Akut inmede deliryum
Delirium in acute stroke
- Tez No: 547630
- Danışmanlar: DOÇ. DR. NEVİN KULOĞLU PAZARCI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroloji, Neurology
- Anahtar Kelimeler: Deliryum, Erken teşhis, Risk faktörleri, İnme, Delirium, Early diagnosis, Risk factors, Stroke
- Yıl: 2019
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Nöroloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Yoğun bakım ünitelerinde ve akut inme hastalarında deliryum sıklıkla görülmekte olup uzun süreli hastane yatışlarına, ağır komplikasyonlara, yüksek morbidite ve mortaliteye neden olmaktadır. Bu olumsuz sonuçları önlemek, deliryumu erken tanıyıp tedavi ederek mümkün olmaktadır. Çalışmamızla deliryumun Nöroloji Yoğun Bakım Ünitelerindeki (NYBÜ) akut inme vakalarındaki sıklığını ve risk faktörlerine dair yeni bilgilere ulaşmak ve mevcut bilgilere katkı sunmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza NYBÜ'mizde 01.03.2017 - 01.03.2018 tarihleri arasında akut inme tanısıyla yatan 115 hasta dahil edilmiştir. Hastalara yatışlarının 1. 3. ve 5. günlerinde deliryum tanılarına yönelik Richmond Ajitasyon Sedasyon Skalası (RASS) ve yoğun bakım ünitesinde konfüzyonu değerlendirme ölçeği (CAM-ICU) uygulanmıştır. Elde edilen veriler sosyodemografik özelikler, kraniyal parankimal ve vaskuler görüntüleme bulguları, komorbid hastalıklar, gelişen komplikasyonlar ile kıyaslanmıştır. Bulgular: Çalışmada yer alan hastaların %55,7'si erkek %44,3'ü kadın olup, yaş ortalaması 70,30±14,43, deliryum insidansı %41,8 olarak saptanmıştır. Grade 1 santral ve kortikal atrofi varlığı, grade 2-3 periventriküler ve derin beyaz cevher hiperintensiteleri (OR, 4.86), beyaz cevherde 2. ve 3. derece perivaskuler boşluk varlığı (OR, 3.86), hemoraji, mikrokanama varlığı (OR, 5.73), hemorajik transformasyon (OR, 3.49), LICA'da <%50 darlık, intrakranial oklüzyon (OR, 4.68), yüksek NIHS skoru (16,394,44 ), yüksek mRS skoru (4,681,50), uzun süreli yoğun bakım yatışı (12,368,96), GKS<15 olması (OR, 3.73), yardımsız yürüyememe, ihmal (OR, 3.18), hemiparezi (OR, 2.77), metabolik bozukluk varlığı (OR, 4.09), aspirasyon pnömonisi varlığı (OR, 5.8), inkontinans (OR, 3.68) , TTE sonucu major risk faktörleri varlığı deliryum için anlamlı risk faktörü olarak saptanmıştır. Sonuç: Kraniyal parankimal yükü ve nörolojik defisiti daha fazla olan hastalarda deliryum daha sık gözlenmiş olup, yoğun bakımda inme tanısıyla yatan bu özelliklere sahip hastaların daha yakın takip edilmeleri gerektiğini, bu sayede daha erken tanı ve tedavilerinin mümkün olabileceğini ve gelişebilecek komplikasyonların önüne geçilebileceğini vurgulamak istedik.
Özet (Çeviri)
Aim: Delirium is frequently seen in intensive care units and acute stroke patients causes long-term hospitalizations, severe complications, and high morbidity and mortality. Methods: The study included 115 patients who were hospitalized in our Neurology Intensive Care Unit with the diagnosis of acute stroke between 01.03.2017-01.03.2018. Richmond Agitation - Sedation Scale (RASS) and Confusion Assessment Method for the ICU (CAM-ICU) in intensive care unit were applied to the tests on the 1st, 3rd and 5th days of their hospitalization. The results of the delirium obtained by scales were compared with sociodemographic data, cranial parenchymal and vascular imaging findings, comorbid diseases, and developing complications. Results: 55% of patients in the study were male and 44,3% were female, the mean age was 70,30 ± 14,43, and the delirium incidence was 41,8%. Grade 1 central and cortical atrophy, grade 2-3 periventricular and deep white matter hyperintensities (OR, 4.86), presence of 2nd and 3rd degree perivascular space in white matter (OR, 3.86), hemorrhage, presence of microhemorrhage (OR, 5.73), hemorrhagic transformation (OR, 3.49), <50% stenosis in LICA, intracranial occlusion (OR, 4.68), high NIHS score (16,394,44), high mRS score (4,681,50), long-term intensive care admission (12,368,96), GCS <15 (OR, 3.73), non-walklessness, neglect (OR, 3.18), hemiparesis (OR, 2.77), presence of metabolic disorder (OR, 4.09), presence of aspiration pneumonia (OR, 5.8), incontinence (OR, 3.68), presence of major risk factors in the outcome of TTE were found to be significant risk factors for delirium. Conclusion: Delirium was more frequent in patients with severe cranial parenchymal load and neurological deficit. Patients with these characteristics should be followed up more closely for delirium. Therefore, we wanted to emphasize that early diagnosis and treatment can be possible and the complications that may occur will be prevented
Benzer Tezler
- İnme geçiren olgularda akut konfüzyonel duruma girme sıklığı ve etkili faktörler
Confusional State in Stroke: Prevalance and Relation to Patient Characteristics
HARUN KARA
- Akut inmede konvansiyonel BT ve perfüzyon BT görüntülemenin karşılaştırılması
Comprasion of conventional CT and perfusion CT in acute stroke
SİBEL SOYUPEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Radyoloji ve Nükleer TıpAnkara ÜniversitesiRadyoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SERDAR AKYAR
- Akut inmede geliş esnasındaki kan basıncının inme tipi, lezyon büyüklüğü ve prognozla ilişkisi.
Başlık çevirisi yok
GÜNER ÇELİK