysis patients, there was a relationship between increased dialysate TFF-3 levels and increased peritoneal membrane permeability. It is not known whether dialysate TFF-3 is the cause or the result of increased peritoneal membrane permeability. Further experimental and clinical studies are needed for this subject.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    347824

    Periton diyalizi hastalarının periton sıvısında trefoil faktör 3 peptid düzeyi ve ilişkili faktörler

    Trefoil factor 3 peptide levels in the eflluent of peritoneal dialysis patients and associated factors

    GÖKMEN AKTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    NefrolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İZZET HAKKI ARIKAN

  2. Tez No

    282188

    Peritonit nedeniyle kateteri çekilen sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarının değerlendirilmesi

    The evaluation of continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) patients whose catheter were removed due to peritonitis

    ORHAN ÇELİKER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    NefrolojiYüzüncü Yıl Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. YASEMİN USUL SOYORAL

  3. Tez No

    733720

    Sürekli ayaktan periton diyalizi hastalarında peritonit sıklığı, risk faktörleri, peritonite neden olan mikroorganizmalar ve antibiyotik duyarlılıkları

    Frequency of peritonitis, risk factors, microorganisms causing peritonitis and antibiotic sensitivity in patients with continuous ambulatory peritoneal dialysis

    REYHAN ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bakanlığı

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    UZMAN CEMAL BULUT

    UZMAN GÜLRUHSAR YILMAZ

  4. Tez No

    165687

    Pediatrik yoğun bakım hastalarında akut böbrek yetersizliği sıklığı, prognozu ve değişen etiyolojik faktörler

    Başlık çevirisi yok

    ABDURRAHMAN YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. RAİF ÜÇSEL

  5. Tez No

    530677

    Periton diyalizi hastalarında periton sıvısında kalprotektin düzeyi ile peritonit sıklığının ve periton yeterliliğinin ilişkisi

    The relationship between calprotectin level in peritoneal fluid and dialysis sufficiency and peritonitis frequency in peritoneal dialysis patients

    GİZEM SEVİK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    NefrolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ARZU VELİOĞLU

Geri Dön